کد خبر: ۵۵۵۸
تاریخ انتشار: ۲۳ دی ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۱-13 January 2019
همه مکانیسم‌های دفاعی ضرورتا بد نیستند.
بعضی از مکانیسم‌ها ممکن است ابزاری باشند که فرد با استفاده از آنها خودش را با خطرات خارجی سازگار می‌کند. آنا فروید می‌نویسد وقتی به مکانیسم‌های دفاعی کودکان نگاه می‌کنیم می‌بینیم که بچه‌ها خودشان را در مقابل دنیای قدرتمند و خطرناک بزرگسالان نسبتاً ضعیف می‌بینند و در نتیجه به خیال‌بافی و نقش بازی کردن روی می‌آورند. اغلب وقتی یک کودک از روح یا یک مرد خشن می‌ترسد با تظاهر به اینکه خودش یک روح است یا با پوشیدن لباس یک کابوی یا دزد، سعی می‌کند ویژگی‌های این موجودات خارجی را به خود نسبت بدهد. به این ترتیب به جای منفعل بودن، یک نقش فعال خواهد داشت و از محیط اطرافش قدرت را پس خواهد گرفت.

در داستان‌های کودکان، حیوانات وحشی، اهلی می‌شوند و یا هیولاها به انسان تبدیل می‌شوند. چیزی که این داستان‌ها نشان می‌دهند برعکس شدن واقعیت است. این داستان‌ها شاید بتوانند کاری کنند که کودکان با ضعف قدرت‌شان در روابط واقعی مثل رابطه‌ پسر و پدر کنار بیایند و با واقعیت آشتی کنند زیرا این داستان‌ها به کودکان اجازه می‌دهند که واقعیت را انکار کنند.

دکتر مهدی قاسمی 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان