کد خبر: ۸۷۲۳
تاریخ انتشار: ۰۴ خرداد ۱۳۹۸ - ۲۱:۱۷-25 May 2019
در این پست قصد دارم به منطقه الموت و راههای آفرودی که قزوین را از این منطقه زیبای کوهستانی به شمال کشور متصل میکند، بپردازم

.دره وسیع الموت منطقه ای کوهستانی در شمال شهر قزوین شامل دو بخش الموت غربی و شرقی است . منطقه الموت غربی و شرقی جاده های مختلفی دارند که برای برنامه های آفرود هر کدام زیبایی های خاص خودشون را دارند. بدلیل کوهستانی بودن این منطقه و طبیعت زیبایش یکی از بهترین مکانها برای دوست داران مسیرهای آفرود بخصوص دوچرخه سواران کوهستان است. دیاری که علی رغم سختی هایش در سربالایی ها ولی با طبیعت بکر و مناظر زیبایش و قله های مرتفع اش دوستدارن طبیعت را در فصول مختلف به این منطقه فرا میخواند. در این نوشته سعی کردم با کمک عکسها و فایل های نرم افزار Google Earth و نوشته های سایر دوستان و منابع دیگر و اطلاعاتی که خودم بدست آوردم مسیرها را برای شما معرفی کنم.

 هدف اصلی من از این نوشته طولانی برای دوچرخه سواران کوهستان است ولی احتمالا نوشته های من درباره نوع مسیر بدرد موتور سواران و ماشین سواران آفرود نیز بخورد. زمانبندی هایی که من بطور تقریبی در طول این متن میاورم برای دوچرخه سواری کوهستان است البته در دوچرخه سواری کوهستان هم بسته به آمادگی جسمانی افراد گروه، شرایط جوی، حمل بار توسط دوچرخه سوار (شامل کیسه خواب، چادر و ...) و داشتن ماشین پشتیبان زمابندی اجرای برنامه متفاوت خواهد بود. ضمن این نکته هم ضروی است که دوچرخه سوارانی که قصد رکاب زدن در این مسیرها را دارند باید از آمادگی جسمی نسبتا خوبی برای دوچرخه سواری کوهستان برخوردار باشند. در این مسیرها بسته به نوع برنامه باید روزانه حداقل 5 تا 6 ساعت در مسیر کوهستانی رکاب زد که با احتساب زمان های استراحت این مدت 6،5 ساعته برای اجرای برنامه متفاوت خواهد بود. و در اکثر مسیرها با فرض رکاب زدن تمام مسیر حدودا باید نزدیک به 800 تا 1500 متر اختلاف ارتفاع را بصورت سربالایی (اغلبا آفرود) رکاب زد. پس از قبل، آمادگی های لازم برای اجرای این نوع برنامه را کسب کنید تا در اواسط برنامه دچار مشکل نشوید و یا اینکه ماشین پشتیبان شما را همراهی کند که میتواند هم حمل بارها را به عهده بگیرد و هم در صورت نیاز همرکابانی که توان ادامه مسیر را ندارند را سوار کند.

 مسیرهای دسترسی از قزوین به منطقه شمال در کل 3 مسیر اصلی هستند:

1- قزوین - الموت (معلم کلایه) - سه هزار - تنکابن

2- قزوین - الموت (رازمیان ) - اشکور - (رحیم آباد - رودسر ) یا (جنت رودبار - رامسر)

3- قزوین - الولک - الموت - کلیشم - (دیلمان - سیاهکل - لاهیجان) یا (خصیل دشت - املش)

 مسیر شماره 2 و 3 را میتوان بعد از منطقه الموت در دو مسیر متفاوت به سمت شمال ادامه داد


دانلود فایل Google Earth تمام مسیرها در قالب یک فایل

برای دانلود جداگانه فایل هر کدام از مسیرها به ادامه مطلب بروید


در ادامه مطلب این مسیرها را توصیف خواهیم کرد

 مسیر قرمز قزوین به تنکابن - مسیر سبز قزوین به رودسر (صورتی به رامسر) -مسیر آبی قزوین به لاهیجان (نارنجی به املش)

 

 مسیر شماره 1 : قزوین - الموت - سه هزار - تنکابن

 

 مسیر دوچرخه سواری: قزوین - کورانه - شینقر - رشتقون - رزجرد - گردنه قسطین لار - قسطین لار - رجائی دشت - دیکین - معلم کلایه - شهرک - محمود آباد - زوارک - گرمارود - پیچه بن - کارونسرای پیچه بن - گردنه سلمبار - سلج انبار - مران - سه راهی مران و آبگرم سه هزار - یوج - قاضی محله - سربالان - آشت محله - درازلات - قلعه گردن - خرم آباد – تنکابن

مسافت کل قزوین تا تنکابن : 200 کیلومتر

بیشترین ارتفاع : 3200 متر (گردنه سلمبار)

 کمترین ارتفاع : 15- متر (تنکابن)

ارتفاع پست ترین نقطه در هنکام صعود : 1020 متر (رجائی دشت)

 

دانلود فایل Google Earth مسیر

 

مسیر قزوین الموت تنکابن

 

پروفایل ارتفاع مسیر

 

خب میرویم سر اصل مطلب و معرفی جداگانه هر کدام از مسیرها. ابتدا مسیر قزوین الموت تنکابن که به نظر میرسد تا چند سال دیگر و یا از همین الان بکر بودنش را از دست میدهد. آن هم به خاطر جاده جدید قزوین الموت تنکابن که از روستای حصار خروان در کیلومتر 20 اتوبان قزوین تهران شروع میشود و با عبور از روستاهای مختلف مثل امرودک، دینه کوه، آمشک، شیرکوه و باغدشت سرانجام در روستای شهرک به جاده فعلی منطقه الموت میرسد . البته این جاده کامل نشده و خیلی کار دارد تا تکمیل شود. 

 

بهترین فصل برای رکاب زدن مسیر

 فصل مناسب برای اجرای این برنامه از اوایل خرداد تا اواسط مهرماه میباشد و بهترین موقع هم اواسط خرداد ماه است. مرتفع ترین گردنه این مسیر،سلمبار در فصل پاییز با اولین بارشهای پاییزی بسته میشود تا اواخر اردیبهشت که مسیر را برف روبی می کنند.

 

زمانبندی اجرای برنامه

 مدت زمان رکاب زدن این مسیر بسته به شرایط گروه (آمادگی بدنی، همراهی ماشین پشتیبان و ...) متفاوت است. برای کسانی که از قزوین رکاب زنی را شروع میکنند حداقل 2 تا 3 روز رکاب زدن تمام این مسیر زمان می برد. و بسته به این که به بعضی از مناطقی که در جاده های فرعی قرار دارند مثل دریاچه اوان یا قلعه الموت بروید، به این مدت زمان باید یک روز اضافه کرد.

 برای رکاب زدن این مسیر می توان بسته به برنامه ریزی قسمتی از آن را با وسیله نقلیه طی کرد مثلا با ماشین تا معلم کلایه یا گرمارود و یا نقاط دیگر رفت و از آنجا رکاب زنی به سمت شمال را شروع کرد و یک روز در برنامه جلو افتاد.

 

جاده قزوین به الموت از میدان مینودر (غریب کش) شروع می شود. کسانی که از تهران به سمت قزوین حرکت می کنند، می توانند بعد از عوارضی و قبل رسیدن به میدان مینودر مسیر خود را به سمت جاده الموت توسط خروجی تغییر بدهند.

 

 مسیر 20 کیلومتری از قزوین (ارتفاع 1300 متر از سطح دریا) تا روستای رزجرد با شیب مثبت، ملایم ارتفاع میگیرد. رکابزنی در این مسیر حدود یک ساعت و نیم زمان می برد. بعد از روستای رزجرد با طی حدود 9 کیلومتر سربالایی با  شیبهای تند به گردنه قسطین لار با ارتفاع حدود 2400 متر از سطح دریا می رسیم. (قزوین تا گردنه قسطین لار 29 کیلومتر)

 

مسیر قزوین الموت تنکابن

جاده الموت بعد از گردنه قسطین لار و دورنمای قلل خشچال وسیالان

 

از بالای گردنه قسطین لار مناظر زیبای دره الموت و قله های سر به فلک کشیده البرز غربی بخصوص قلل سیالان و خشچال با ارتفاع بیش از 4000 متر از سطح دریا و دشت رازمیان بخوبی دیده می شوند. بعد عبور از گردنه وارد منطقه تاریخی الموت می شویم. در ادامه مسیر با طی مسافتی حدود 20 کیلومتر در جاده ای پیچ در پیچ  و فوق العاده زیبا در دل کوه و با عبور از کنار روستای قسطین لار و قهوه خانه اش به شهرک رجائی دشت با ارتفاع 1020 متر از سطح دریا میرسیم.

رجائی دشت و رودخانه شاهرود

 

 رجائی دشت (سیاه دشت سابق) در کنار رودخانه شاهرود دارای باغ های گیلاس فراوانی است در فصل فروردین شکوفه های درخت گیلاس زیبایی خاصی به این منطقه میدهند. شهرک رجائی دشت از مناطق کم ارتفاع منطقه الموت محسوب میشود و برخلاف مناطق کوهستانی الموت، تابستانهای گرمی دارد و از این نظر برای کشت برنج نیز مناسب است و دارای امکانات اولیه ای مثل بانک، مسجد، رستوران و پمپ بنزین.

 

 

 در حرکت به سمت شمال شهرک رجائی دشت به دوراهی میرسم که مسیر چپ به سمت به رازمیان (مرکز الموت غربی ) و قلعه لمبسر که در توضیح مسیرهای آینده به آنها خواهیم پرداخت، میرود. مسیری که ما باید برویم سمت راست است. (گردنه قسطین لار تا رجائی دشت 20 کیلومتر)

از رجائی دشت تا روستای بعدی در این مسیر یعنی دیکین حدود 19 کیلومتر فاصله است و مشکل این قسمت از مسیر برای دوچرخه سواران ارتفاع گرفتن و ارتفاع کم کردن چند باره است. در ادامه با خروج از رجائی دشت با طی حدود 9 کیلومتر سربالایی، 500 متر اوج میگیرم و به گردنه نه چندان مرتفع شاه کوه با ارتفاع 1500 متر از سطح دریا میرسیم و سپس 5 کیلومتر سرپایینی پیش رو خواهیم داشت با طی این سرپایینی به کف دره ای میرسیم که معدن نمک در آن قرار دارد این معدن نمک از نوع نمک آبی است به طوری که  آب در حوضچه های کوچک جمع میشود و با بخار شدن آب، نمک به صورت بلورهای درخشان در سطح حوضچه جمع میگردد. هنگامی که نمک بر روی این حوضچه ها جمع میشود منظره زیبایی خلق میشود.

 

  با پشت سر گذاشتن این معدن و گذر از سربالایی به مسافت 5 کیلومتر به روستای دیکین میرسیم.  از ابتدا و انتهای روستای دیکین مسیر های فرعی برای روستای زرآباد و دریاچه اوان وجود دارد. اگر فرصت داشته باشید میتوانید از این جاده های فرعی و روستاهای آن در سر راه شمال دیدن کنید.

 

نقشه مسیر فرعی برای رسیدن به روستای زرآباد و دریاچه اوان

 

 در ابتدای روستای دیکین مسیر فرعی با حدود 9 کیلومتر سربالایی به روستای زرآباد میرسد. روستای زرآباد از روستاهای خوش آب و هوا و دارای امامزاده ای به نام علی اصغر(ع) است که چنار کهن سال و قدیمی هم در کنار امامزاده قرار گرفته. این روستا زائر سرا نیز دارد و از این نظر یکی از مکانهای مناسب برای شب مانی است. ضمنا دریاچه اوان از مسیر روستای زرآباد به زواردشت و اوان قابل دسترسی است ولی مسیر اصلی دریاچه از انتهای روستای دیکین با عبور از روستای کوشک با طول 9 کیلومتر که اکثرا سربالایی است به دریاچه اوان میرسد. اگر قصد شب مانی در روستای زرآباد را داشته باشید میتوان شب را در این روستا توقف کنید و برای روز دوم برنامه از مسیر روستای زورادشت به دیدار دریاچه زیبای اوان بروید و سپس از مسیر اصلی دریاچه به جاده اصلی الموت برگردید. در صورت داشتن چادر و امکانات شب مانی در طبیعت می توان در کنار دریاچه هم چادر زد یا از محلی ها روستاهای وربن و اوان اتاق اجاره کرد.

 

 

دریاچه اوان

 

اگر قصد دیدار با دریاچه اوان یا زرآباد را نداشته باشیم، به راهمان در مسیر سربالایی از دیکین به معلم کلایه با طی مسافت 10 کیلومتر ادامه میدهیم. معلم کلایه با ارتفاع 1600 متر از سطح دریا مرکز بخش الموت شرقی است و دارای امکاناتی از قبیل بانک، مسجد، پمپ بنزین، نانوایی و ... معلم کلایه علی رغم نداشتن جای خاصی برای اسکان مسافران ولی برای شب مانی مناسب است. بدلیل شهر بودن و وجود امکانات ادارت مختلف میتوان با هماهنگی ارگانهای مربوطه از اسکان اداره آموزش و پرورش در تعطیلی های مدارس، هلال احمر و یا تربیت بدنی استفاده کرد همچنین میتوان در شهر چادر زد و یا از محلی ها درخواست جایی برای شب مانی کرد. (رجائی دشت تا معلم کلایه 30 کیلومتر)

 

در ادامه مسیر با طی 8 کیلومتر سرپایینی به روستای شهرک در کنار الموت رود با شالیزارهای سرسبزش میرسیم. برای رسیدن به روستای شهرک الموت میتوان از جاده ای به غیر از مسیری که ما از قزوین دنبال کردیم، استفاده کرد. این مسیر به جاده اکبر آباد معروف است و قدیمی ترین جاده منطقه الموت است که در دهه 40 ساخته شده. این مسیر تماما خاکی است و از روستای حصار خروان در 20 کیلومتری جاده قزوین به کرج بعد از شهر محمدیه (زیباشهر) آغاز میشود و با عبور از  کبریت میان -  گردنه اکبر آباد (دکل صداوسیما) - زرنو – چاله – زردجین یا (اکبرآباد و آقاگیر) – تونل شیرکوه – باغدشت سرانجام به روستای شهرک و جاده اصلی الموت متصل میشود.همچنین در آینده جاده جدید قزوین الموت به تنکابن که در ابتدا درباره اش نوشتم از همین روستای شهرک به منطقه الموت وارد میشود.

مسیر قرمز جاده فعلی الموت - مسیر سفید جاده اکبر آباد (قدیمی ترین جاده الموت) - مسیر آبی جاده جدید الموت (در دست احداث)

 

مزیت مسیر اکبرآباد نسبت به جاده قزوین - معلم کلایه - شهرک وجود تنها یک گردنه بر سر مسیر است (گردنه اکبر آباد) و مثل مسیر قزوین به معلم کلایه بارها ارتفاع زیاد و کم نمیکند. ولی این مسیر خشک تر از مسیر معلم کلایه است و روستاهای کمتری در آن قرار گرفته اند و بعد عبور از گردنه اکبر آباد چند دوراهی بی نام و نشان در مسیر وجود دارد که باید در انتخاب مسیر درست دقت کرد. برخلاف مسیر معلم کلایه این مسیر تماما خاکی است و در بعضی نقاط خاکی اش چندان تعریفی ندارد ولی برای دوستداران جاده های آفرود مسیر خوبی بحساب می آید. برای بدست آوردن اطلاعات بیش تر درباره مسیر اکبر آباد این گزارش را بخوانید.

 از روستای شهرک تا روستای گرمارود مسیر در کف دره الموت و در حاشیه رودخانه الموت رود به صورت سربالایی ملایم ادامه دارد. در طول این قسمت از جاده روستاها زیادی وجود دارد و راه های زیادی از مسیر منشعب میشود و به روستای مختلف منطقه الموت میرسد در صورت داشتن زمان کافی میتوان به آنها رفت و دوباره به جاده اصلی الموت برگشت از جمله زیباترین مسیرهای فرعی میتوان به مسیر روستای اندج و کوچنان اشاره کرد که صخره ها و مناظر زیبایی دارند.

قسمتی از صخره ها در مسیر روستای اندج

 

 

 

در یکی دیگر از این دوراهی ها به مسیر قلعه تاریخی الموت یا قلعه حسن صباح میرسیم.

می توان با طی 8 کیلومتر سربالایی از روستای شترخان و با عبور از باغهای گیلاس منطقه گازردشت به روستای زیبای گازرخان رسید. روستای گازرخان بدلیل آب و هوای مطبوع کوهستانی و وجود قلعه الموت پذیرای گردشگران زیادی میباشد و از این جهت دارای مکانهایی متعددی برای اقامت گردشگران است.

 

قلعه الموت در بالای این صخره واقع شده

 

نما دره الموت و روستای گازرخان از بالای قلعه حسن صباح

 

نقشه مسیر روستاهای اندج و گازرخان (قلعه الموت)

 

  در ادامه مسیر اصلی جاده با سربالایی های ملایم بعد عبور از روستاهای محمود آباد – لامان – سفیددر – کوشک دشت - زوارک سرانجام به روستای ما قبل آخر الموت در این مسیر یعنی گرمارود با ارتفاع 1800 متر از سطح دریا میرسیم. تا سالهای اواسط دهه 80 روستای گرمارود آخرین روستای الموت در مسیر جاده بود. از این رو مبدا شروع برنامه های کوهنوردی الموت به سه هزار از طریق مسیر مالرو قدیمی بود. این مسیر مالرو یکی از مسیرهای اصلی برای دسترسی به منطقه شمال کشور بوده و حتی سیاحان خارجی زیادی مثل فریا استارک و رابینو از طریق آن به دره سه هزار و منطقه شهسوار سفر کرده اند. روستای گرمارود دارای امکانات اقامتی مثل هتل نویذر و سوئیت است و بسته به برنامه ریزی گروه میتوان میتوان در این روستا اقامت کرد. (معلم کلایه تا گرمارود 30 کیلومتر)

 

 روستای گرمارود شروع مسیر آفرود به سمت گردنه سلمبار و دره سه هزار میباشد. البته اخیرا چند کیلومتر از مسیر گرمارود به پیچه بن را آسفالت کرده اند.

  در ادامه به سخت ترین و پرشیب ترین قسمت مسیر قزوین – الموت – سه هزار میرسیم! در این قسمت باید از روستای گرمارود در ارتفاع 1800 متری از سطح دریا تا گردنه 3200 متری سلمبار (اختلاف ارتفاع 1400 متر) را در طی 20 کیلومتر رکاب زد! با خروج از روستای گرمارود جاده در کنار رودخانه ادامه پیدا میکند و کم کم به سمت شمال در دل کوهها ارتفاع میگیرد. چند کیلومتر ابتدای مسیر شیبهای سختی دارد که رکاب زدن در این شیبها آمادگی بالایی میخواهد.

مسیر گرمارود به پیچه بن

 

با ارتفاع گرفتن در این مسیر کم کم با مناظر زیبایی روبرو میشویم یکی از آنها که خودش را در جنوب نمایان میکند قله زیبای شاه البرز  است. در مسیر از منطقه صخره ای کلاک عبور میکنیم که آبشار زیبا و مرتفعی دارد

 

آبشار گرمارود (کلاک)

 

بعد گذر از جاده ی سربالایی و پیچ درپیچ، آخرین روستای الموت در این مسیر یعنی روستای مرتفع پیچ بن با ارتفاع 2800 متر از دریا از دور نمایان میشوند و پس از طی چند کیلومتر مسیر کمر کوه به این روستا میرسیم. این روستا در دل یک دشت وسیع واقع شده مناظر این دشت در خرداد ماه یکی از مناظر بدیع منطقه الموت هست. روستای پیچه بن هم بسته به برنامه ریزی گروه یکی دیگر از نقاط مناسب برای شب مانی است میتوان در این روستا چادر زد و یا از محلی ها درخواست مکانی برای شب مانی کرد.

 

جبهه شمالی قله شاه البرز

 

دشت مرتفع پیچه بن

 

با عبور از پیچه بن، 6 کیلومتر مسیر پیچ در پیچ سربالایی را ادامه میدهیم تا  به کارونسرای پیچه بن و گردنه سلمبار میرسیم. 

 

کاروانسرای پیچه بن

 

اینجا خط راس رشته کوه البرز و مرز استان قزوین و مازندارن است.  بر روی گردنه گردنه سلمبار مناظر شگفت انگیز قلل تخت سلیمان وعلم کوه در شرق و قله سیالان در غرب و دره سه هزارخودنمایی می کنند. گردنه سلمبار بلند ترین نقطه این مسیر به ارتفاع تقریبی 3200 متر از سطح دریا است و کارونسرایی قدیمی که در این گردنه واقع شده گویای این مطلب است که در گذشته ها این گردنه محل عبور کاروانیان از سمت مناطق شهسوار به الموت و قزوین بوده است. (گرمارود تا گردنه سلمبار 20 کیلومتر)

مسیر بعد از گردنه بجز چند سربالایی کوتاه تماما سرپایینی است و 3200 متر تا دریا ارتفاع کم خواهیم کرد.حرکت در سرپایینی ها همراه مناظر بدیع دره سه هزار واقعا لذت بخش است.

 

 

روزهایی که هوای شمال ابری یا نیمه ابری باشد. لایه ای از ابر همانند لحافی دره سه هزار را می پوشاند و با کم کردن ارتفاع درون مه فرو خواهید رفت.

 

 

مسیر مدام در دل کوه پیچ میخورد و ارتفاع کم میکند در این سرپایینی ها ابتدا از کنار فرعی روستای سلج انبار عبور میکنیم و سپس روستای مران که از سال 89 دارای جاده شده و به شبکه برق متصل شده و تا قبل از آن مردم با قاطر به این روستا رفت و آمد میکردند و برق روستا نیز توسط ژنراتور تامین می شد. با گذر از روستای مران جاده زیگزاگی شکل به کف دره و رودخانه خروشان سه هزار میرسد .

 

 

 در اینجا به یک سه راهی برخورد میکنیم. مسیر سمت چپ به سمت تنکابن سرازیر میشود و مسیر سمت راست به سمت روستاهای سِرن، شهرستان و درجان ارتفاع میگیرد (از روستای درجان به بعد مسیر مالرو به روستای میانرود و سرانجام به آبگرم سه هزار در منطقه تخت سلیمان می رسد)

 

مسیر آبگرم سه هزار

 

 با ادامه مسیر سمت چپ کم کم جنگل های زیبای سه هزار نمایان میشوند. (گردنه سلمبار تا سه راهی آبگرم سه هزار 20 کیلومتر)

 

 

بعد از روستای قاضی محله و سربالان (این دو روستا قهوه خانه دارند و میتوان جهت شب مانی از قهوه خانه های این دو روستا استفاده کرد) کم کم آثار تخریب محیط زیست و کارگاهها برای ساخت جاده قزوین الموت تنکابن مشاهده میشوند. و ماشین های سنگین که برای برداشت ماسه از رودخانه در حال رفت و آمدند. چند کیلومتر بعد از روستای سربالان مسیر آسفالت شروع میشود (سه راهی آبگرم تا سربالان 5 کیلومتر)

 

  

جنگل سه هزار

 

جاده سه هزار در کنار رودخانه و جنگلهای زیبا به سمت شمال ادامه پیدا میکند و بعد عبور از تقاطع دره دوهزار و سه هزار پس از رسیدن به قلعه گردن از جنگل خارج و وارد مناطق جلگه ای شمال میشویم.

 

بام تنکابن

 

در ادامه با عبور از منطقه خرم آباد سرانجام به آخر مسیر یعنی تنکابن میرسیم (سربالان تا تنکابن 40 کیلومتر)

 

برای دیدن گزارش های دوچرخه سواری در این مسیر میتوانید از لینکهای زیر استفاده کنید

http://cyclist.blog.ir/post/12

http://cyclist.blog.ir/post/6

http://malro.blogfa.com/post-55.aspx

http://malro.blogfa.com/post-47.aspx

http://gkyaran.blogfa.com/post/88

http://www.aftabir.com/articles/view/social/tourism/c4_1366377991p1.php

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


مسیر شماره 2: قزوین – الموت (رازمیان) – اشکور

 2-1 رحیم آباد (رودسر)

2-2 جنت رودبار (رامسر)


این مسیر را بعد از روستای سپارده استان مازندارن می توان در دو مسیر متفاوت به سمت رودسر یا رامسر ادامه داد. ابتدا به معرفی مسیر منتهی به رحیم آباد رودسر (1-2) می پردازیم و سپس مسیر منتهی به رامسر (2-2)



بجز این دو مسیر بالا، در دره اشکور راه های  فرعی زیادی از مسیری که به رحیم آباد میرسد، منشعب میشوند.(مثل زیاز به ییلاقات املش و دیلمان) که بطور اختصار به آنها اشاره خواهد شد

مسیر دوچرخه سواری : قزوین (دانشگاه آزاد) – باراجین – زرشک – گردنه گدوک – کامان – فلار – بهرام آباد – رازمیان – هیر – ویار – شنگل رود – گردنه گونه کوه – سپارده – لشکان – درگاه - بارگاه دشت – کاکرود – تونل سی پل – گرمابدشت – سفید آب – رحیم آباد – رودسر

مسافت کل قزوین تا رودسر: 165 کیلومتر

بیشترین ارتفاع: 2800 متر گردنه گونه کوه

کمترین ارتفاع : 15- متر رودسر

ارتفاع پست ترین نقطه در هنگام صعود: 850 متر بهرام آباد


دانلود فایل Google Earth مسیر


مسیر قزوین - الموت (رازمیان) - اشکورات - رودسر

پروفایل ارتفاع مسیر


این مسیر از شمال شهر قزوین (ارتفاع 1300 متر از سطح دریا) در جاده ای معروف به باراجین که دانشگاه آزاد قزوین هم در ابتدای آن قرار گرفته آغاز میشود. مسیر با شیب ملایم مثبت با گذر از دوراهی های بوستان و روستای بارجین به سمت شمال ارتفاع می گیرد. پس از رکاب  زدن حدود 12 کیلومتر در حاشیه رودخانه و رسیدن به دوراهی روستای میزوج شیب مسیر بیشتر میشود. در ادامه با طی 8 کیلومتر سربالایی و عبور از روستای زرشک به اولین گردنه مسیر بنام گدوک با ارتفاع حدود 2200 متر میرسیم. از بالای گردنه گدوک قلل مرتفع سیالان، خشچال، شاه البرز در شرق و سفید خانی در روبرو دیده میشوند. (قزوین تا گردنه گدوک 20 کیلومتر)


شروع مسیر سربالایی به سمت زرشک و گردنه گدوک


با عبور از گردنه گدوک در مسیری سرپایینی با مناظر زیبا و جاده ای پر از پیچ در دل کوهها به سمت کف دره الموت ارتفاع کم میکنیم و با طی 24 کیلومتر و گذر از کنار روستاهای کامان و فلار به روستای بهرام آباد در کنار رودخانه شاهرود خواهیم رسید.


سرازیر شدن به سمت دره الموت پس از گردنه گدوک


 بهرام آباد با ارتفاع 850 متر از سطح دریا، پست ترین نقطه این مسیر در هنگام صعود است و از اینجا باید دوباره تا گردنه بعدی ارتفاع بگیریم. با رکاب زدن مسافت 5 کیلومتر با شیب ملایم به شهر رازمیان مرکز الموت غربی می رسیم. همانطور که در توضیح مسیر شماره 1 (قزوین، الموت، تنکابن) اشاره شد برای رسیدن به رازمیان از شهر قزوین میتوان از مسیر دیگری ( کورانه، رزجرد،  قسطین لار، رجائی دشت، رازمیان ) استفاده کرد ولی این مسیر برای رکاب زدن توصیه نمی شود چون حدود 30 کیلومتر به مسیر اضافه خواهد کرد. مسیر ساده و کوتاه تر برای رسیدن به رازمیان همین مسیر باراجین، زرشک، رازمیان می باشد. با ورود به شهر رازمیان  بعد از رسیدن به یک سه راهی، تابلو مسیر سمت چپ را برای ادامه مسیر به سمت روستای هیر و رحیم آباد به ما نشان میدهد. (گردنه گدوک تا رازمیان 29 کیلومتر)


نمای شهر رازمیان


از شمال شهر رازمیان جاده آسفالته با شیب تند ما را به روستاهای هیر و ویار میرساند.



 در مسیر رازمیان به هیر پس از طی 3 کیلومتر به پای پله های قلعه لمبسر (lambe`sar) یکی از قلعه های دوران اسماعیلیه و دومین قلعه معروف منطقه الموت پس از قلعه حسن صباح میرسیم. پس از دو راهی روستای زردچال دره عمیقی که رودخانه نینه رود در آن جاری است با مناظری زیبا از باغات روستاهای زردچال، سوگاه و دربند را در سمت راست جاده می بینم.


دره نینه رود


جاده پر شیب پس از 12 کیلومتر به روستای بزرگ هیر می رسد . روستای زیبای هیر یکی از بزرگترین روستاهای منطقه الموت است که دارای باغات فراوان ذغال اخته و گیلاس است. می توان برای شب مانی در روستای هیر توقف کرد و از مردم محلی برای شب مانی درخواست اتاق کرد یا میتوان در ادامه مسیر با طی 5 کیلومتر سربالایی با شیب ملایم به آخرین روستای استان قزوین بنام ویار رفت. برای شب مانی در این روستا میتوان از امامزاده روستا که البته فقط یک اتاق دارد استفاده کرد. (رازمیان تا ویار 17 کیلومتر)


روستای هیر


روستای ویار پایان جاده اسفالته و شروع جاده خاکی و آفرود بسمت اشکورات است. بعد از روستای ویار از روی پل رودخانه نینه رود که سرچشمه اصلی آن چشمه وگل می باشد عبور میکنیم و مسیر خاکی با شیب تند به شکل زیگزاک به سمت گردنه ارتفاع می گیرد.


امامزاده روستای ویار

 

بعد گذر از فرعی روستای کوچکی بنام شنگل رود و چند پیچ، حدود 1 کیلومتر سرپایینی پیشرو خواهیم داشت. با طی این سرپایینی به دره بنام کلیج دره میرسیم که در اواسط فصل بهار پر از بوته های ریواس است.


کلیج دره


بوته ریواس در مسیر ویار به گردنه

 با ادامه مسیر بعد از کلیج دره با چند سربالایی پیچ در پیچ و پس از طی 15 کیلومتر سربالایی به گردنه 2800 متری گونه کوه (Gá`vá`ne kuh) میرسیم. با رسیدن به گردنه با منظره زیبای دره اشکور و قلل خشچال و شاه سفید کوه در شرق و سماموس و بزابن در سمت شمال مواجه میشویم.


گردنه گونه کوه


گردنه گونه کوه مرز استان قزوین و مازندارن محسوب میشود و بعد از گردنه وارد جنوب غربی ترین نقطه استان مازندارن شده ایم. گاهی اوقات مه دره اشکور را می پوشاند و مناظر زیبایی همانند دریای ابر خلق میکند. این گردنه از اواسط فصل پاییز با آغاز بارش های پاییزی بسته میشود تا اواخر اردیبهشت که گردنه را برف روبی میکنند. (ویار تا گردنه گونه کوه 15 کیلومتر).


تکه برفی کنار مسیر در ماه خرداد


دره اشکور با مه پوشیده شده


مسیر گردنه به سپارده


از اینجا 11 کیلومتر مسیر سرپایینی خاکی با شیب زیاد را تا روستای سپارده در پیش رو خواهیم داشت.  روستای سپارده از روستاهای بخش بالا اشکور و شهرستان رامسر و نقطه تلاقی سه استان قزوین، مازندارن و گیلان است. این روستا قهوه خانه و همچنین چندین اتاق برای اجاره دارد بسته به برنامه ریزی گروه میتوان برای شب مانی در این روستا توقف کرد.

ورودی روستای سپارده


همانطور که در ابتدا اشاره کردیم از روستای سپارده به بعد میتوان در دو جاده متفاوت ادامه مسیر داد. راه اول مسیری است که از داخل روستا عبور میکند و به سمت استان گیلان و دره اشکور سرازیر میشود (این مسیر اکثرا سرپایینی و ساده است) و مسیر دیگر در استان مازندارن ادامه پیدا میکند و بعد عبور از گردنه لاکتراشان به سمت رامسر سرازیر میشود(این مسیر یک گردنه 3100 متری دارد و مشکل تر است).


ابتدا مسیر رحیم آباد (1-2) را دنبال میکنیم.


 در ادامه از سپارده جاده به سمت غرب با سربالایی ملایم ادامه پیدا میکند و سپس به سمت لشکان سرازیر میشود. از اینجا مناظر سرسبز و جنگلی دره اشکور پدیدار میشود. 4 کیلومتر بعد از سپارده مسیر خاکی پایان می یابد و با شروع مسیر آسفالت از استان مازندارن خارج و وارد استان گیلان میشویم و بعد 8 کیلومتر به روستای لشکان میرسیم. روستای لشکان اولین روستای استان گیلان در این مسیر  می باشد. (گردنه کونه کوه تا لشکان 19 کیلومتر)


مسیر سپارده به لوشکان


 با عبور از لشکان به یک سه راهی میرسیم. مسیر سمت راست به سمت روستاهای کیت، گیری و تمل میرود. ما باید مسیر سمت چپ را در طول دره اشکور و رودخانه پلرود ادامه دهیم.



در گذر از جاده سرپایینی ازکنار روستای درگاه و سپس پلی که بر روی رودخانه آسمان رود زده شده عبور خواهیم کرد و به روستای بارگاه دشت میرسیم (لشکان تا بارگاه دشت 17 کیلومتر)



بعد بارگاه دشت با ادامه مسیر سرپایینی با پرتگاههای خطرناک در سمت چپ جاده با عبور از روستای کاکرود به تونل سی پل میرسیم. (قبل از تونل مسیر فرعی سمت چپ جاده بصورت زیگزاگ ارتفاع میگیرد و به دهستان شوئیل و روستاهای زیادی از منطقه اشکور مثل رومدشت، چمتو، لسبو و... میرسد) با عبور از دو دهنه تونل فاقد روشنایی به روستای بزرگ گرمابدشت میرسیم.



تونل سی پل (گرمابدشت)


روستای گرمابدشت نیز با داشتن امکانات اقامتی از این نظر برای شب مانی مناسب است. (از روستای گرمابدشت نیز مسیر فرعی سمت چپ جاده به سمت روستاهای زیاز، شوک، کجید و دیگر روستاهای ییلاقی منطقه اشکورات ارتفاع میگیرد. از این مسیر میتوان برای دسترسی به منطقه ییلاقی خصیل دشت و دیلمان که در ادامه در مسیر شماره 3 توضیح خواهیم داد نیز استفاده کرد)



بعد از تونل و روستای گرمابدشت پوشش جنگلی انبوه تر و مناظر  سرسبز جنگلی و روستاهایی که بر روی شیب کوه قرار گرفته اند زیبایی مسیر را دوچندان میکنند. (بارگاه دشت تا گرمابدشت 13 کیلومتر)




با خروج از گرمابدشت 4 کیلومتر مسیر سربالایی پیش رو خواهیم داشت و سپس در مسیر سرپایینی جنگلی و زیبا از کنار فرعی روستاهای سجیران، جیرکل و چشمه معدنی سفید آب عبور خواهیم کرد.



 با حرکت در سمت شمال به کارگاه سدسازی بر روی رودخانه پل رود میرسیم و کم کم از منطقه جنگلی خارج می شویم و شالیزاهای برنج در کنار جاده دیده میشوند



 بالاخره در پایان این مسیر به شهر رحیم آباد و رودسر میرسیم. (گرمابدشت تا رودسر 32 کیلومتر)



برای دیدن گزارش های دوچرخه سواری در این مسیر میتوانید از لینکهای زیر استفاده کنید


http://cyclist.blog.ir/post/11

http://cyclist.blog.ir/post/1

http://rekabesabz.com/news/1392/02/alamot-eshkevarat-rahimabad

http://mohammadvalinejad.persianblog.ir/post/245

http://www.bike20.ir/thread8058.html



-------------------------------------------------------------------------


در ادامه به مسیری که از روستای سپارده به سمت جنت رودبار و رامسر (2-2) میرود خواهیم پرداخت.


مسیر دوچرخه سواری : قزوین (دانشگاه آزاد) – باراجین – زرشک – گردنه گدوک – کامان – فلار – بهرام آباد – رازمیان – هیر – ویار – شنگل رود – گردنه گونه کوه – سپارده* - یازن – نارنه –  دو راهی میج – تمل – دوراهی روستای افی – گردنه بزابن – گوسفند سرای زاروت (زورود) – گردنه لاکتراشان (ناصرتاش) – لگا – پلهم جان – آرمو- چورته – جنت رودبار – اکراسر – ایزکی – جنگل دالخانی – گالش محله – کتالم – سادات شهر – رامسر

* این مسیر از قزوین تا روستای سپارده استان مازندارن با مسیر قبلی (منتهی به رودسر) مشترک است.


مسافت کل قزوین تا رامسر: 220 کیلومتر

مسافت سپارده تا رامسر: 120 کیلومتر

بیشترین ارتفاع: 3100 متر

کمترین ارتفاع : 20- رامسر


فایل Google earth مسیر


مسیر قزوین - الموت(رازمیان) - اشکور - جنت رودبار - رامسر


پروفایل ارتفاع مسیر


با سرازیر شدن از گردنه گونه کوه به روستای سپارده میرسیم. در ورودی روستا باید مسیر سمت راست را انتخاب کنیم. این مسیر خاکی کفی با عبور از روستاهای یازن، نارنه و سپس عبور از روی پل رودخانه و  دوراهی روستاهای میج و لج به سمت چپ می رود و سرانجام به روستای تمل میرسد (سپارده تا تمل 10 کیلومتر) (مسیر انتهای روستای تمل با عبور از روستای کیت بسمت دره اشکورات و رحیم آباد گیلان میرود)




قبل از روستای تمل مسیر دست راست به سمت گردنه مرتفع بزابن میرود.مسیر با طی 6 کیلومتر جاده خاکی با شیبهای تند و با عبور از دوراهی روستای افی (دست راست) و چند پیچ ادامه پیدا میکند.



 جاده بعد از این سربالایی های تند 4 کیلومتر در کمر کوه امتداد می یابد و دوباره با طی 3 کیلومتر مسیر سربالایی با شیب تند به گردنه 2800 متری بزابن در شرق قله بزابن میرسیم. در طول این مسیر در جنوب نمای شمالی قله خشچال و دره اشکور را مشاهده خواهیم کرد.


جاده کمر کوه بعد از گردنه بزابن

 

با ادامه مسیر به چند گوسفند سرا خواهیم رسید که از اواخر خرداد ماه گله ها را برای چرا به این مناطق ییلاقی می آورند. مسیر کمر کوه با شیب ملایم و گاها تند با عبور از گوسفند سرای زورد به گردنه 3100 متری و نقطه اوج و پایان سربالایی های مسیر میرسد. از اینجا تا شمال مسیر سرپایینی است و گاها با چند سربالایی کوتاه همراه خواهد بود. (تمل تا گردنه اوج مسیر 18 کیلومتر)


دره لاکتراشان

 

بعد از این گردنه به سمت شمال سرازیر میشویم و با عبور از کنار چند گوسفند سرا و دوراهی روستای لگا کم کم مناظر زیبای جنگلی پدیدار میشوند. گاهی اوقات نیز مه دره های مسیر مثل دره لاکتراشان را می پوشاند و مناظر زیبایی را خلق میکند.


 دریای ابر


   مسیر سرپایینی با ادامه در کمر کوه و عبور از کنار روستاهای آغوزکی، ازبین چال، پلهم جان، آرمو، مشاورک، چورته با مناظر زیبای کوهستانی و گذر از کنار چندین آبشار به دهستان ییلاقی جنت رودبار میرسد. جاده خاکی چند کیلومتر بعد از روستای آرمو پایان می یابد و مسیر آسفالته به سمت رامسر آغاز میشود.


در مسیر جنت رودبار



منطقه ییلاقی جنت رودبار با داشتن رستوران و اتاق جهت کرایه به گردشگران برای شب مانی مناسب است. (از جنت رودبار مسیر فرعی به سمت ارتفاعات زیبای نمکدره وجود دارد) (گردنه تا جنت رودبار 35 کیلومتر)


جنت رودبار



 مناظر مسیر جنت رودبار به اکراسر


از جنت رودبار مسیر کفی تا روستاهای اکراسر و ایزکی ادامه دارد و بعد از دوراهی گرسماسر مسیر سرپایینی در دل یکی از زیباترین جنگلهای شمال بنام دالخانی ارتفاع کم می کند.



رکاب زدن در این مسیر با مناظر جنگلهای انبوه واقعا لذتبخش است.


جنگل دالخانی





جنگل دالخانی


جاده زیگزاگی شکل در دل جنگل تا روستای گالش محله ادامه پیدا می کند و با عبور از کنار باغهای مرکبات به مناطق ساحلی استان مازندارن میرسد



 از اینجا میتوان با عبور از کتالم و سادات شهر به سمت شهر زیبای رامسر یا از طریق شیرود به سمت تنکابن رفت (جنت رودبار تا رامسر 65 کیلومتر)


رامسر



برای دیدن گزارش های دوچرخه سواری در این مسیر میتوانید از لینکهای زیر استفاده کنید

http://cyclist.blog.ir/post/9

http://rekabesabz.com



-----------------------------------------------------------------------------------------------



مسیر شماره 3: قزوین – الموت غربی (دستجرد) – کلیشم

1-3 دیلمان - سیاهکل

2-3 خصیل دشت - املش

 

    در ادامه معرفی مسیرهای آفرود به آخرین مسیر میرسیم. تفاوت این مسیر با مسیرهای قبلی وجود دو راهی و چند راهی های بی نام و نشان زیاد در طول آن است. از این رو باید در انتخاب راه درست دقت کرد و همچنین این جاده ها مانند مسیرهای قبلی گردنه مرتفع حدود 3000 متری ندارد ولی با این حال رکاب زدن در این مسیر باز هم مشکل است بخصوص قسمتی که از رودخانه شاهرود (پل انبوه یا لایه) به سمت کلیشم ارتفاع می گیرد.

    از روستای کلیشم استان گیلان در 3 مسیر متفاوت میتوان رکابزنی را ادامه داد که در اینجا 2 مسیر منتهی به دیلمان و املش را توضیح می دهیم و همچنین به مسیر داماش نیز اشاره کوتاهی خواهیم کرد.



مسیر آبی کلیشم به سیاهکل - مسیر سبز کلیشم به املش


ابتدا به مسیر قزوین کلیشم دیلمان سیاهکل می پردازیم


دانلود فایل Google Earth مسیر


مسیر قرمز قزوین کلیشم سیاهکل 


پروفایل ارتفاع مسیر


مسافت کل قزوین تا سیاهکل: 155 کیلومتر

بیشترین ارتفاع: 2200 متر گردنه کامسار

کمترین ارتفاع: 50 متر سیاهکل

پست ترین نقطه در هنگام صعود : 700 متر پل انبوه


  مسیر دوچرخه سواری: قزوین (صدا و سیما) – اسماعیل آباد – نیاق – الولک – گردنه کاماسر – دستجرد – طیاندشت – پل انبوه (کورپی) – انبوه – دو راهی ناوه – کلیشم – دریاچه  خولشکوه – علی وا – تاریک دره – عین الشیخ – بابا ولی – دیلمان – اسپیلی – گردنه لاریخانی – آبشار لونک – سیاهکل


  این مسیر از انتهای بلوار دانشگاه امام خمینی (نوروزیان ) با عبور از زیر گذر اتوبان قزوین – زنجان و کنار استادیوم سردار آزادگان شروع میشود. مسیر با شیب مثبت ملایم تا روستای اسماعیل آباد ادامه دارد و بعد از آن سربالایی های مسیر به سمت روستای الولک آغاز میشود. با عبور از کنار روستای نیاق به روستای زیبای الولک در پای قله سلطان ویس می رسیم. (قزوین تا الولک 13 کیلومتر).


روستای الولک در پای قله سلطان ویس


  از الولک مسیر با شیب تند تر ارتفاع میگیرد و بعد 6 کیلومتر به یک دوراهی می رسیم. مسیر سمت راست به روستاهای سوته کش، اسبمرد و کش آباد می رود. ما  باید مسیر سمت چپ را انتخاب کنیم . بعد از دو راهی جاده با شیب ملایم در کمر کوه ادامه پیدا می کند. آسفالت این مسیر بدلیل وجود معدن در این منطقه و تردد ماشین های سنگین بکلی از بین رفته است. بعد از طی 15 کیلومتر مسیر کمر کوه به گردنه    کاماسار با ارتفاع 2200 متر و قهوه خانه ای که در گردنه واقع شده می رسیم. با گذر از گردنه به سمت غربی ترین نقطه ی منطقه الموت سرازیر میشویم. (الولک تا گردنه کاماسار 16 کیلومتر)

 

قهوه خانه گردنه کماسر

   پس از گردنه به یک  دو راهی می رسیم که این دو مسیر با عبور از روستاهای متفاوت،  قبل از پل انبوه دوباره به یکدیگر وصل میشوند. مسیر سمت راست با عبور از روستاهای خسرود، دستجرد، کنگرین، طیاندشت سرانجام به پل انبوه می رسد (بعد از دستجرد جاده خاکی می شود) و مسیر سمت چپ با عبور از روستاهای کاکوهستان (بعد از کاکوهستان جاده خاکی میشود) به پل انبوه میرسد. برای رفتن به سمت پل انبوه مسیر سمت راست (دستجرد به پل انبوه) مناسب تر است. (گردنه کاماسار تا پل انبوه 19 کیلومتر)



(بعد از گردنه کاماسار از مسیر دست چپ و با گذر از روستای کاکوهستان مسیر جدیدی بسمت روستای انبوه و کلیشم وجود دارد برای رفتن به این مسیر بعد از روستای کاکوهستان به یک دوراهی میرسیم که مسیر سمت راست به سمت پل انبوه میرود که در بالا اشاره شد و مسیر سمت چپ به سمت روستای چنگال وش سرازیر می شود و پس از این روستا با عبور از پل لایه (شهید ورمقانی) بروی رودخانه شاهرود، جاده خاکی و پر شیب به سمت روستای لایه ارتفاع می گیرد و بعد از روستای لایه با ادامه جاده سربالایی به راه انبوه به کلیشم متصل میشود)




   با رسیدن به پل فلزی انبوه (ارتفاع 700 متر از سطح دریا)  که در کنار پل تاریخی انبوه که با آجر ساخته شده و همچنین باغات فراوان انار مسیر را به سمت راست ادامه میدهیم. از اینجا مسیر خاکی (اخیرا چند کیلومتر از این مسیر آسفالت شده و در آینده تمام مسیر پل انبوه به روستای انبوه آسفالت خواهد شد) و سربالایی با شیب تند به سمت روستای انبوه شروع می شود .


پل تاریخی انبوه بروی رودخانه شاهرود


    این قسمت سخت ترین قسمت مسیر برای رکابزنی است. این مسیر پر شیب بعد از پیچ های متعدد و با طی 12 کیلومتر به روستای زیبای انبوه با ارتفاع 1400 متری می رسد. پل انبوه مرز استان قزوین و گیلان در این مسیر است بعد از پل وارد استان گیلان می شویم. روستای انبوه برای شب مانی مناسب است در صورت داشتن فرصت کافی میتوان با رکاب زدن 15 کیلومتر مسیر ملایم در بعضی نقاط پر شیب به روستای کلیشم رفت و شب در قهوه خانه آنجا اقامت کرد. (پل انبوه به روستای انبوه 13 کیلومتر)


روستای انبوه


در مسیر روستای انبوه به کلیشم چندین دو راهی بی نام و نشان وجود دارد. باید در انتخاب مسیر درست دقت کرد چون با اشتباه رفتن در هر کدام از این دوراهی ها از مسیر اصلی دور می شویم.

 حدود 5 کیلومتر بعد از روستای انبوه به یک دو راهی میرسیم راه سمت چپ با عبور از دره و تغییر مسیر به سمت جنوب به روستای لایه که به آن اشاره کردیم می رود . (مسیر پل لایه و روستای لایه از این دوراهی به مسیر انبوه - کلیشم متصل میشود). برای ادامه مسیر سمت راست را انتخاب می کنیم.

 حدود 3 کیلومتر بعد مجدد به یک دوراهی می رسیم. این بار مسیر سمت چپ را انتخاب میکنیم (مسیر سمت راست یک بی راهه است که به سمت ییلاق نیاوک و امامزاده ابوالحسن روستای کمنی می رود)

چند صد متر بعد به آخرین دو راهی می رسیم . راه صحیح مسیر راست است که به سمت کلیشم ارتفاع میگیرد و راه سمت چپ به سمت روستای ناوه ارتفاع کم می کند و ما را از مسیر اصلی دور می کند.

با گذر از این دوراهی ها بالاخره به روستای بزرگ کلیشم می رسیم.  از این روستا مسیرهای متفاوت برای رسیدن به مناطق ییلاقی دیلمان، املش، اشکورات و عمارلو وجود دارد. که ما در اینجا فقط به مسیر دیلمان به سیاهکل و املش اشاره خواهیم کرد (انبوه تا کلیشم 16 کیلومتر)

  (مسیری که ما برای رسیدن به کلیشم دنبال کردیم یک مسیر فرعی از سمت منطقه الموت غربی قزوین است. در صورتیکه مسیر اصلی و آسفالت برای رسیدن به کلیشم مسیر آزاد راه قزوین رشت، لوشان، بیورزن، سنگرود، جیرنده، ناوه و کلیشم است و همچنین مسیر دیگری از سمت توتکابن، بره سر، صیقلده، قوشلانه به کلیشم میرسد)


مسیر قزوین کلیشم دیلمان سیاهکل (مسیرهای مشکی جاده های اصلی به سمت روستای کلیشم را نشان میدهند)


ابتدا به مسیر منتهی به دیلمان و سیاهکل می پردازیم (1-3)


در شمال روستای کلیشم دو مسیر خروجی وجود دارد که یکی به سمت گردنه ترار که دکل در بالای آن قرار دارد میرود (در مسیر 2-3 به آن می پردازیم) و دیگری به سمت دریاچه خولشکوه می رود.

 از روستای کلیشم  که خارج می شویم در بالای روستا به یک دوراهی دیگر می رسیم. راه چپ به روستای خرم کوه می رود و راه سمت راست به سمت دریاچه خولشکوه، که مسیر درست است. با رکاب زدن 3 کیلومتر به پایان این قسمت از سربالایی های مسیر با ارتفاع 2100 متر می رسیم و به سمت دریاچه خولشکوه سرازیر می شویم. بعد از دریاچه یک دو راهی پیش رو خواهیم داشت.

(راه چپ بسمت ییلاقات عمارلو و روستای معروف داماش میرود (کلیشم تا داماش 20 کیلومتر) و از آنجا با ادامه مسیر به سمت بره سر و گردنه رحمت آباد به شهر رستم آباد (داماش تا رستم آباد 48 کیلومتر) در کنار آزاد راه قزوین رشت میرود)


جاده ای که ما باید طی کنیم مسیر آبی (بعد از دریاچه خلشکوه مسیر قرمز سمت چپ به داماش میرسد)


مسیری که ما برای رسیدن به دیلمان باید انتخاب کنیم راه سمت راست می باشد. جاده خاکی با کم کردن ارتفاع از روستای علی وا عبور می کند. بعد از علی وا کمی سربالایی را طی میکنیم و سپس دوباره در سرپایینی با عبور از روستاهای تاریک دره، و گسیل سرانجام به روستای عین شیخ و ابتدای مسیر آسفالت می رسیم. از عین الشیخ به بعد مسیر تماما آسفالته می باشد.


روستای عین الشیخ

 با ادامه مسیر سرپایینی به روستای باباولی میرسیم. از باباولی مسیر با شیب مثبت ملایم به سمت شهر دیلمان و اسپیلی  و گردنه لاریخانی ادامه دارد. (کلیشم تا بابا ولی 28 کیلومتر)

 برای رسیدن به روستای باباولی مسیرهای دیگری غیر از مسیری که ما طی کردیم (کلیشم به باباولی) وجود دارد (یک مسیر از آزاد راه قزوین – رشت، رستم آباد، توتکابن، دشته ویل، سی دشت، شاه شهیدان، آسیابر و سرانجام باباولی و مسیر دیگری از توتکابن، گردنه حشمت آباد، بره سر، ناش، آسیابر و بابا ولی)

با رکاب زدن مسیر سربالایی از شهر دیلمان و سپس اسپیلی عبور خواهیم کرد (از اسپیلی چند مسیر فرعی به سمت شرق وجود دارد که یکی از آنها به منطقه خصیل دشت که در مسیر بعدی به آن خواهیم پرداخت، متصل میشود) این دو محل با داشتن امکانات اقامتی برای شب مانی مناسب هستند. در صورت همراه داشتن امکانات شب مانی در طبیعت مثل چادر و کیسه خواب بهتر است مسیر را تا گردنه لاریخانی ادامه دهید و شب را بعد از گردنه در کنار چشمه و منطقه زیبای لاریخانی چادر بزنید.


منطقه دیلمان و اسپیلی


بعد از اسپیلی با رکاب زدن 3 کیلومتر به گردنه لاریخانی با ارتفاع 1800 متر از سطح دریا می رسیم. بعد از گردنه چهره طبیعت ناگهان عوض می شود و وارد جاده ای جنگلی و زیبا می شویم. (باباولی تا گردنه لاریخانی 8 کیلومتر)


 


با عبور از کنار چشمه معدنی لاریخانی در جاده ای با جنگل های انبوه به سمت شمال ارتفاع کم می کنیم.



در جاده نمای زیبای جبهه شمالی قله درفک را اواسط مسیر می بینیم و بعد از آن به آبشار زیبای لونک در کنار جاده دیلمان به سیاهکل خواهیم رسید.



آبشار لونک



مناطق جنگلی تا نزدیک شهر سیاهکل ادامه دارد و بعد از ورود به شهر سیاهکل از جنگل خارج می شویم و به پایان این مسیر میرسیم . از شهر سیاهکل میتوان به سمت شهرهای دیگر گیلان مثل لاهیجان یا رشت ادامه مسیر داد. (گردنه لارخانی تا سیاهکل 38 کیلومتر)


برای دیدن گزارش های دوچرخه سواری در این مسیر میتوانید از لینکهای زیر استفاده کنید


---------------------------------------------------------------------------------------


 در ادامه به مسیر کلیشم به املش می پردازیم


مسیر دوچرخه سواری: قزوین (صدا و سیما) – اسماعیل آباد – نیاق – الولک – گردنه کاماسر – دستجرد – طیاندشت – پل انبوه (کورپی) – انبوه – دو راهی ناوه – کلیشم* – گردنه تورار – جلیسه – چمچال – ملا محله – پیرکوه – بنه زمین – پل آزادگان – دوراهی موسی کلایه – ملکوت – امام – چاک دشت – خصیل دشت (خسیب دشت) – هالی دشت – بلوردکان – املش


*  این مسیر از قزوین تا کلیشم با مسیر قبلی (مسیر منتهی به سیاهکل) مشابه است و بعد از کلیشم از یکدیگر جدا می شوند


فایل Google Earth مسیر


مسیر قزوین کلیشم امام املش



پروفایل ارتفاع مسیر کلیشم به املش


مسافت کل قزوین تا املش: 170 کیلومتر

مسافت کلیشم تا املش: 92 کیلومتر

بیشترین ارتفاع: 2300 متر گردنه ترار

کمترین ارتفاع : 30 متر املش

پست ترین نقطه در هنگام صعود: 700 متر پل انبوه


مسیر خاکی با خروج از شمال روستای کلیشم با طی 4 کیلومتر به سمت گردنه ترار ارتفاع می گیرد. با نزدیک شدن به گردنه و قبل از فرعی روستای جلیسه یک مسیر بیراهه در سمت چپ جاده وجود دارد که نباید به آن رفت و مسیر مستقیم را ادامه میدهیم تا نزدیکی گردنه که مجدد به فرعی دیگری میرسیم باید به مسیر سمت چپ را ادامه دهیم و به سمت گردنه ارتفاع بگیریم. در بالای گردنه دکل مخابراتی مشخص است. بعد از گردنه جاده از میان چمنزارهای سرسبز و امامزاده ابراهیم عبور میکند و به سمت روستای جلیسه سرازیر می شود .


منظره بعد از گردنه ترار و دورنمای قله درفک



امامزاده در کنار مسیر کلیشم به جلیسه



مسیر کلیشم به جلیسه


  با عبور از چندین پیچ سرپایینی و باغات فراوان به روستای جلیسه می رسیم. (کلیشم تا جلیسه 14 کیلومتر)

بعد از جلیسه مسیر آسفالته میشود. از جلیسه با رکاب زدن 4 کیلومتر سربالایی مجدد در سرازیری می افتیم. و در این مسیر سرازیری از روستاهای چمچال، ملا محله، پیرکوه و بنه زمین عبور میکنیم.


روستای پیرکوه


 در ادامه از روی پل آزدگان عبور میکنیم. چند متر بعد از پل به یک چهار راهی میرسیم. جاده سمت چپ بسوی کارخانه سیمان، گولک، میکائیل و سرانجام اسپیلی که در مسیر قبل به آن اشاره شد میرود. مسیر مستقیم به سمت روستاهای گرماور، موربو، لرود و شیه میرود و مسیری که ما باید دنبال کنیم مسیر دست راست به سمت روستاهای موسی کلایه و ملکوت میرود. وارد مسیر دست راست می شویم . بعد رکاب زدن 4 کیلومتر مسیر کفی به دوراهی موسی کلایه میرسیم. (جلیسه تا دوراهی موسی کلایه 17 کیلومتر)


پل آزادگان

 

مسیر دست راست بعد عبور از پل بروی رودخانه به سمت روستاهای موسی کلایه، گورج، پینوند، کیاسه، آکبر آباد و سرانجام شوئیل از ییلاقات اشکورات میرسد. ما مسیر سمت چپ را ادامه میدهیم.


مسیر زرد (کلیشم به خصیل دشت) و مسیرهای فرعی به سمت گرمابدشت و اسپیلی 

 

اینجا شروع مسیر سربالایی بسوی منطقه خصیل دشت است و باید حدود 1100 متر ارتفاع بگیریم. جاده سربالایی از دوراهی موسی کلایه با پیچ های زیاد پس از 7 کیلومتر ما را به روستای ملکوت مرکز دهستان سمام می رساند. از دهستان ملکوت راه فرعی نیز برای رسیدن به روستاهای لرود، شیه، دیارجان، عاشور آباد و دیلمان وجود دارد.با ادامه مسیر اصلی اسفالته و عبور از میان روستای ملکوت پس از 2 کیلومتر به جاده فرعی و خاکی روستای امام (Omam) در سمت چپ جاده میرسیم. برای ادامه مسیر باید به سمت روستای امام تغییر مسیر دهیم. (ادامه مسیر آسفالته بسوی روستاهای مطلاکوه، شوک، زیاز و گرمابدشت از منطقه اشکورات که در مسیر 1-2 به آن اشاره کردیم میرود)

با ورود به مسیر خاکی روستای امام پس از 4 کیلومتر به روستای امام میرسیم. (دوراهی موسی کلایه تا امام 10 کیلومتر)


 برای ادامه مسیر به سمت خصیل دشت دو راه پیش رو خواهیم داشت . یک راه از اول محل شروع میشود و با گذر از کنار چشمه لوزان، چاک دشت به خصیل دشت میرسد . و راه دوم از میانه روستا عبور میکند و به منطقه خصیل دشت میرسد. مسیر اول با وجود طولانی تر بودن مناظر زیباتری دارد .



 با ادامه راه طولانی تر از ابتدای محل، مسیر ارتفاع میگیرد و بعد از 8 کیلومتر به چشمه معدنی لوزان با مناظر زیبای اطرافش می رسد. اینجا نفطه اوج و آخرین گردنه مسیر به ارتفاع 2150 متر از سطح دریا در کنار قله زیبای ناتیش کوه می باشد.



 در ادامه در جاده سرپایینی که در اکثر مواقع سال مه آلود است و با عبور از دشت زیبا و وسیع چاک دشت به منطقه ییلاقی خصیل دشت با امکانات اقامتی مناسب و چشم اندازهای فوق العاده میرسیم. این محل با داشتن قهوه خانه (آقای صمدی) و چند ویلا برای اجاره محل مناسبی برای شب مانی است. (امام تا خصیل دشت 12 کیلومتر)


چاک دشت 


در ادامه مسیر بعد از خصیل دشت جاده سرپایینی با پوشش جنگلی به سمت املش آغاز میشود.


مناظر زیبای اطراف خصیل دشت



 پس از 6 کیلومتر به سه راهی شلیشه و سپس هالی دشت (هلو دشت) میرسیم .


مسیر خصیل دشت بلوردکان




از اینجا جاده زیگزاگی شکل از میان جنگلهای انبوه و زیبا ارتفاع کم میکند. جاده پیچ در پیچ در روستای بلورکان پایان می یابد 



ولی همچنان مسیر جنگلی از بلوردکان به سمت شهر املش بصورت سرپایینی ادامه دارد. (خصیل دشت تا بلوردکان 21 کیلومتر)



از بلوردکان جاده در کنار رودخانه شلمان رود بصورت سرپایینی ملایم و کفی ادامه دارد و با نزدیک شدن به املش کم کم شالیزارهای برنج و مزارع چای در کنار جاده خودنمایی میکنند. و سرانجام به شهر املش وارد میشویم و این پایان مسیر کوهستانی و جنگلی از قزوین تا املش خواهد بود (بلوردکان تا املش 18 کیلومتر)


برای دیدن گزارش های دوچرخه سواری در این مسیر میتوانید از لینکهای زیر استفاده کنید


 



برگرفته شده از cyclist.blog.ir
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی