کد خبر: ۳۱۵۳۵
تاریخ انتشار: ۰۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۵:۵۰-27 July 2022
شاملو در دفترِ «آهنگ‌های فراموش‌شده» (۱۳۲۶) که مجموعه‌ای است حاویِ قطعاتِ منثورِ شاعرانه، چند قطعهٔ ترجمه‌شده و نیز تجربه‌هایی در حیطهٔ شعرِ نوقدمایی، شعری دارد با عنوانِ «بوجهلِ من» (۱۳۲۶).
او این قطعه را به نیما تقدیم‌کرده‌است. نیما نیز شعری با همین عنوان دارد. این قطعهٔ نوقدمایی، به‌رغمِ زبانِ نسبتاً کهن و تأثیرپذیریِ مضمونی از شعرِ نیما، یکی از زیباترین و قدرتمندترین قطعاتِ این دفتر است. بندهایی از آن:

درختِ کجی هست در باغِ من
که از ارّه و تیشه باکیش نیست
نه از باد و طوفان گزندیش هست
نه از برف و بارانش اندیشه‌ای است

درختی است خشکیده و زشت و کج
که از تربیت هیچ نابُرده بوی
بسی باغِ من دلگشا بود و خوب
گر این شاخهٔ بد نبود اندروی [...]

به «بوجهلِ» من مانَد این شاخِ کج
کزو مر مرا هیچ تدبیر نیست
گر او شاخه باشد تبر تربیت
تبر را بر او هیچ تأثیر نیست!

این قطعه درعینِ‌حال نشان‌می‌دهد شاملو به‌رغمِ تمامیِ موضع‌گیری‌هایش علیه سنت، در بیست‌دو‌سالگی تاچه‌اندازه بر سنت‌های شعرِ گذشته تسلط‌داشته‌است. تنها در بندِ دوم از این ابیات است که واژهٔ «خوب» اندکی ناشیانه و نا‌به‌جا به‌کاررفته و با فخامتِ زبان و لحنِ فاخرِ شعر چندان تناسبی ندارد. 

اهمیتِ دیگر این قطعه در آن است که درکنارِ چند تجربهٔ قدماییِ دیگر (ازجمله قصیدهٔ «نامه») نشان‌می‌دهد شاملو نیز هم‌چون نیما و اخوان در دوره‌های تکامل‌یافته‌ترِ شعرش به‌خوبی از ظرفیت‌های حماسی‌گونه و لحنِ عتابی‌خطابیِ قصائدِ فاخرِ فارسی بهره‌برده‌است. لحنِ حماسی‌گونهٔ شعرِ معاصر تاحدّ زیادی وامدارِ طنطنه و ضرب‌آهنگِ قصائدِ شاعرانی چون ناصرخسرو، سنایی، مسعودِ سعد، خاقانی و ... است.


* بخشی از اثرِ نویسنده: در تمامِ طولِ شب (بررسیِ آراء نیما یوشیج)، انتشاراتِ مروارید، چ دوم، ۱۳۹۷، صص۸_۳۱۷.

احمدرضا بهرامپور عمران


@azgozashtevaaknoon
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
آیا گشت ارشاد در اهداف خود موفق بوده است؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان