کد خبر: ۳۱۳۴۱
تاریخ انتشار: ۱۴ تير ۱۴۰۱ - ۰۹:۰۴-05 July 2022
«گریفیث، نخستین استادِ تکنیکِ فیلم و نخستین شاعرِ سینما، در عینِ حال نژادپرستِ متعصبی بود که آشکارا تاریخِ بشر را در هیئتِ ملودرام‌های سیاه و سفیدِ سدهٔ نوزدهم می‌دید ...
 او تناقضِ دیگری داشت که توضیحِ آن کمی مشکل‌تر است، و این به طبیعتِ هنرِ فیلم برمی‌گردد: نبوغِ سینمایی در کنارِ ژرفای اندکِ آثارش. با این‌همه، با وجودِ دایرهٔ تنگِ جهان‌بینی، گریفیث هرگز اهلِ ریا نبود، بلکه به عنوانِ هنرمندی برجسته، از نظرِ اندیشه به حدِ خطرناکی ضعیف بود.»

این جملاتِ دیوید کوک تاریخ‌نگارِ سینما، دربارهٔ دیوید وارک گریفیث، نابغهٔ هنرِ سینما و مبدعِ بسیاری از «نخستین»ها در این حیطه است. سینماگرِ مسلطی که بسیاری از اهالیِ نام‌آورِ سینما، از جمله چاپلین و هیچکاک، او را نخستین استادِ مسلمِ هنرِ فیلم می‌دانند.

 با این‌همه او، هم‌چنان که در متنِ بالا اشاره شده، نژادپرستی افراطی بوده است که نگاهِ متعصبانه‌اش در حمله به سرخپوستان و کولیان و سیاه‌پوستان، حتا به تقدیسِ اوباشی چون کوکلاکس‌کلن‌ها منتهی می‌شود

. چنین نمونه‌هایی در تاریخِ هنر و ادبیات و اندیشه کم نیستند. سلین، نویسندهٔ بی‌مانندِ فاشیست، لنی ریفنشتال، فیلمسازِ خلاقِ مبلغِ نازیسم، و رکن‌الدین خانِ مختار، نوازندهٔ چیره‌دستِ ویولون، و در واقع همان سرپاس مختاریِ جلادِ زندان‌های رضاشاهی نیز مثال‌هایی از چنین مواردی هستند.

با این مقدمه، دو چیز را همیشه به یاد داشته باشیم:
اول، تصورِ این که هنرمندی چیره‌دست بودن، لزوما به‌معنای انسانی والاتر و اندیشمندتر بودن نیز هست، تنها توهمی گم‌راه‌کننده است. انتظارات‌مان از انسان‌ها را واقع‌بینانه شکل دهیم.

و دوم، وجودِ انواعِ رذایلِ اخلاقی و کم‌مایگیِ اندیشه در وجودِ انسان‌ها، دلیلی بر عدمِ نبوغ و خلاقیت‌ و هنرمندی‌شان در حیطهٔ  هنرشان نیست. در نگاه به هنرمندان، این دو حیطه را، هرچند دشوار، از هم تفکیک کنیم.

آرش شهیدی
برچسب ها: آرش شهیدی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
آیا گشت ارشاد در اهداف خود موفق بوده است؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان