کد خبر: ۳۰۳۱۳
تاریخ انتشار: ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۲۰:۴۸-09 May 2022
وضع معیشت مردم بد است. هنوز به قحطی نرسیده‌ایم یا به قطع آب و برق و دیگر زیرساخت‌ها.
هنوز مردم به بازارها  می روند و نان و سیب زمینی می خرند ؛ هنوز فریادهای سرخوشانه در جاده ها و پاساژها شنیده می شود ؛ هنوز خیابان ها باز است و عبور و مرور خودروها در جریان؛ هنوز ساختمان ها ساخته می شوند و هر چیز دیگر که هر روز و هر سال پیش از این بود اما واقعیت این است که همه ما ترسیده‌ایم. چشم ها با وحشتی در چشمخانه به هر سو می‌گردد در هراس از آوار شدن انواع مصایب. لبخند کمیاب شده است و رضایت از زندگی نایاب.

واقعیت این است که کمر اقتصاد دولتی ایران به دلیل سقوط از بام بلند بی کفایتی مدیران اقتصادی و اجرایی آن شکسته و دست و پایش به دلیل ندانمکاری‌ها و رانت‌ها و اختلاس‌ها به زنجیر کمبود منابع بسته شده  و امروز نمی تواند حریف رقص تورم و رکود در صحنه اقتصاد کشور باشد. 

بدتر از تاخت دشمن و قهر آسمان که بلا بیاورد و مصیبت بباراند این نومیدی است که مثل موریانه دارد ستون های اعتماد را می جود و پوک می کند . از بین رفتن اعتمادی که به اقتدار حکومت است و به اعتبار قول و فعل مسوولان. 

دیگر حتی نمی شود به آنان تهمت زورگویی زد یا  دروغ گفتن. حال و روزشان را ببینید در رسانه ها و در مجامع و در پستوهای خلوتشان ؛ شده اند عین تیم فوتبالی که سه گل خورده و با نومیدی به ساعت ورزشگاه نگاه می کند!

هر کلام و پیام و تصمیم مسوولان بلافاصله از جانب مردم و بخش خصوصی به معنای خلق بحرانی جدید در معیشت و کسب و کار تلقی می شود و هر رسانه ای ، از مامور و مزدور گرفته تا همراه و ماجور ، بر آن خرده ای می گیرند از جنس تردید و نقد و تمسخر . تداوم چنین وضعی بی هیچ شک و شبهه ای منجر خواهد شد به سرازیر شدن سیل مطالبات مردم در کف خیابان ها و رسیدن امواج سهمگین آن بر جان ها و دارایی‌های ملت و دولت.

شاید هرگز کار به درگیری در خیابان ها نکشد و قطره خونی از دماغ کسی نریزد ولی با ریزش قطرات اشک یاس و استیصال چه می شود کرد ؟ گیرم که این دولت به امید فروختن چند بشکه نفت و گرفتن چند دلار بیشتر پای هر سند مذلتی با غرب و شرق را امضا کند ؛ آیا این پیکر قناس و رنجور با این زخم های ناسور می تواند  بار آن را بردارد ؟ من فکر نمی کنم.

من به عنوان یک کارشناس سرمایه گذاری که بیش از بیست سال بی واسطه در میدان عمل با  ابزارهای اقتصاد دولتی ایران معاشر بوده ام ، اینجا به صدای بلند می گویم که خیر ! هر نوع جلب و جذب سرمایه خارجی و هر نوع روابط دیپلماتیک با هر کشور دنیا، تا این شیوه مدیریت اقتصادی وجود دارد، صرفا منجر به پرورش دزدان بزرگتر و خائنان کثیف تر خواهد شد . منجر به افزایش بی عدالتی بیشتر در توزیع منابع کشور خواهد شد و افزایش جرم و جنایت به دلیل یا به بهانه شکاف های طبقاتی.

حداقل کاری که امروز می‌شود کرد برای کاهش اضطراب مردم و دادن فرصتی به اقتصاد برای برخاستن از زمین، سخن گفتن به صداقت و عمل کردن با شجاعت است. به نظر می‌رسد امروز مردم مشتاقانه مایلند تا نشانه‌هایی ببینند از درک مسوولان تا دلگرم بشوند و امید ببندند به آینده. 

این نشانه را می‌توان با اعلام «وضعیت فوق العاده» و انجام سریع و بی اغماض برخورد با برخی از جنجالی‌ترین و رسواترین وجوه اجتماعی فساد به مردم بشارت داد. 

آن چه در چنین رویکردی بسیار مهم است، پرهیز از میدان دادن به عوامانگی رسانه ای یا همان پوپولیسم است. تاثیر منفی حمایت از اقدامات ضد فساد از تریبون های رسمی که خود متهم به مشارکت در فساد یا دامن زدن به آن هستند گاهی اثری به مراتب مخرب‌تر بر اعتماد عمومی دارد نسبت به رسانه هایی که رسما معاند و مزدور دشمنان ایرانند.

از نظر من گام اول در این راه حذف هر گونه هزینه کرد دولت در امور عمرانی و جاری است برای یک دوره حداقل یک ساله، مگر بابت حقوق کارکنان ، آموزش ، بهداشت عمومی و تامین امنیت. آنچه در همین دوره نشانه های مثبت روند اصلاح اقتصاد قلمداد می شوند می تواند فهرستی از اقدامات زیر باشد:

-منع پرداخت هزینه باشگاه های ورزشی به جز تیم های ملی 
-منع پرداخت هزینه تسهیلات و یارانه بابت خلق محصولات فرهنگی از سینما و تئاتر  -مطبوعات گرفته تا تحقیقات و پژوهش های دانشگاهی 
-توقف حمایت از فعالیت های تبلیغی دینی و چاپ و انتشار کتب و نشریات در این حوزه 
-ممنوعیت برگزاری هر نوع همایش و گردهمایی با هزینه نهادهای دولتی و عمومی 

-تعلیق پرداخت تسهیلات تکلیفی بانک های دولتی و شبه دولتی 
-تعلیق بازپرداخت وام های کوچک و وام های قرض الحسنه بانک ها و موسسات اعتباری 
-توقف مطلق هر گونه فروش ارز از جانب دولت مگر در مزایده عمومی 
-محدود کردن مالکیت نهادهای عمومی و دولتی بر سهام شرکت های بازار سرمایه 
-اعلام ممنوع الخروج بودن مقامات سابق و لاحق و اولیگارک های شناخته شده و اعضای خانواده ایشان 
...
و به طور خلاصه ، پذیرش یک دوره انقباض عمومی اقتصادی ، بی توجه به شاخص های مقایسه ای توسعه نسبت به سایر کشورهای جهان!

به خوبی می دانم که حجم نقدینگی سرگردان و قوانین و ضوابط فساد آفرین در اقتصاد ایران آنچنان عظیم است که این اقدامات شاید اثر قاطعی بر آن نداشته باشند . به خوبی هم آگاهم که خرج ساخت هر موشک یا پهپاد ایرانی و ماموریت های نظامی درون و برون مرزی چه ارقام هیولاواری هستند ولی اجرای برنامه های ذکر شده و پافشاری بر ارزش هایی که این اقدامات مبین آن هستند، می تواند حداقل بخشی از منابع مورد نیاز اقدامات اصلاحی را تامین کند و مهم تر از آن، مقداری از اعتماد از دست رفته را به روابط بین مردم و دولت بازگرداند. می تواند فرصتی باشد برای تعیین تکلیف امور کلان تر و بزرگ تر اقتصاد کشور مثل « انفال » که ام الفساد و منشاء همه تباهی ها در مدیریت اقتصادی دولت است ! فرصتی باشد برای شستن غبار توهم از ذهنیت ها در قانون اساسی مثل اصول ۴۳ و  ۴۴

شاید کارگزاران دولت و سایر نهادها بتوانند واقعیت‌ها را در غبار مصلحت‌ها ناپیدا کنند، اما راه نجات مملکت و مردم تنها از بزرگراه صداقت و حقیقت می‌گذرد. صداقتی که تنها با اذعان به مشکلات قابل باور است و حقیقتی که با حذف تبعیض‌ها و خاصه خرجی‌ها به آزمون می‌نشیند.

........................................................................

"ای پسر، چون در کارزار باشی آنجا درنگ و سستی شرط نیست، چنانک بیش از آنک خصم بر تو شام خورد تو بر وی چاشت خورده باشی و چون در میان کارزار افتاده باشی هیچ تقصیر مکن و بر جان خود مبخشای، که کسی را که به گور باید خفتن، به خانه نخسپد به هیچ حال!"

(قابوسنامه – باب بیستم اندر کارزار کردن -  امیر عنصرالمعالی کیکاوس ابن اسکندر زیاری)   

مظفر جهانگیری

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
در جنگ روسیه علیه اوکراین کدام پیروز خواهد شد؟
روسیه
اوکراین
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان