کد خبر: ۳۲۷۹۲
تاریخ انتشار: ۱۰ بهمن ۱۴۰۱ - ۰۹:۰۴-30 January 2023
در پیرامون چرایی و چگونگی برپا شدن جشن دیرین سده سخن فراوان رفته است.
امسال بدین مناسبت سزاوارتر سخنی را یادآوردن مرداویج، بنیانگذار دودمان زیاریان، یافتم. مرداویج که سلسله زیاریان را به فرمانروایی رساند و شهر به شهر و استان به استان ایران را به زیر فرمان گرفت و پس آهنگ آن کرد تا به بغداد برود و بساط ستمکارگی عباسیان را براندازد و ایران را آزاد کند.

سال ۳۲۳ بود که مرداویج در راه آزادسازی ایران به اصفهان رسیده بود و آن زمان موسم جشن سده بود. مرداویج از مدتی پیش دستور گردآوردن هیزم می­‌داد تا از راه­‌های دور به دره «زرین­‌رود» آوردند که نزدیک مرداب و نیزارها بود.
 
آتش‌بازان ماهر و نفت­‌گران، نفت و رزاقه آماده می­‌کردند، شمع­‌های بزرگ فراهم می­‌کردند و آن را به صورت ستون­‌ها و تندیس­‌های زیبا می­‌نهادند. کوه و تپه­‌ای نزدیک اصفهان نماند مگر که هیزم و خاشاک بر روی آن جاسازی می­‌کردند.
پس در ساعتی معین در شب جشن سده همه آتش­‌ها را بر سر کوه­‌ها و تپه­‌ها و در بیابان و در مجلس مرداویج روشن کردند.
 
سفره­‌ای بزرگ در بیابان چیده بودند که در آن از گوشت گاو و گوسفند چند هزار آورده و آراسته بودند. گزارش این جشن سده بزرگ و کم­‌مانند را بیشتر تاریخ­‌نویسان ثبت کرده­‌اند.
 
با این گزارش از جشن سده، این جشن دیرین و زیبا را شادباش می­‌گویم. گمانی اگر برود که گرامی‌داشتن جشن­‌های ایرانی مخالف دین است، گمانی بر خطاست. این گرفتاری­‌ها که امروز ایران و ایرانی را افسرده است، از زمانی آغاز شد که ایرانیت و دیانت را رودرروی هم وانمودند.


عکس/ باقر نصیر

آشتی با ایران و نگاهبانی از خانه نیاکانی بر گردن همه ما و  به سود همه ماست.
جشن سده فرخ باد. ایران گرامی پاینده باد.

محمود فاضلی بیرجندی


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
با اصلاحات بنیادین سیاسی موافقید؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان