کد خبر: ۳۱۹۸۵
تاریخ انتشار: ۲۵ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۳:۲۴-16 September 2022
چه اتفاقی می‌افتد وقتی افراد ناخودآگاه تکه‌های ریز پلاستیکی تقریباً نامرئی را می‌خورند، می‌نوشند یا استنشاق می‌کنند؟
اگرچه مشخص نیست که این ها واقعاً چه تأثیری بر انسان دارند، محققان اکنون گامی در جهت پاسخ به این سؤال برداشته اند. در مجله Environmental Science & Technology که توسط جامعه شیمی امریکا (ACS) منتشر می شود، نتایج پژوهشهای تیمی گزارش شده که نشان می‌دهد ذرات پلاستیکی ریز می‌توانند وارد سلول‌های کبد و ریه شده و فرآیندهای آن‌ها را مختل کنند و به طور بالقوه باعث پیامدهای نامطلوب سلامتی شوند.

در زندگی روزمره نمی توان از پلاستیک اجتناب کرد. بسیاری از محصولاتی که ما به خانه‌های خود وارد می‌کنیم از پلاستیک ساخته شده‌اند یا در بسته‌بندی‌های پلاستیکی پیچیده شده‌اند - که همگی می‌توانند قطعات میکرو و نانومتری را آزاد کنند که ممکن است به طور تصادفی مصرف یا استنشاق شوند. 

اگرچه خطرات سلامتی انسان ناشی از مصرف نانوپلاستیک ها کاملاً مشخص نیست، محققان اخیراً نشان داده اند که ذراتی با قطر کمتر از ۱۰۰ نانومتر می توانند وارد خون و اندام های حیوانات شده و باعث التهاب، مسمومیت و تغییرات عصبی شوند. 

بنابراین، Zongwei Cai، Chunmiao Zheng و همکارانش می‌خواستند تأثیرات سطح مولکولی و متابولیک را هنگامی که سلول‌های ریه و کبد انسان در معرض نانوپلاستیک‌هایی با اندازه مشابه قرار می‌گیرند، بررسی کنند.

محققان سلول های کبد و ریه انسان را به طور جداگانه در صفحات آزمایشگاهی کشت و آنها را با مقادیر مختلف ذرات پلاستیکی با عرض ۸۰ نانومتر مواجه کردند. پس از دو روز، تصاویر میکروسکوپ الکترونی نشان داد که نانوپلاستیک‌ها بدون کشتن هر دو نوع سلول، وارد سلول‌ها شده‌اند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اتفاقی که برای سلول‌ها افتاده است، محققان به ترکیباتی که توسط میتوکندری‌ها آزاد می‌شوند - اندامک‌های مهم تولیدکننده انرژی در داخل سلول که تصور می‌شود به نانوپلاستیک‌ها حساس هستند - در طول متابولیسم نگاه کردند. 

از آنجایی که سلول‌های کبد و ریه در معرض نانوپلاستیک‌های بیشتری قرار گرفتند، گونه‌های اکسیژن فعال‌تر و مقادیر متفاوتی از نوکلئوتیدها، نوکلئوزیدها، اسیدهای آمینه، پپتیدها و اسیدهای کربوکسیلیک تولید کردند که نشان می‌دهد فرآیندهای متابولیکی متعدد مختل شده‌اند. 

در برخی موارد، مسیرهای میتوکندریایی ناکارآمد به نظر می رسید. به گفته محققان، این مشاهدات نشان می‌دهد که در حالی که قرار گرفتن در معرض نانوپلاستیک‌ها سلول‌های ریه و کبد انسان را از بین نمی‌برد، می‌تواند فرآیندهای حیاتی را مختل کند و به طور بالقوه باعث تأثیرات منفی بر اندام‌ها شود.

دکتر امیرعلی سهراب پور
فوق تخصص بیماریهای گوارش و کبد
دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
آیا گشت ارشاد در اهداف خود موفق بوده است؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان