کد خبر: ۸۳۶۳
تاریخ انتشار: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۲۲:۵۵-13 May 2019
کلنل علی نفی وزیری در سال ۱۲۶۵ متولد شد. او از موسیقی‌دانان و آموزگاران برجسته موسیقی به شمار می‌آید و جز پیشگامان آهنگ‌سازی برای اجرای ارکستر موسیقی ایران می‌باشد.
علی‌نقی وزیری یکی از فرزندان «بی‌بی خانم استرآبادی»، نویسنده، بنیان‌گذار اولین دبستان دخترانه و یکی از نخستین پیشگامان حقوق زنان ایران بود. حسن‌علی، مولود، خدیجه، و علیرضا از خواهران و برادران او می‌باشند. پدرش موسی وزیری، افسر وزارت‌خانه بود.

 وی از ۱۴ سالگی با موسیقی آشنا بود و از دایی دکترش «آقا حسین‌علی‌خان» مقدمات نواختن تار را آموخت. او از جمله کسانی بود که هر جا ساز جدیدی می‌دید ، یک نمونه از آن را تهیه می‌کرد و اتاقش پر از ساز شده بود. علاقه او در بین سازها بیشتر به تار و ویولن بود. وی موسیقی نظام را از سلیمان‌خان ارمنی (از افسران دسته موزیک) آموخت و با مطیع‌الدوله حجازی که از دوستانش بود و ویولن می‌آموخت، نزد یک کشیش که معلم مدرسه سن‌لویی بود، رفتند و از او موسیقی غربی و ارگ را فرا گرفتند. وی در تمرین تار آن‌قدر افراط می‌کرد که به گفته همسرش وعده شام و ناهار نداشت. خود را در صندوق‌خانه منزل حبس می‌کرد و در تاریکی ساز می‌زد تا انگشتانش به جای پرده‌ها عادت کند.

وزیری قبل از آن‌که به اروپا مسافرت کند، بعضی از سازها را می‌نواخت و از مقدمات موسیقی نظری و خط موسیقی هم اطلاع داشت. سپس به وسیله صمصامالملک بیات که تمام هزینه اقامت چند ساله‌اش را در اروپا تقبل نموده بود، به فرانسه رفت و مدت سه سال در آموزشگاه عالی موسیقی به تحصیل علم هماهنگی (هارمونی) و آواز مشغول گردید. وی خارج از مدرسه و در اوقات فراغتش به مطالعه در رشته‌های مختلف موسیقی پرداخت. سپس به آلمان رفت و در آن‌جا به مدت یک سال در هنرستان عالی موسیقی (موزیک هوخشوله) در کلاس‌های مختلف حاضر شد. وزیری قصد داشت به محض این‌که به ایران بازگردد، آموزشگاهی تاسیس کند و به علت نبود متخصص در رشته‌های موسیقی در ایران مجبور بود شخصاً این علوم را فرا گیرد تا با مشکلی مواجه نشود.

- تأسیس مدرسه موسیقی
پس از ورود به ایران مدرسه موسیقی را در اسفند ۱۳۰۲ تاسیس کرد؛ در واقع این عنوان یک آموزشگاه موسیقی بود و با هنرستان موسیقی یا مدرسه موسیقی دولتی که در سال ۱۲۹۷ تاسیس شد و علی‌نقی وزیری دو بار مدیر آن شد، اشتباه نشود. او در سال ۱۳۰۳ کلوپ موزیکال را تاسیس کرد که در این کلوپ هفته‌ای یک بار با شاگردانش کنسرت برگزار می‌کرد. وی در سال ۱۳۰۴ اقدام به برگزاری سلسله کنسرت‌ها و سخنرانی‌هایی در زمینه هنر و زیباشناسی موسیقی کرد. مجموعه این سخنرانی‌ها توسط سعید نفیسی گردآوری و چاپ شده است. همچنین بخشی از نامه نگاری‌های وی با شاگردانش توسط جواد مهدویان، پژوهش‌گر جوان در کتاب «نخستین فرهنگستان ایران» به چاپ رسید.

وزیری پیشنهاد گنجاندن آموزش سرود در برنامه‌های درسی آموزشگاه‌ها را ارائه داد که این پیشنهاد در آموزشگاه‌های نظامی عملی شد و قریب دو سال هنر آموزانی از طرف آموزشگاه وزیری سرودهای ملی و نظامی را در مدارس مذکور تدریس می‌کردند. وی همچنین موفق شد صفحاتی را با پشتیبانی کمپانی‌های پولیفون و بدافون ضبط کند. این صفحات شامل چند رنگ و تصنیف به سبک معمول است و چند سرود و مارش را نیز در بر می‌گیرد.

 تالیف کتاب در زمینه‌های مختلف موسیقی از دیگر کارهای او به شمار می‌رود. او مدتی نیز به عنوان استاد ممتاز در دانشگاه تهران، زیباشناسی هنر را تدریس می‌کرد. از آثار مهم او می‌توان به سمفونی نفت اشاره کرد که به مناسبت ملی شدن صنعت نفت توسط وی ساخته شد. دخترک ژولیده، بندباز، حاضر باش، ژیمناستیک موزیکال، تکنوازی‌های تار از دیگر آثار او می‌باشد. علامت‌های عرضی سری و کرن جهت ربع پرده کردن موسیقی ایرانی از ابداعات وزیری محسوب می‌شود.

آخرین مقام دولتی وزیری ریاست شورای عالی موسیقی رادیو در سال ۱۳۴۲ بود و در سال ۱۳۴۴ از خدمات دانشگاهی نیز بازنشسته شد.

 علی‌نقی وزیری از اساتید روح‌الله خالقی بود. وی در بامداد روز یک شنبه هجدهم شهریور ماه ۱۳۵۸ در سن ۹۳ سالگی در بیمارستان جم تهران در گذشت.

  
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان