کد خبر: ۹۵۲۰
تاریخ انتشار: ۰۶ تير ۱۳۹۸ - ۱۹:۰۰-27 June 2019
سریال چرنوبیل را آمریکایی‌ها درباره‌ی رقیب شکست‌خورده‌شان، شوروی ساخته‌اند و طبعا می‌توان در آن نشانه‌هایی از کنایه و اغراق را هم دید.
به هرحال این دو رقیب و دشمن قدیمی سالها با انواع و اقسام شیوه‌های نظامی، سیاسی، رسانه‌ای، تبلیغاتی و نمایشی، علیه یکدیگر تاختند تا آنکه عاقبت یکی برای همیشه به تاریخ پیوست. البته نه بخاطر حمله نظامی دشمن که بیشتر بخاطر ضعف‌های داخلی و ناکارآمدی خود سیستم. حالا حریفی که باقی مانده با خیال راحت درباره رقیبی که شکست خورده و حذف شده، حرف می‌زند و فیلم و سریال می‌سازد. به قول معروف، تاریخ را برندگان می‌نویسند!

با این حال هیچکدام اینها باعث نمی‌شود که اصل ماجرا را نبینیم و یا توجیه کنیم. چرنوبیل ممکن است در ترسیم چهره مسئولان و مقامات شوروی کمی به کاریکاتور نزدیک شده باشد اما مگر در این دنیا و دور و بر خودمان، آدمهای کاریکاتوری و کوتوله کم داریم؟! مقاماتی که راه رشد و باقی ماندنشان در یک سیستم، ناشی از لیاقت و صلاحیت و شایستگی نیست، بلکه چاپلوسی و تظاهر و وابستگی حزبی، آنها را به پست و مقام و جایگاه می‌رساند؛ حتی در تخصصی‌ترین پست‌ها. عمق فاجعه همین است. بنابراین چرنوبیل اگرچه سریالی درباره یک فاجعه اتمی و هسته‌ای است، اما فاجعه بزرگ‌تری را روایت می‌کند.

اینجا اما کسانی احساس تکلیف می‌کنند که بگویند هیروشیما بدتر از چرنوبیل بوده و جنایت آمریکا هم بدتر از شوروی. به نظرم به جای اینکه اسیر اینگونه دوگانه‌های حیثیتی و بی‌فایده شویم، به عمق مسأله و پیام اصلی فکر کنیم. اینکه اگر در هر سیستمی چنان کوتوله‌هایی به قدرت برسند، فاجعه به بار می‌آورند.

امید حسینی(آهستان)
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان