کد خبر: ۵۶۲
تاریخ انتشار: ۱۱ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۵-01 June 2017
کسیکه خود را محرومترین افراد میداند ، اگر اندکی در مورد آنچه خدا به او عطا نموده است فکر کند، خود را غرق در عطاهای خدا خواهد یافت.
 مسأله اینجاست که ما کمتر به داده های خدا فکر میکنیم و بیشتر حواسمان دنبال چیزهایی است که نداریم. آنچه را که خدا به مصلحت ما ندیده و نداده است که هر چه هم تقلاّ کنیم، به ما نخواهد رسید و حسرت آن بر دلمان خواهد ماند ؛ آنچه را هم داریم که هیچوقت به آن نگاه نکردیم کـه ببینیم و لذّت آن را ببریم، لذا یکپارچه غصه و حسرت و احساس محرومیت شده ایم.

همین اعضای سالم بدنمان را فکر کنیم که هر کدامش چقدر می ارزد. اگر مثلاً چشم ما در معرض نابینا شدن باشد و همه دنیا مال ما باشد، حاضر نیستیم همه ی آن را بدهیم و کور نشویم؟

سایر اعضا هم به همین ترتیب. همین بدن سالم را که خدا به ما داده، حساب کنیم روی هم چند قیمت دارد. بالاتر از آن نعمت عقل است که اگر نداشتیم، نه کسی ارزشی براي ما قائل بود و نه حتّی در اموال خودمان حقّ تصرّف داشتیم و باید قیم بـراي ما میگرفتند. نعمت هدایت الهی و محبت خدا و اولیای او که از همه بالاتر. با این همه دارائی دیگر کسی محروم باقی میماند؟ به آنچه خدا به شما داده است، شاد باشید و برای آنچه نداده، غمناك نباشید. خیر در آن چیزي است که خداوند براي ما پیش می آورد 

  مرحوم اسماعیل دولابی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان