کد خبر: ۳۰۷۹
تاریخ انتشار: ۱۲ مهر ۱۳۹۷ - ۰۶:۲۹-04 October 2018
وزیر بهداشت در اظهار نظری گفته است: «برخی بیماران طول عمر کمی دارند، آیا مردم اجازه میدهند ما یک میلیارد تومان برای افزایش یک سال طول عمر هزینه کنیم؟» وی سپس می گويد من بودجه محدودم را یا باید صرف این امور کنم و یا صرف شیرخشک، واکسیناسیون و داروهایی که می توانند جان انسان های زیادی را نجات دهد.
در مورد مطالب ایشان نکاتی به نظر می رسد: 

 اصل حرف ایشان مطلب درستی است. به هر حال اقتصاد سلامت از مباحثی است که در همه دنیا مطرح هست. در کشورهای دیگر هم اولویت بندی وجود دارد و مثلا در سیستم درمان کشور انگلیس که  کاملا دولتی است، پروتکل هایی برای اولویت بندی هزینه ها وجود دارد.

 البته ایشان می توانست این مطلب را لطیف تر وظریف تر بگوید تا خاطر بیماران عزیز، مکدر نشود. ولی اعتراضاتی از این قبیل که جان بیماران برای وزیر بی ارزش است، پذیرفتنی به نظر نمی رسد و از اظهار نظر فوق چنین نتیجه ای به دست نمی آید. 

 عده ای معترض اند که گرچه آنچه وزیر گفته حقیقت است ولی بیان آن در عرصه عمومی ناخوشایند است. به نظر من اگر چنین حقیقتی در سیاست گذاری های حوزه سلامت وجود دارد، باید به اطلاع عموم هم برسد و این خودش از مصادیق گردش آزاد اطلاعات و شفافیت است. 

 عده ای معترض اند که آنچه وزیر گفته، در چارچوب اخلاق سکولار اقتصاد محور، موجه است و در اخلاق الهی چنین چنین سیاستی ناپسند است. به گمانم اتهام بی موردی است. عموما کسانی که چنین ادعاهایی مطرح می کنند، صرفا سلبی سخن می گویند و اگر از آنها پرسیده شود شما از منظر اخلاق الهی بودجه محدود حوزه سلامت را چگونه توزیع می کنید، عملا حرفی برای گفتن نخواهند داشت و در نهایت همان نسخه وزیر بهداشت را پیروی خواهند کرد. 

 اتفاقا به نظر می رسد برعکس اخلاق سکولار،انجام برخی اقدامات پزشکی برای جلوگیری از مرگ، در چارچوب اخلاق الهی، موجه نباشد. پروفسور جان ویات که خود جراح و متخصص نوزادان در دانشگاه یو سی ال است و همزمان از مسیحیان معتقد است و آثاری در زمینه اخلاق پزشکی دارد، میان دونوع درمان تفکیک ایجاد می کند. از منظر او، گاهی بیماری شخص به حدی است که در حقیقت باید گفت مرگ در خانه وجود بیمار حضور پیدا کرده است و ما تلاش می کنیم با مدد تکنولوژی و بستن دستگاههای متعدد به بیمار مرگ را جلوی درب خانه نگه داریم. اما گاهی وضعیت به گونه ای نیست که بتوان گفت مرگ وارد خانه شده است و پزشک به شکل عرفی  تلاش می کند که سلامت بیمار را بازگرداند یا بیماری او را کنترل کند تا حال بیمار وخیم تر نشود.

  از منظر جان ویات، در حالت اول، در حقیقت تلاش پزشک نوعی مبارزه با تقدیری است که مقدر شده و شاید از منظر الهی، تسلیم در برابر تقدیر بهتر از مبارزه با آن به مدد تکنولوژی باشد. در این حالت به نظر می رسد مرگ حضور دارد و ما صرفا به مدد تکنولوژی اجازه نمی دهیم که مرگ کار خودش را انجام دهد. مشخص نیست که از منظر اخلاق الهی چنین اقدامی موجه باشد. 

 نقل است که مرحوم بروجردی هنگامی که در بستر بیماری بود و احساس کرد رو به مرگ است، پزشکان  را از دخالت و تلاش برای زنده نگهداشتن منع کرد و فرمود : آقا مرگ است مرگ!

مهدی نساجی
 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان