کد خبر: ۴۰۲۹
تاریخ انتشار: ۲۴ آبان ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۷-15 November 2018
مومیایی ها فقط اجسادی پیچیده در نوارهای پارچه‌ای کتان نبودند. مومیایی سازی از آیین های مهم دوران مصر باستان بود و مومیاییها جایگاه ویژه ای در فرهنگ آن دوران داشتند. دانشمندان به اطلاعات بسیار جالبی درباره مومیایی‌ها دست یافته اند.
عصراسلام:

1) هزینه مومیایی کردن

طبق دست نوشته های یک سیاح یونانی مربوط به سالهای 60 تا 57 ق.م هزینه گرانقیمت ترین شیوه مومیایی سازی، یک تالنت نقره (واحد پول دوران باستان) به وزن 30 کیلو بود. این هزینه به دوران فرمانروایی دودمان بطلمیوسی در مصر باستان مربوط است. امروزه تهیه این ملزومات شامل پارچه کتان، سدیم کربنات دهیدراته (ناترون) رزین و گزدود، 3600 دلار خرج برمیدارد، اما خود مومیایی کردن 70,000 دلار هزینه دارد و شرکت های مختلفی وجود دارند که کار مومیایی سازی اجساد انسان و حیوانات خانگی را انجام می دهند. مومیایی سازی حیوانات خانگی بین 7 تا 10,000 دلار هزینه دارد. این در حالی است که هزینه یک مراسم تشییع و دفن جنازه در آمریکا در سال 2017 بطور متوسط بین 7 تا 10,000 دلار و هزینه مراسم سوزاندن جسد 1000دلار بود.

2) کاربرد درمانی مومیایی ها

از سال 400 میلادی تا قرن 19، مومیایی ها کاربرد دارویی داشتند. اروپائی ها تصور می‌کردند مومیایی ها با استفاده از قیر طبیعی ساخته میشدند، در حالیکه مصریان از ماده رزین برای مومیایی سازی استفاده میکردند که شبیه به قیر است اما هیچ فایده ای برای سلامتی ندارد. در قرون وسطی، افراد ثروتمندان مومیایی‌های آسیاب شده را بعنوان دارو خریداری می کردند و این اعتقاد به فواید پزشکی مومیایی ها تا دهه 1800 ادامه داشت. وقتی پیدا کردن مومیایی ها سخت شد، به جای آنها از اجساد خشک شده مجرمان استفاده میشد. در دوره ای هم اجساد انسان ها را آسیب و با عسل مخلوط می کردند که از آن یک شیره دارویی شیرین بدست می آمد. در دورانی از تاریخ، اجساد را با عسل مومیایی میکردند و اینکار بویژه برای آن انجام میشد که بعداً بتوان آنها را به دارو مبدل کرد. در بعضی نقاط دنیا هم رهبران و روحانیان را در تابوتی از عسل مومیایی می کردند که البته اینکار به هدف استفاده پزشکی از آنها انجام نمیشد.

3) مومیایی های حیوانات

مصریان علاوه بر آنکه حیوانات خانگی خود را مومیایی می کردند، بعضی حیوانات را هم فقط به قصد مومیایی پرورش می دادند. این مومیایی ها معمولا هدیه به خدایان مصریان بودند، چون مصریها خدایان را با حیوانات مرتبط و آنها را گاهی شکل تجسم یافته خدایان میدانستند مانند باستت، از الهه‌های مصر باظاهر یک ماده شیر بود که مصریها تصور می‌ کردند ارتباط ویژه ای بین این الهه و گربه‌ ها وجود دارد.‌ مصریان حیوانات‌ مومیایی شده را درون تابوتها و مقبره ها دفن میکردند و اینکار بویژه برای خدایان و الهه هایی انجام می شد که آن حیوانات سمبلی از آنها بودند یا اهمیت زیادی برای مصریان داشتند. اگرچه مومیایی‌های زیادی از حیوانات ساخته شد اما ساخت اینها در مقایسه با مومیایی انسانها به مهارت و زمان کمتری نیاز داشت. مومیایی های حیوانات را بیشتر مردمی می خریدند که می خواستند هنگام زیارت در معابد آنها را به خدایان و الهه ها هدیه کنند. روحانیان مصری هم برای ادای احترام به خدایان و الهه ها این مومیایی ها را در قبرستان معابد دفن میکردند. گربه‌ ها، بابون ها، ماهی ها، گاوهای نر و کروکودیلها از جمله حیواناتی بودند که مومیایی می شدند.

4) آماده کردن متوفی برای زندگی بعد از مرگ

مومیایی سازی احتمالا مهمترین جنبه آداب مذهبی مصریان بود. به اعتقاد مصریها کار مومیایی سازی برای دست یافتن به زندگی بعد از مرگ ضروری بود چون آنها معتقد بودند بعد از مرگ در مسیر خود به سوی جهان باقی، به کالبد فیزیکی خود نیاز دارند. مومیایی‌سازی با آنکه آیینی مذهبی بود رفته رفته جایگاه مهمی در اقتصاد مصر پیدا کرد، چون برای آن‌ها خدمات مختلفی مثل آرایش موها، زیباسازی و ساخت تابوت ارائه می شد.

6) آراستن مومیایی ها

در دورانی از مصر باستان یکی از مراحل مومیایی رنگ‌آمیزی بدنشان بود. مصریان مومیایی های مردان را به رنگ قرمز و مومیایی های زنان را به رنگ زرد در می آوردند. چشمان آنها مصنوعی و از جنس شیشه یا سنگ بود و برای موهای آنها از کلاه گیس یا نخ های بافته شده استفاده میشد. در دورانهای بعدی، پوست مومیاییها را با ورق طلا می‌پوشاندند. مصریان حتا ناخنهای مومیاییها را با نوعی حنا رنگ میکردند. استفاده از حنا پیش از هند در مصر رایج بود. ناخن های مومیایی کشف شده رامسس اول، یکی از فراعنه مصر، رنگی نارنجی دارد که نشان دهنده وجود حنا یا نوع دیگری از رنگ در آن زمان است.

6) مومیایی های طبیعی

مومیایی سازی از همان ابتدا در مصر رایج نبود. اجسادی که در شنهای بیابانهای مصر دفن میشدند، بدلیل خشکی محیط به مومیایی هایی طبیعی تبدیل میشدند. دانشمندان معتقدند مومیایی شدن اتفاقی اجساد و حفظ آنها باعث شکل گیری آیین مومیایی سازی شد. وقتی مصریان اعتقاد پیدا کردند که اجساد نباید از بین بروند، دست به کارهایی زدند تا بدن شخص درگذشته را حفظ کنند، اما 800 سال طول کشید تا با بیرون آوردن اندامهای داخلی جلوی روند تجزیه را بگیرند. 3400 سال ق.م، مصریان شروع به پوشاندن مومیایی ها با نوارهای کتان کردند، اما تنها از 2600 سال ق.م شروع به بیرون آوردن اندامهای داخلی اجساد کردند. آنها از 5500 سال قبل شروع به دفن مومیاییها درون مقبره ها و تابوتها کردند.

7) شکل قرارگیری دستها

شکل قرارگیری دستها در مومیایی‌ها اهمیت زیادی دارد. برای مثال، حالتی که در آن دستها به شکل متقاطع روی قفسه سینه قرار میگرفتند، مخصوص فرمانروایان بود. در هر دوره ای از مصر باستان، شکل قرارگیری دستها در مومیاییها تغییر میکرد. مثلا دستهای مومیایی های باقیمانده از دوران پیش سلسله ای مصر روی صورتشان قرار می‌گرفت یا در مومیایی های فرمانروایان دورانهای کهن و میانی مصر، دستها در کنار بدن یا گاهی روی لگن قرار داشتند. اما حالت متقاطع دستها روی قفسه سینه که رایجترین تصویر از مومیاییها است، تنها در دوران پادشاهی جدید در مصر باستان برای فرمانروایان مرد استفاده میشد.

8) مومیایی های ارزان قیمت

مردم طبقات پایین جامعه استطاعت پرداخت هزینه تمامی مراحل مومیایی سازی را نداشتند. بهمین دلیل مومیایی های آنها تابوت یامقبره نداشتند و معمولاً اجساد آنها را تنها خشک میکردند و همه یا بعضی از اندامهای اجساد را دست نخورده باقی میگذاشتند. مصریانی که فقیر بودند گاهی جسد را تنها در یک پارچه می‌پیچیدند و چند روز یا چند هفته درون شن های بیابان دفن میکردند تا جسد خشک شود. بعد از آن حفره های جسد را با یک مایع حلال شستشو می دادند و جنازه را در قبرستان دفن می کردند.

9) کوزه های نگهداری از اندام های بدن

در فرآیند مومیایی ریه ها، کبد، معده و روده ها بیشترین اهمیت را داشتند. مصریها این اندامها را از اجساد خارج و درون کوزه های مخصوصی نگهداری میکردند. این کوزه ها بر اساس 4 خدای مصر باستان ساخته میشدند که مصریان اعتقاد داشتند از اندامهای بدن متوفی محافظت میکنند. درِ هر کوزه به شکل سر هر یک از این خدایان، یعنی به شکل بابون، شغال، انسان و شاهین بود. احتمالاً مصریها ابتدا اندام های بدن را به این دلیل خارج میکردند که وجود آنها روند تجزیه اجساد را سریع تر میکرد. با گذشت زمان، کار خارج کردن اندامها تبدیل به اعتقادی مذهبی شد و مصریان معتقد بودند شخص متوفی در سفرش به جهان باقی به این اندامها نیاز دارد، اما در میان اندامهای بدن، مغز کمترین اهمیت را در فرآیند مومیایی سازی مصر باستان داشت. به همین خاطر در اغلب مومیایی های دورانهای اولیه مصر و اجسادی که بطور کامل مومیایی نمیشدند، مغز دست نخورده باقی میماند.

10) نفرین مومیایی

نفرین مومیایی چیزی جز داستان پردازی‌های اذهان خیالباف نیست. منشا این داستانها، نوشته های تهدیدآمیز روی تابوت مومیایی‌هاست که مجازات خدایان را به غارتگران مقبره ها در صورت بی احترامی به مردگان گوشزد میکند. البته برخی از قارچ های دوران باستان درون مومیایی ها حفظ شده اند، اما دانشمندان پی برده اند که این قارچها خطرناک نیستند.

(منبع: برترینها)
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان