کد خبر: ۸۷۱۵
تاریخ انتشار: ۰۴ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۳:۲۴-25 May 2019
برخلاف تصور غالب، امام حسن بن علی، درک درستی از شرایط سیاسی، اجتماعی و جغرافیایی زمان خود داشت و اینگونه نبود که در لحظات آخر، ناگهان ببیند دور و برش خالی است و تن به صلح تحمیلی بدهد. حتی رهبران معمولی نیز آنقدر توانایی دارند که بتوانند تحلیلی از امکانات انسانی و غیر انسانی خود داشته باشند تا در بزنگاههای تصمیم گیری از دوست و دشمن بازی نخورند. آیا می توان تصور کرد که نعوذبالله امام حسن بن علی، خوشخیال و ساده اندیش تا پای جنگ پیش رفته باشد و یک دفعه خود را در آغاز معرکه تنها ببیند؟
امام حسن (ع)، خود زودتر از موعد و حتی علی رغم میل برخی یاران و نزدیکان، صلح را پذیرفت. او حداقل به دو دلیل (تا آنجا که من می فهمم)، پیشاپیش از جنگ دوری نمود. 

نخست این که تمایز میان حق و باطل برای جامعه به اندازه کافی روشن نبود و اگر جنگی درمی گرفت، موجب سرگردانی بسیاری می شد و تصور عموم و تصور تاریخ  آن می شد که این جنگ، جنگ قدرتی بود میان دو طایفه از باقیماندگان پیامبر.

 دوم این که شرایط اجتماعی و جغرافیایی جنگ به گونه ای بود که اگر آغاز می شد، احتمالا تبدیل به یک جنگ شهری میشد که تلفات بسیاری از مرد و زن و پیر و جوان برجای می گذاشت، و بسیاری که نمی خواستند و یا نمی دانستند قضیه از چه قرار است، ناخواسته درگیر جنگی خانمان سوز می شدند. به عبارت دیگر جنگ امام حسن، حماسه نمی شد، بلکه فاجعه بود.

این برخلاف واقعه عاشورا است که تبدیل به حماسه ای شد که در آن امام حسین (ع) در منطقه ای محدود با یارانی محدود که به اختیار خود با حسین همراهی نمودند، با سپاه یزید جنگیدند و تاریخ ساز شدند. 

دوست خوبم جناب محمدرضا دین پرور، پژوهشگر نهج البلاغه، کوتاه و مفید و ادیبانه، حماسه صلح امام حسن مجتبی را به تصویر کشیده است:

«نمی دانم در درازنای تاریخ و در دنیای سیاه سیاست؛ رهبری همچون حسن بن علی یافت می شود که در سختی دوران، آنگاه که ملّتش را زیر تیغ و وحشت و رنج و تباهی می یابد؛ دلیر و دلاور و پر جسارت و جرات، ردای پرشکوه خلافت را از تن بیندازد و پشتیبان مال و جان و آبروی ملّتش شود...؟ 

تا درد یتیمی و اسارت بر جان آزادگان وطنش ننشیند...

تا زخم جنگ و جنون ، جسم جوانانش را نیازارد... 

تا حقّانیّت راه و دین را در لجاجت و تعصّب نجوید...

تا خودکامگی خود را غیرت و عزّت مسلمین نشمارد...

تا فتح کران تا کران عالَم را حُقنه گلوی طلحه ها و فدای شکم چرانی های زبیری نسازد...
حسن... آری حسن ؛ فرزند ارشد علیّ بن ابیطالب چنین اُسوه ای بود...

میلادش خجسته باد»

مهدی نساجی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان