کد خبر: ۵۲
تاریخ انتشار: ۱۶ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۳:۳۱-06 March 2017
جُنبیدن لبها به ذکر در اخبار مرویّه مدح شده است، چنان­که خداوند فرمود:« من با بنده ­ای هستم که مرا ذکر گوید و لبهایش با نامم حرکت کند. (کلیات حدیث قدسی ص 329)
در مناجات الذاکرین امام سجاد (ع) عرض می­کند:« خدایا از بزرگ ترین نعمت­ها بر ما این است که ذکر تو بر زبانهای ما جاری است.»

امیرالمؤمنین (ع) فرمود:« خوش به حال نفسی که فرایض خداوندی را ادا کند ... و لب ­هایش به ذکر خدا آهسته گویاست.» (نهج البلاغه نامه 48)

*در کتاب های سیر و سلوک در باب ذکر آن­قدر تقسیمات از قالبی، نفسی، حصری، اطلاقی و خفی و... نوشته اند که خواننده دچار حیرت می­شود.

حضرت شمس ­گوید:« آن صوفی اشدّ به مریدش می­گوید: ذکر از ناف برآورد. گفتم: نه، ذکر از ناف برمیاور، از میان جان برآور. این سخن در او حیرانی آمد.» (مقالات شمس ص 168)

وقتی به استاد ما عارف بالله  آیت الله کشمیری عرض شد: گویند: عدّه­ ای در موقع ذکر از ناف ذکر را می­ کشند به طرف قلب صنوبری، فرمودند:

-« ذکر، با اخلاص گفته شود بهتر از این است.»

-مقامات معنوی؛ مقام ذاکرین؛ استاد عارف سید علی اکبر صداقت از تلامذه حضرت آیت الله کشمیری رحمة الله عليه 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان