کد خبر: ۴۵۳
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۳۹۶ - ۰۲:۵۲-19 April 2017
یکی از نهادهای مالی نه چندان سابقه دار، صندوق های با درآمد ثابت هستند که در اکثر موارد با حمایت یک بانک ایجاد می شوند و یونیت های آن هم پشت کانتر بانک فروخته می شود.
این صندوق ها در ابتدا با هدف سرمایه گذاری در اوراق با درآمد ثابت و ابزارهای بدهی ایجاد شدند، اما امروز عملا نقش منطقه بدون نظارت بانکی یا منطقه آزاد بانکی را ایفا می کنند. درباره این صندوق ها توجه به چند مطلب بسیار ضروری است.

اولا تصور می شود این صندوق ها بخش حاشیه ای از بازار پول را تشکیل می دهند و این نظارت ضعیف برآن نباید چندان مهم باشد. این تصور کاملا غلط است. در بعضی موارد اندازه صندوق تنه به تنه اندازه بانک اصلی می زند. چنان که در مورد بانک شهر کل دارایی های بانک تقریبا 26 هزار میلیارد تومان است و اندازه صندوق 25 هزار میلیارد تومان و با سرعت رشدی که صندوق ها دارند بعید نیست به زودی از بانک مادر بزرگتر شوند.

دوم تصور می شود این صندوق ها دارایی خود را عموما به صورت اوراق خزانه و اوراق با درآمد ثابت نگه می دارند. این تصور هم غلط است. اگر چه صندوق هایی که واقعا این کار را کرده اند اکنون هم وضع سودآوری و هم ثبات مالی کاملا قابل دفاعی دارند اما صندوق های بسیاری عملا ترجیح داده اند هر کاری به جز وظیفه اصلی را انجام دهند.

 یکی از علایق مدیران بانک مادر آن است که از صندوق برای دور زدن اهرم های نظارتی و حدود تعیین شده سود سپرده استفاده کنند. چنانکه دارایی صندوق را به صورت سپرده نزد خود بانک مادر، نگه می دارند و با استفاده از رابطه مادر و فرزندی، سود بالاتر از مصوبه به سپرده مزبور پرداخت می کنند- و رد آن را در حسابداری گم میکنند- و صندوق هم این سود بالاتر از مصوبه را به خریدار یونیت می دهد. به بیان دیگر به خریدار یونیتی که به حکم شورای پول و اعتبار نمی تواند سود بالای 15 درصد بگیرد، با وساطت صندوق مقدار بسیار بیشتری سود پرداخت می شود. در بعضی صندوق ها دقیقا 100 درصد دارایی به صورت سپرده نزد بانک مادر است.

از این بدتر بانکهایی هستند که از صندوق به عنوان شرخر حقوقی استفاده می کنند که شرح مفصل و غمباری دارد.

سوم مسئله عدد نقدینگی است. یونیت های صندوق ها با تضمین نقدشوندگی از طرف بانک مادر همراه هستند. از این لحاظ این دیدگاه وجود دارد که باید این یونیت ها را هم نوعی شبه پول به حساب آورد. مخالفان این دیدگاه میگویند این یونیت ها در مواردی که دارایی معادل آن نزد بانک مادر سپرده شده است در صورت واخواهی عملا باعث کاهش جمع سپرده می شوند و سرجمع تغییرات نقدینگی از این دریچه صفر است. اما موافقان معتقدند در طرف دارایی صندوق برای این یونیت ها ، دارایی نقدناپذیر هم هست و در مواردی که صندوق شرخر است بسیار هم هست و باید این را در عدد نقدینگی لحاظ کرد. اهمیت این موضوع از آن جنبه است که همین حالا در اثر سوتدبیر مقامات پولی دولت محترم نقدینگی ظرف سه سال دو برابر شده است و اضافه شدن این ردیف جدید عدد را به مراتب بزرگتر خواهد کرد.

پی نوشت :بهبود نظارت بر صندوق های با درامد ثابت و فراتر از آن بانک ها نیازمند کاهش توان لابی بانک ها با مقام ناظر و دولت است. این امر در تیم اجرایی فعلی در دسترس نیست.

 كانال اقتصاد سياسي
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان