کد خبر: ۸۶۷۵
تاریخ انتشار: ۰۳ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۱:۲۶-24 May 2019
"دانگی "خرج کردن در مهمانی یا سفر از رسوم‌ قدیمی بین تهرانی‌هاست. البته در شرایطی که از اول قرار بر این باشد هرکسی «سهم» خودش را بپردازد وگرنه تهرانی مهمان‌نواز هرگز از مهمان خودش سهمی نمی‌گیرد.
 اما دانگ که به معنای سهم است گویا ورودش در بین رسوم تهرانی‌ها تاریخچه‌ای دارد و این عقبه گره خورده با سه راهی به نام «سه راه دانگی» که تفرشی‌ها در آنجا کاروانسرایی داشتند و دانگ دادن از رسم‌های رایج آنان بوده است.

جعفرشهری در طهران قدیم خود می‌گوید در انتهای پامنار، دویست قدم مانده به شرق سه‌راهی دانگی، کاروانسرایی به نام تفرشی‌ها بود و آنها وقت مهاجرت به تهران ابتدا در آنجا ساکن می‌شدند. 

بعد ازینکه مدتی از این آمد و شد تفرشی‌ها به تهران گذشت کم‌کم کاروانسرای تفرشی‌ها به کاروانسرای دانگی و سه‌راهی که در نزدیکی آن بود هم به همین نام شهره شد.

اما داستان این تغییر اسم؛ گویا بعد از وزارت مستوفی‌الممالک که تفرشی بود، تفرشی‌ها که اغلب باسواد بودند کم‌کم به تهران می‌آیندتا شغلی برای خودشان دست و پا کنند. منتها چون اغلب پول کافی برای خرید لباس نداشتند تا با سر و وضعی آراسته به دنبال شغلی درخور بروند هر 10 نفر با هم هم‌خرج می‌شدند. یعنی به مقدار مساوی پولی می‌گذاشتند و هم در سفر با هم همراه بودند و هم وقتی به تهران می‌رسیدند یک دست لباس مرتب از عبا و کفش تا یک کلاه مقوایی می‌خریدند و هر روز یکی با این لباسی که دانگی خریده بودند، دنبال کار می‌رفت. 

بعد که پیدا می‌کرد لباس‌ از نو قیمت گذاری و سهم طرفی که کار یافته بود پرداخت می‌شد و مجدد لباس برای بقیه استفاده می‌شد تا نفر آخر که کلا لباس به او می‌رسید. به همین ترتیب بقیه خرج‌ها مثل حجره و غذا و ... هم میانشان دانگی بود. این رسم چون باعث محکم‌ شدن دوستی و دوامش میان تفرشی‌ها می‌شد کم‌کم به مذاق تهرانی‌ها خوش آمد و آنها هم راه و رسم دانگی خرج کردن را پیش گرفتند. و البته آن کاروانسرا و سه راه هم از همانجا به دانگی معروف شد و هنوز هم ما به آنجا سه راه دانگی می‌گوییم.

ممکن است رسم دانگی خرج کردن بین تهرانی‌ها قبل از تفرشی‌ها هم باب بوده باشد اما روایت درباره دانگ و سه راه دانگی به احتمال زیاد به داستان کاروانسرای دانگی‌ها یا همان تفرشی‌ها برمی‌گردد. یا لااقل بعد از حضور تفرشی‌ها دانگ رواج بیشتری یافته است.

حمام پامنار تهران :

حمام پامنار در خیابان پامنار تهران و در نزدیکی مسجد پامنار قرار دارد . این حمام که از جمله آثار دوره قاجاریه به حساب می‌آید در عمق ۵ متری زمین ساخته شده است .

ورودی حمام پامنار با یک راهرو کوچک به سربینه ختم می‌شود و با عبور از یک راهرو دیگر به خزینه ارتباط پیدا می‌کند .
بام این حمام نیز با شیبی ملایم با کوچه امیر صدیق یکی می‌شود . مصالح مورد استفاده در این حمام بطور عمده آجر ، ملات گچ و خاک است .

با توجه به نبود کتیبه در بنا تاریخ دقیق ساخت آن را از روی وقفنامه‌ای که موجود است می‌توان متعلق به دوره فتحعلی شاه قاجار دانست .
حمام پامنار مربوط به دوره قاجار است و در تهران ، باختر خیابان پامنار ، ۲۰۰ متری شمال مسجد پامنار واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۵۴ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .

نیره رهگذر
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان