کد خبر: ۵۷۹۶
تاریخ انتشار: ۰۲ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۴:۰۷-22 January 2019
از کودکی عادت کرده‌ایم که هر وقت نمره بد گرفتیم، بگوئیم: «معلم به من نمره بد داد!» و هر وقت نمره خوب گرفتیم، بگوئیم: «نمره خوب گرفتم!». این گزاره، اگر گه گاه درست بوده باشد، در اغلب موارد ناشی از فرافکنی اشکالات و خودشیفتگی ما است.
عصراسلام: این فرافکنی و خودشیفتگی در سنین بزرگسالی هم ادامه دارد. به گونه ای که همه فسادها و اشکالات در سیستم اداری و حکومتی و تصمیم گیری را به «دیگران» منتسب می کنیم و نقش «خودمان» را به طور مستقیم یا غیر مستقیم نادیده می گیریم!

بگذارید از نقش غیرمستقیم سخنی نگویم؛ همان نقشی که در هنگام روی کار آمدن هر دولت، و انتخاب هر مجلس، بازی می کنیم. به جای آن از نقش مستقیمی که در گسترش و افزایش فساد و اشکالات داریم سخن بگویم.

اکثر ما مردم، یعنی همان افرادی که از وجود تخلفات ناله می کنیم، به میزانی که دستمان می رسد، متخلفیم! این ادعا را تاریخ سی ساله یا بیست ساله اخیر به خوبی ثابت کرده است. در واقع، آب نمی بینیم، وگرنه شناگر قابلی هستیم:

من که از لاین اضطراری سبقت می گیرم، یا با لایی کشی و تجاوز به حریم مسیر مقابل حرکت می‌کنم، همان اختلاسچی بزرگ هستم که اکنون در حال رانندگی‌ام!
من که می‌توانم کار ارباب رجوع را راه بیندازم ولی به امید "شیتیل!"، امروز و فردا می‌کنم، همان آقایی هستم که با لباس راه راه یا گل گل آبی توی تلویزیون از پشت نشانش می‌دهند!
من که آشغالم را از پنجره خودرو بیرون می‌اندازم،
من که سگم را بدون محفظه جمع آوری فضولات در چمن ها می‌چرانم،
من که پشت آمبولانس و آتش نشانی می اندازم و می‌چسبانم،
من که اخبار فساد خودی ها و خوبی بیگانه ها را با اشتها و بدون تحقیق فوروارد می کنم و تکذیبش را فوروارد نمی‌کنم!
من که حریم خصوصی افراد را پرده دری می‌کنم،
من که طبیعت را با زباله های تجزیه ناپذیر نابود می‌کنم،
من که به شکار گونه های نادر جانوری تفریح می‌کنم، من که پرنده‌های مهاجر را گله‌ای و فله‌ای صید می‌کنم، و من که آنها را از آن صیاد بی‌رحم می‌خرم،
من که گوشت حرام چرخ می‌کنم در کباب مردم،
من که مال وقف را در نابجا هزینه می‌کنم،
من که وصیت متوفی را پنهان می‌کنم،
من که برای ادای شهادت و نجات مظلوم یا مجازات ظالم کوتاهی می‌کنم،
من که درباره هر چیز نظر کارشناسی می‌دهم  و همه را غیر از خودم نفهم و دغلکار می دانم،
من که خوبی های رقیب و بدی‌های رفیق را نمی‌بینم،
من که به همسرم و فرزندم دروغ می‌گویم،
من که جنس بی کیفیت و تقلبی تولید می‌کنم یا می‌فروشم،
من که آبروی جنس ایرانی را در کشورهای همسایه برده‌ام،
من که رمز گوشی موبایلم را از همسرم پنهان می‌کنم،
من که بعد از تصادف با خودروی پارک شده کنار خیابان، بدون گذاشتن یادداشت می‌گریزم،
من و شما ... همه ما مقصریم.

بی خود تقصیرها را گردن "آنها" نیندازیم. چهل سال است که "خودمان" حاکم شده ایم و لااقل بیست سال است که در مجموع، امتحان خوبی پس نداده‌ایم.

اگر اشکالی را دیدیم، نگوئیم تقصیر خودشان است؛ بهتر است از خودمان شروع کنیم. اشکال در تک تک ما است. در هر نظام و سیستمی که مردم به طور نسبی یا تمام و کمال حاکم باشند، تاثیر اخلاق عمومی بر تمام تصمیمات و اقدامات به طور مستقیم مشاهده خواهد شد.
حاکمان امروز و فردا، همین من و شمای دیروز و امروزیم.
برای بهتر شدن جامعه باید از خودمان شروع کنیم.

نادر نوروزشاد
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان