کد خبر: ۴۵۴۷
تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۷ - ۱۰:۱۸-07 December 2018
از آن جایی که قصد داریم در مورد یک سری کارگردان صحبت کنیم و سینمای آن ها پست مدرنیسم است، لازم دیده شد ابتدا این جنبش را بشناسیم، ولی قبل از شناخت پست مدرنیسم باید مدرنیسم را بشناسیم، تمامی بحث هایی که اینجا می شود سینما را در بر میگیرد وگرنه پست مدرنیسم در هر حوزه هنری و حتی اجتماعی هم دیده می شود.
ابتدا به توضیح مدرنیسم در سینما می پردازیم :

مدرنیسم و مباحث مربوط به آن بسیار گسترده اند، سعی بر آن است تا جایی که می شود خلاصه توضیح دهیم

مدرنیسم یک جنبش هنری در اواخر دهه ۱۹ و اوایل دهه ۲۰ محسوب می شود که هدف مدرنیزه کردن هنر، شکستن فرم های هنری سنتی و شکل دادن هنر به داخل دنیای مدرن بود. ابتدای این جنبش در سینما را می توان به سینمای اکسپرسیونیسم آلمان ربط داد که قواعد فیلم سازی شکسته شدند و فیلم سازان گرافیک و طراحی را هم وارد فیلم سازی کردند، این جنبش اولین جنبش مدرنیسم در سینما محسوب می شود. بعدها جنبش هایی نظیر نئورئالیسم هم مربوط به این جنبش معرفی شدند و کارگردان هایی نظیر برسون، تاتی، برگمان، فلینی، آنتونیونی و گدار که شیوه و فرم های بدیعی به سینما معرفی کردند همگی جزو فیلم سازان مدرنیسم محسوب می شوند.
مدرنیسم را نتیجه جنگ و انقلاب ها می دانند.

 
به قسمتی از ویژگی های این سینما می توان با موارد زیر اشاره کرد :

کارگردانان مدرنیست امضای شخصی خود را در فیلم ها به جا می گذارند.در مورد کودکی خود فیلم های شخصی می سازند.شخصیت فیلم های آن ها مستقیما به درون دوربین نگاه می کنند و با بینندگان صحبت می کنند.گاهی اوقات وسایل فیلم سازی دیده می شود نظیر دوربین.استفاده از تدوین غیرخطی و جامپ کات ها.استفاده از فیلترهای رنگی قوی زمان فیلم با زمان داستان فیلم برابر است.در سینمای مدرن حقیقت داستان فیلم ها تبدیل به هاله ای از ابهام می شود، ممکن است داستان تنها قسمتی از تخیل شخصیت و یا روان پریشی او باشد ! و استفاده از نماد در این سینما بسیار دیده می شود.در سینمای مدرن ما از این حقیقت که داریم فیلم میبینیم آگاه هستیم در حالیکه در سینمای کلاسیک ما قرار بود در مورد واقعیت فراموش کنیم.

حالا نیم نگاهی هم به پست مدرنیسم در سینما می اندازیم

پست مدرنیسم کوچ بخش های مختلف هنر در اواخر دهه بیستم از مدرنیسم به سمت دیگری بود.

فیلم های پست مدرن بیشتر سعی در این دارند که ساختار روایی فیلم را تغییر دهند، با ذهن بیننده بازی کنند و بیشتر به ناپایداری علاقه دارد.

 
نگاهی خلاصه به ویژگی این سینما می اندازیم که آن ها را کاملا از مدرنیسم جدا می سازد:

تقلید از بسیاری از سبک ها یا ژانر ها. این به این معنی ست که فیلم های پست مدرن از ترکیب کردن ژانر ها یا روش های مختلف فیلم سازی برای ساخت یک فیلم ترسی ندارند نظیر سری فیلم های آستین پاورز.نشان دادن تنهایی و انزوا در جهان مدرن نظیر فیلم راننده تاکسی مارتین اسکورسیزی. چنین فیلم هایی معمولا این سوال را مطرح میکنند اگر تاریخ طور دیگری پیش می رفت چه اتفاقی می افتاد، اگر فلان کار اتفاق می افتاد چه می شد ؟ نظیر فیلم " دوازده میمون "نشان دادن اینکه تکنولوژی اثر منفی در زندگی انسان داشته است نظیر فیلم " The Truman Show " .نشان دادن شخصیت هایی که دستخوش تغییرات روحی و روانی شده اند، معمولا بواسطه استفاده از مواد مخدر.معمولا پایان فیلم های پست مدرنیسم باز است و نتیجه گیری گرفته نمی شود نظیر فیلم " برای پیرمردها جایی نیست " برادران کوئین.روایت این فیلم ها اکثرا غیرخطی است و بارها شیفت های پیاپی در داستان داریم.هجو قسمتی از سینمای پست مدرن محسوب می شود نظیر سینمای برادران کوئین، جیم جارموش.آن‌ها به روش‌های مختلف به ما می‌گویند که مشغول دیدن یک فیلم هستید و هیچ‌ کدام از این اتفاقات واقعی نیست.

تمامی مواردی که می‌توان در توشه سینمای پست مدرن یافت بدین شرح است: فرهنگ عامه، زوال و سقوط ارزش ها، خرد شدن حقیقت و بعضی مواقع هم حقیقت مفرط و شدید،‌گسستگی و شکاف میان فرهنگ و جامعه، خشونت واقعی، دست‌ کشیدن و رهائی فرد گرائی و بالاخره‌ کمبود و یا تولد نمونه‌های مذهبی.‌

 

 کانال پاتوق فیلم 

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان