کد خبر: ۳۱۴۶۸
تاریخ انتشار: ۲۶ تير ۱۴۰۱ - ۱۲:۰۵-17 July 2022
برخی از بیماران دیابتی چنان از انسولین می‌ترسند و در برابرش مقاومت می‌کنند، گویا از اژدهایی هفت‌سر می‌هراسند.
حاضرند چهار پنج داروی خوراکی با حداکثر دوز را استفاده کنند اما «من رو انسولینی نکنید تو رو خدا!». تفکر اشتباهی که خطر عوارض را در بیمار بیشتر می‌کند. یادمان باشد در مورد یک بیمار دیابتی باید بهترین تصمیم در بهترین زمان گرفته شود. یکی از فاکتورهای مهم ارزیابی درمان بیماران، قند سه‌ماهه (HbA1C) است که باید زیر ۷ باشد، به‌جز برخی استثناها که بر اساس نظر پزشک معالج در مورد برخی بیماران اعمال می‌شود.

در یک‌ مطالعه مستقل بزرگ اروپایی‌ها نام panorama مشخص شد که هر چه تعداد قرص‌های درمان دیابت بیمار بیشتر باشد، میزان دسترسی به HBA1C کمتر از ۷ دشوارتر می‌شود. الگوی تغییر درمان مرحله به مرحله با افزودن داروهای خوراکی باعث افزایش ریسک عوارض می‌شود. 

در تحقیقات متعددی نشان داده شده که شروع به‌هنگام انسولین باعث بهبود کنترل خون و کاهش عوارضِ دیابت می‌شود. بیشترین کاهش HBA1C با انسولین به دست می‌آید. و هر یک درصد کاهش در قند سه‌ماهه باعث ۱۲ تا ۱۶ درصد کاهش در ریسک سکته قلبی و مغزی و نارسایی کلیوی می‌شود.

شروع انسولین طولانی‌اثر، معمولا در شب، کمک مهمی در درمان دیابت است و نسبت به افزایش تعداد و دوز درمان‌های خوراکی ارجح است. از طرفی با مصرف این نوع انسولین، علاوه بر اثربخشی ۲۴ساعته، خطر دو عارضه‌ی انسولین (حملات افت قند و افزایش وزن) کمتر از انواع کوتاه‌اثر است. 

طبعا شروع انسولین در هر بیماری بر اساس نظر پزشک معالج و بر اساس مجموعه‌ی یافته‌های بالینی‌ست. مهم این است که اگر پزشکی به چنین تصمیمی رسید، بیمار به طبیب خود و علم اعتماد کند و مطمئن باشد که این کار در آن مقطع، بهترین تصمیم است.

دکتر مصطفی جلالی‌فخر 

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
آیا گشت ارشاد در اهداف خود موفق بوده است؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان