کد خبر: ۳۱۶۲۰
تاریخ انتشار: ۱۳ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۱:۰۴-04 August 2022
این سخن در شاهنامه که گواه وفاداری و پیمان دوستیِ ایرانیان است نه از زبان خود ایرانیان به عنوان یکی از عالی ترین فضیلت های اخلاقی ایشان، بلکه از زبان سپهسالار توران یعنی پیران بیان می شود.
در نبرد دوازه رخ آنجا که در فرجام نبرد، پیران با گودرز روبه رو می شود و می داند که مرگ او نزدیک است، تیمار سپاهیان خود را می خورد و از گودرز پیمان می گیرد تا پس از کشته شدنش، از لشکریان او کین نجوید و به دم تیغ نسپاردشان، بلکه بگذارد بی هیچ کین و کمینی به توران شوند. بعد به لشکریان خود دل می دهد که ایرانیان بر پیمانی که بسته اند وفادارند و پس از مرگش، زیانی به سپاهیان او نخواهد رسید.

پس از لشکر خویش تیمار خورد
ز گودرز پیمان ستد در نبرد

که گر من شوم کشته در کینه گاه
نجویی تو کین زان سپس با سپاه

گذرشان دهی تا به توران شوند
کمین را نسازی بر ایشان کمند

زِ پیمان نگردند ایرانیان
از این در کنون نیست بیم زیان

و  اما اسطوره پیمان در شاهنامه کسی نیست جز سیاوش عزیز  که بر سر پیمان صلحی که با افراسیاب بسته حاضر نیست مطابق فرمان پدر پیمان بشکند و گروگان ها را بکشد یا تحویل پدرِ زودخشم و نابخرد خویش دهد و جنگ را بیاغازد. سیاوش در شاهنامه، شهید پیمان است.

در حقیقت، پیمان چون داد و دَهِش و راستی و رادی و پاکی، جانمایه جوانمردی است. پیمان یک سرش با یزدان است و یک سرش با مردمان و خلقان. جوانمردان هر دو سوی پیمان را پاس می دارند.

ایرج شهبازی

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
آیا گشت ارشاد در اهداف خود موفق بوده است؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان