کد خبر: ۹۲۱۴
تاریخ انتشار: ۲۲ خرداد ۱۳۹۸ - ۲۰:۱۸-12 June 2019
جامعه‌ای که از دانش تخصصی بهره‌ی کمی داشته باشد، واژه‌ها بدون توجه به جایگاه و معنای خاص، استفاده می‌شود
 گاهی وارونه‌فهمی و چه بسا تحریف تاریخی را تثبیت می‌کند. در این وضعیت، به برخی از اصطلاح‌ها، عنوان‌ها و تعبیرها ستم می‌شود. 
در این فرصت به دو واژه و اصطلاح می‌پردازم:

طول تاریخ:
بسیاری از نویسندگان ما افغانستانی جماعت، برای اهمیت دادن به گفته با نوشته خود از تعبیر دهن‌پرکن «طول تاریخ» بهره می‌گیرند، بدون توجه به این از آغاز تاریخ تا کنون بیش پنج‌هزار سال می‌گذرد. 
خطای استراتژیک و خطرناک:

برخی از دوستان خواسته یا ناخواسته، تاریخ کشور را به عنوان و نام جدید کشور که در زمان امان‌الله خان رسمیت یافته محدود می‌کنند و پیشینه تاریخی و فراتاریخی، تمدنی و فرهنگی کشور را به نفع نفی کنندگان داخلی و انحصارطلبان تمدنی، قیچی می‌کنند! 

اولین‌سازی:
در بسیاری از موارد، بدون توجه یا آشنایی با پیشینه تاریخی، از فرصت‌ها یا شخصیت‌های کشور به عنوان اولین... یاد می‌کنیم، بدون آن‌که به لوازم یا پیامدهای آن، یعنی قیچی‌ کردن پیشینه و بی‌ریشگی جامعه و کشور توجه کنیم.

در جریان رحلت آیت‌الله محقق کابلی، بسیاری از دوستان فرهیخته از ایشان به عنوان اولین مرجع شیعیان افغانستان یاد کردند، گویا که این مردم سی‌سال پیش مسلمان شده‌اند. آیت‌الله با پذیرش مرحعیت کار بزرگی در دهه‌های اخیر انجام داد، اما نباید پیشینه فاخر علمی- تاریخی را نادیده انگاشت. انگار ابوخالد کابلی، ضحاک‌بن مزاحم بلخی، ابوزید بلخی، ابوصلت هروی، حسین‌بن روح نوبختی، آخوند هروی و... ربطی این خاک ندارند!

محمدی شاری
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان