کد خبر: ۴۵۸۹
تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۷ - ۱۴:۲۴-07 December 2018
1- در اصل بازی تئاتری بازی نشانه است و بازی سینمایی طبیعت گرا.
2-  قرارداد در سینما یعنی هرچه به طبیعت نزدیک شدن و در تئاتر یعنی هر چه به نشانه ها نزدیک شدن.

3-  تئاتر بدون بازیگر معنا ندارد ولی سینما بدون بازیگر هم شکل می گیرد.

4-  جوهر تئاتر بازی و جوهر سینما تصویر است

5-  در تئاتر همه چیز بازیگر است و در سینما همه چیز را کارگردان تعيين می کند.

6-  ما باور بازیگر تئاتر را می پذیریم و بوسیله باور بازیگر به معنا می رسیم ولی سینما باور تماشاگر  را از طریق واقع نمایی بوسیله تصویر بوجود می آورد.

7-  در تئاتر هیچ اشکالی نمی بینیم که با چند نماد ما را به گذشته و یا مکان دیگر ببرند، احساس نمی کنیم که بازیگر فریبمان می دهد چون خودمان با قبول این قراردادها به دیدن تئاتر میرویم.

8-  تئاتر در لانگ شات اتفاق می افتد ولی سینما در لانگ شات، مدیوم شات، کلوز آپ و ....

9-  تئاتر را فقط از زاویه ای می بینیم که نسبت به آن قرار گرفته ایم در حالیکه سینما را از زاویه ای می بینیم که دوربین به ما نشان می دهد. پس کار تصویر بردار در بازیگر بسیار موثر است.

10-  تئاتر اغراق آمیز است ولی سینما نباید باشد.

11-  بازیگر صحنه نیاز به استفاده از حرکات گسترده دارد و به دنبال تمامی اثرات فیزیکی می گردد اما بازیگر فیلم با یک جزء کوچک شروع می کند و به دنبال ویژگی های پنهانی می گردد.

12-  در سینما کمتر دیده شده بازیگری نقشهای متعددی را با تأثیرگذاری بالا ارائه دهد چون ریزه کاری های زیادی نیاز دارد، اما در تئاتر بیشتر شاهد تفاوتهای شخصیتی در بازیگران هستیم چون حرکات درشت تر هستند.

13-  بازیگر صحنه لباس شخصیت را در هر وضع و حالتی که باشد می پوشد، حال آنکه بازیگر فیلم روی دکمه ی لباس اش هم حساس است.

14-  تماشاگر عضوی از نمایش صحنه است که در سینما حذف می شود و به جای آن دوربین می نشنید.

15-  عکس العمل تماشاگر در نحوه ی کار بازیگر تأثیر مستقیم دارد.

16-  بازیگر تئاتر با هر اجرا یک گام به جلو بر میدارد و به تجربیات خود می افزاید اما بازیگر سینما هرگز به چنین موقعیتی دست نمی یابد و از تمرینات مداوم برخورداری ندارد جز در پاره ای مواقع که آن نیز به کار صحنه ای نزدیک است.

17-  دوبله در سینما وجود دارد اما برای تئاتر امکان پذیر است. کارگردان تئاتر مجبور است اگر صدای بازیگری به آن شخصیت نخورد بازیگر را عوض کند اما کارگردان سینما برای آن بازیگر دوبلور می گذارد.

18-  تئاتر بدون قطع تا پایان می رود ولی سینما مرتباً قطع می شود و حس مداومی ندارد ولی امکان دوباره گرفتن هست.

19-  یک بازیگر تئاتر با آموختن تکنیک های بازی سینما به مراتب بهتر از یک چهره ی جدید است. او با قدرت تخیلش خط سیر داستان و نقش را تجزیه و تحلیل می کند.

20-  در سینما گاهی پیش می آید بازیگر با بازیگر نامرئی صحبت می کند ( سینما + انیمیشن )

 
 ☑️ 5 امتیاز سینما، نسبت به تئاتر:

1_ استفاده از تعداد انبوه بازیگران

2_ استفاده از لوکیشن های متفاوت و بسیار

3_ سریعتر مطرح شدن بازیگر

4_ استفاده از بناهای مختلف برای رساندن پیام

5_ استفاده از جلوه های ویژه تصویری

  
 اما  آنچه نباید فراموش کرد وهمواره باید به آن توجه داشت:

  اگر بازیگر خود را وقف سینما کند اشتباه کرده زیرا باید قدرت خود را در تمامی زمینه ها بیازماید و تجربه کند.

   تئاتر آزمایشگاه شگفت انگیزی است که به بازیگر امکان می دهد نیروی خلاقه اش را بسنجد اما سینما تکنیک بازیگر را درخشان تر جلوه می دهد و می آموزد که چگونه از تمامی احساسش کمک بگیرد و تا چه اندازه قدرت تخیلش را بالا ببرد. 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان