کد خبر: ۸۴۸۵
تاریخ انتشار: ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۴:۳۹-18 May 2019
برای پرورش خیار، باید به دنبال محل رشدی باشید که بسیار پر نور باشد و خاک آن سبک و شنی. سپس کشت خیار را با قرار دادن گروه های 3 تا 4 بذری در عمق 2.5 سانتی خاک خیس شروع کنید و مطمئن شوید که فاصله این گروه های بذری از هم 40 تا 90 سانتی متر باشد.
 موقعی که گیاهان خیار جوانه زدند و ارتفاع آنها به 3 سانتی متر رسید آنها را هفته ای یک مرتبه آبیاری کنید و پایه های نگهدارنده مشبک را نصب کنید. این پایه های مشبک به گونه های خیارهای درختی کمک می کند تا نور بیشتری را جذب کند. موقعی که گل های خیار جوانه زدند، هر دو هفته یکبار آنها را با کودهای غنی شده با نیتروژن کود دهی کنید تا گیاهان شما سلامتی خود را حفظ کنند. برای آگاهی از نکات بیشتر در مورد پرورش این میوه خوشمزه و چگونگی از نحوه برداشت آن ادامه این مقاله جذاب را مطالعه کنید

خیار گیاهی بسیار پر بازده است که کشت آن در خانه نسبتا آسان است. گونه های بوته ای خیار را می توان به صورت گلدانی در تراس  یا بالکن آپارتمان نیز کشت نمود. فقط نکته ای که باید بدان توجه نمود این است که تمام گونه های خیار نیاز به خاک مناسب ، آب فراوان و نر زیاد دارند.

بخش اول: آماده سازی خاک

 
گام اول: برای کشت خیار یک مکان آفتاب گیر پیدا کنید.

خیار یک گیاه گرمسیری است و تمایل بسیار زیادی به نور مستقیم آفتاب دارد. مکان را انتخاب کنید که در بعدازظهرها خیلی سایه دار نباشد.

ریشه های خیار تا عمق 91 تا 122 سانتی متری زمین حرکت می کند، بنابراین آنها را زیاد نزدیک درختان کشت نکنید زیرا برای دریافت آب  مواد مغذی مجبور به رقابت با درخت می شود.

مساحت زمینی که می خواهید در آن خیار کشت کنید به شما می گوید که چه تعداد خیار می توانید بکارید. فاصله خیارهای درختی از یک دیگر باید بین 90 تا 150 سانتی متر باشد و اگر آنها را به صورت عمودی کشت می کنید فاصله بین شبکه ها می تواند 30 سانتی متر هم باشد.

 
گام دوم: حذف کردن علف های هرز از محل کشت.

خیارها را باید در محلی عاری از علف های هرز کشت نمود. علف های هرز آب و مواد غذایی را از خاک می کشند  این امر باعث از بین رفتن بوته خیار می شود. بقایای علف های کوچک هرز بریده شده را می توان در خاک رها کرد تا به عنوان کود استفاده نمود.

برای گرفتن نتیجه بیشتر، بهتر است علف های هرز با دست کنده شوند. تا آنجا که ممکن است علف های هرز را از ریشه بکنید، اگر ریشه آنها باقی بماند به احتمال فراوان دوباره آن علف هرز رشد می کند.

از علف کش ها به عنوان راه حل میانبر استفاده نکنید. علف کش های شیمیایی و ارگانیک وضعیت خاک را برای کشت خیار نامناسب می کنند، بنابراین می توانند به خیارهای شما آسیب برسانند.

کاشت خیار کاشت خیار با بذر کاشت خیار در خانه 

گام سوم: PH خاک را تا حد ممکن در نزدیکی 7 بیاورید.

خیارها در خاک های با PH خنثی و تا حد کمی بازی رشد می کند. شما کیتهای تست PH را می توانید از فروشگاه های لوازم کشاورزی یا فروشگاه های لوازم آزمایشگاهی تهیه کنید.

با افزودن آهک های کشاورزی به خاک می توانید PH خاک را بالا بیاورید. برای کاهش PH خاک می توانید از سولفور یا سولفات آلومینیوم استفاده نمایید.

 
گام چهارم: کودهای گرانولی را در زمین پخش نمایید.

اگر از کودهای غیر ارگانیک استفاده می کنید، کودهای گرانولی که به آهستگی در خاک آزاد می شوند، بهترین منبع تغذیه برای گیاهان شما در طول دوره رشد هستند. قبل از اضافه کردن کود با استفاده از یک بیلچه باغبانی و یا شن کش خاک را خوب نرم کنید و تمام کلوخه ها را خرد کنید. این کار باعث می شود تا کودها به خوبی در خاک مخلوط شوند. اگر از کودهای طبیعی استفاده می کنید، استفاده از کمپوست های غنی یا کودهای حیوانی مانده توصیه می شود. این کودها را تا عمق 5 سانتی متری با خاک مخلوط کنید.

 
گام پنجم: برای بهبود کیفیت خاک به آن مواد ارگانیک اضافه نمایید.

خاک ایده آل برای پرورش خیار خاکی است که سبک، متخلخل و شنی باشه. این نوع خاک خیلی سریعتر گرم می شود و به آسانی گرما را در خود نگه می دارد.

اگر خاک شما خیلی رسی باشد، به آن مواد ارگانیک اضافه نمایید. خاک های متراکم و سنگین را می توان با پیت، کمپوست یا با کودهای حیوانی بهبود بخشید.

بخش دوم: کشت خیار

 
گام اول: یک گونه خیار بوته ای یا گونه درختی را انتخاب نمایید.

هر دوتای گونه های بوته ای و درختی در ایران رایج می باشند. اگر فضای شما کم است گونه های بوته ای پیشنهاد می گردد، به طور کلی کار با گونه های بوته ای آسان تر است شما همچنین می توانید خیارهای بوته ای را در گلدان هم پرورش بدهید.

البته خیار درختی را هم می توان در فضای کوچک کشت نمود. با درست کردن و یا خریدن یک شبکه ایستاده می توان محیط کشتی عمودی را ایجاد نمود.

 
گام دوم: یک گونه خوشمزه و لذیذ را انتخاب نمایید.

گونه های مختلفی از خیار وجود دارد. اگر شما نوع خیاری که می خواهید بکارید را انتخاب نکرده اید می توانید از فروشندگان بذر کمک بگیرید و گونه مورد نظر خود را انتخاب کنید.

کاشت خیار کاشت خیار با بذر کاشت خیار در خانه 

گام سوم: خیار را در خاکی که دمای آن 20 درجه سانتی گراد است کشت کنید.

خیار یک گیاه گرمسیری است بنابراین به دماهای پایین بسیار حساس می باشد. بهتر است صبر کنید تا از آخرین سرمای بهاره حداقل دو هفته گذشته باشد بعد کشت خیار را شروع کنید.

اگر می خواهید کار را زودتر شروع کنید می توانید بذر ها را در محیطی گرم ابتدا به مدت سه هفته کشت نمایید سپس نشاء ها را به زمین اصلی منتقل کنید.

اگر فکر می کنید محل شما مناسب کشت خیار نیست می توانید در محیطی بسته مانند گلخانه آنها را کشت نمایید.

 
گام چهارم: قبل از کاشت بذر زمین را خیس کنید.

قبل از کشت بذر انگشت خود را در خاک فرو کنید تا سطح رطوبت خاک را چک نمایید. اگر بند اول انگشت شما در خاک احساس خشکی نمود بهتر است قبل از کاشت بذرها زمین را آب بدهید.

البته بهتر است بذرها را قبل از کاشت بذرها را ابتدا به مدت 24 ساعت به صورت غرقاب و سپس 24 ساعت در پارچه ای خیس نگه دارید تا آنها آماده جوانه زدن شوند.

 
گام پنجم: شروع با یک بذر.

خیار دارای ریشه های شکننده ای است بنابراین کشت مستقیم از بذر بسیار راحت تر از کشت نشایی است. 3 تا 4 بذر  را با یکدیگر بکارید فاصله هر کدام از بوته ها باید بین 40 تا 90 سانتی متر باشد.

کاشت چند بذر با یکدیگر شانس انتخاب گیاه قوی تر را بیشتر می کند. اگر شما کشت نشایی را انجام می دهید. گیاه را همراه با خاک آن از سینی کشت و یا گلدان خارج کنید. خاکی که همراه با ریشه خارج می کنید باعث حفاظت از ریشه حساس خیار می شود

اگر شما نشاء خیار را بدون ریشه بکنید مطمئنا زنده نخواهد ماند.

 
گام ششم: بذرها را کمی در خاک فشار دهید.

بذرهای خیار نباید بیش از 2.5 سانتی متر در خاک فرو بروند. شما می توانید بذرها را روی خاک بریزید و سپس آنها را با ریختن خاک به همان اندازه بپوشانید.

با استفاده از سطح صاف یک کج بیل خاک روی بذرها را صاف کنید، اما مراقب باشید تا آنها را یکجا دسته نکنید.

 
گام هفتم: خیار درختی به فضای زیادی نیاز دارد.

خیار درختی می تواند تا 2.5 متر رشد کند. در مزارع بزرگ این خیارهای می توانند در سراسر مزرعه رشد کنند، اما اگر شما فضای محدودی داشته باشید، باید گیاهان کمتری کشت کنید.

اگر گیاهان خیار را خیلی نزدیک به هم کشت کنیم این گیاهان دچار استرس می شوند و خیارها به اندازه کافی رشد نمی کنند و مزه آنها تلخ خواهد شد و نتیجتا تولید کمتر می شود.

 
گام هشتم: یک پایه مشبک نصب کنید

رشد عمودی خیارها باعث می شود که گیاه بیشتر در معرض نور خورشید قرار بگیرد و بازدهی بالاتر برود. و همچنین باعث می شود که خیارها تمیزتر بمانند. اگر شما می خواهید خیارها را به صورت عمودی پرورش دهید، باید قبل از اینکه خیارها خیلی رشد کنند پایه های مشبک را سریع تر نصب کنید.

بخش سوم: مراقبت از گیاه خیار

 
گام اول: با بالا آمدن اولین جوانه های نهال بالا آمدن اطراف آن را مالچ اضافه کنید.

مالچ در جلوگیری از رشد مجدد علف های هرز کمک کننده است. این علف های هرز باعث می شوند که خیار از مواد غذایی محروم شود. و همچنین مالچ ها باعث می شوند که خاک گرم و مرطوب بماند. برای گرمای بیشتر می توانید از مالچ های تیره تر استفاده کنید.

اگر از تراشته و پوشال های چوب استفاده می کنید، صبر کنید تا خاک گرمتر شود و حداقل دمای آن 20 درجه سانتی گراد گردد.

 
گام دوم: خیارهای خود را همیشه سیراب نگه دارید.

خاک اطراف خیار همیشه باید مرطوب نگه داشته شود. برنامه داشته باشید که خیارها حداقل هفته ای 2.5 تا 5 لیتر آب دریافت کنند تا نیاز آبی آنها برطرف بشود.

گوش به زنگ باشید هر موقع گیاه به گلدهی رسید تا زمان میوه دهی هرگونه تنش آبی می تواند باعث تلخ شدن مزه خیارها شود.

در آبیاری سطحی بسیار مراقب باشید زیرا برگ های خیس ریسک سفیدک پودری را افزایش می دهند. یک سیستم آبیاری قطره ای می تواند جریان آبدهی منظم و ثابتی را برای شما ایجاد کند و همچنین شاخه و برگ ها را هم خشک نگه دارد.

 
گام سوم: با یک سایبان از خیار خود در برابر حرارت زیاد محافظت کنید.

اگر شما در مکانی زندگی می کنید که دمای هوا در تابستان ها به طور معمول بالاتر از 32 درجه سانتی گراد است، گیاهان خیار شما برای محافظت از آفتاب بعدازظهر حتما نیاز به سایبان دارند

گیاهانی که بلندتر از خیارهای شما هستند می توانند به عنوان سایبان نیز استفاده بشوند، این

گیاهان قادر هستند تا 40 درصد از نور خورشید را کمتر کنند.

 
گام چهارم: گیاهان خود را با یک توری بپوشانید تا در برابر پرندگان و حیوانات مزاحم محافظت شوند.

توری با بافت مناسب خرگوش ها و موش ها دور نگه می دارد. پوشاندن دانه ها و نشاءها با سبدهای توری شکل باعث جلوگیری از فعالیتهای مخرب حیوانات می شود.

به محض اینکه گیاه شما بزرگتر شد می توانید توری ها را بردارید و برای محافظت بیشتر دور مزرعه خود را فنس بکشید.

 
گام پنجم: با جوانه زدن اولین گل یکبار دیگر کود دهی را شروع کنید.

اگر شما قبل از کشت بذر زمین را کود داده باشید صبر کنید تا اولین گل ها جوانه بزنند، سپس یک کود مایع ملایم و یا کمپوست ارگانیک و یا کود حیوانی را هر دو هفته یکبار به گیاهان خود بدهید.

اگر برگهای خیار زرد شدند نشان دهنده این است که گیاه شما نیتروژن بیشتری نیاز دارد. پس به دنبال کودی با نیتروژن بیشتر باشید.

موقعی که از کودهای غیر ارگانیک استفاده می کنید مراقب باشید تا آنها روی برگها و یا میوه ها نریزند.


گام ششم: با استفاده از حشره کش ها و قارچ کش ها با آفات و بیماری ها مبارزه کنید.

شما می توانید هم از حشره کش ها و قارچ کش های طبیعی و شیمیایی استفاده کنید. استفاده از آنها را به صورت اسپری بعد از مشاهده اولین نشانه های حشرات یا قارچها آغاز کنید.

گوگرد خاصیت ضد قارچی دارد. از طرفی اگر شما از گوگرد به عنوان قارچ کش طبیعی استفاده می کنید به طور منظم PH خاک را کنترل کنید و مطمئن شوید PH برای رشد خیار مناسب باشد.

دستورالعمل استفاده از سموم را به دقت مطالعه کنید زیرا استفاده ناصحیح از حتی سم های ارگانیک می تواند خطرناک باشد.

بخش چهارم: برداشت خیار

 
گام اول: خیارها را در سایز مناسب برداشت کنید.

برای تولید بیشتر ، شما نمی خواهید خیارها برای مدت طولانی روی گیاه بمانند تا خیلی بزرگ شوند. بهترین اندازه برای برداشت خیار بستگی به گونه ای که کشت نموده اید دارد.

به طور کلی گونه های خاورمیانه ای یا مدیترانه ای نسبت به گونه های آمریکایی کوتاه تر و کلفت تر هستند. در مقابل گونه های آسیایی بلندتر و نازک تر هستند.

اندازه مناسب گونه های آمریکایی بین 15 تا 20 سانتی متر هستند و گونه های خاورمیانه ای 10 تا 15 سانتی متر.

کاشت خیار کاشت خیار با بذر کاشت خیار در خانه 

گام دوم: به طور مرتب خیارها را برداشت کنید.

یک اصطلاح رایج است که می گوید هر چه شما بیشتر خیار برداشت کنید، خیارهای بیشتری روی گیاه شما رشد می کنند. هر روز گیاه خود را کنترل کنید و خیارهایی که در سایز مناسب هستند را بچینید.

همینطور که خیارها را می چینید، علف های هرز را هم کنترل کنید و همچنین بررسی کنید تا در گیاه شما نشانه های بیماری یا آفت وجود نداشته باشد. همچنین باید رطوبت خاک را نیز به طور مرتب کنترل نمایید زیرا خیار در سراسر دوره رشد خود نیاز به آب فراوان دارد.

 
گام سوم: خیارها را با استفاده از یک قیچی میوه چین برداشت کنید.

ابتدا خیار را با دست بگیرید و سپس نیم سانت بالاتر از آن را با یک قیچی میوه چین بچینید. بسیاری از مردم فکر می کنند با کشیدن یا پیچاندن خیار می توانند آن را از بوته جدا کنند در صورتی که این کار می تواند به بوته آسیب برساند.

 
مرحله آخر: برای حفظ تازگی و تردی خیار آنها را در یخچال نگهداری کنید.

سعی کنید بعد از برداشت خیار را سریعا مصرف کنید زیرا سریع طعم و بافت ترد خود را از دست می دهد. اگر لازم شد آنها را می توانید به مدت 7 تا 10 روز در یخچال نگهداری کنید.

خیارها را در یک پلاستیک زیپ دار قرار دهید و سپس در یخچال بگذارید تا رطوبت خود را از دست ندهند.

نکاتی بیشتر:



اگر از قارچ کش ها و حشره کش ها استفاده می کنید، قبل از مصرف خیار حتما آن را با آب به خوبی بشویید.

خیار گیاهی زود بازده است. اما اگر می خواهید تولید خود را بیشتر کنید می توانید بر روی برگهای آن آب شکر اسپری کنید تا زنبورهای عسل را جذب گیاه خود کنید.

اگر محدودیت زمین دارید می توانید بین خیارهای خود گیاهان زود رسی همچون کاهو یا تربچه بکارید. این گیاهان را می توانید قبل از رسیدن خیارها برداشت کنید
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان