کد خبر: ۳۰۲۱۴
تاریخ انتشار: ۱۰ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۳:۵۷-30 April 2022
در زمان جنگ سرد اتحاد جماهیر شوروی تعهدی کاملاً یک طرفه را در مجامع بین‌المللی تقبل کرد.
اتحاد شوروی متعهد شد هرگز در استفاده از سلاح اتمی پیشدستی نکند. این تعهد در زمان لئونید برژنف بود. برژنف بعد از استالین مقتدرترین رهبر این کشور بود. برای هیجده سال در صدر هیئت رئیسه اتحاد شوروی باقی ماند تا بالاخره مُرد. 

در آن تاریخ هم غرب بر اتحاد شوروی برتری داشت، اما هیچ کشور غربی حاضر به چنین تعهدی نشد. استدلال غرب این بود که نیروهای متعارف اتحاد شوروی قوی‌تر است. از اعدادی که در این تاریخ می‌گفتد و به یادم مانده است مقایسه تعدادهای تانک‌های طرفین بود. در دهه هشتاد پیمان ناتو هفت هزار تانک و پیمان ورشو ۲۱ هزار تانک داشت. 

اتحاد شوروی از این مسئله مدام استفاده تبلیغاتی می‌کرد، اما چون رژیم بدنامی بود گوش کسی بدهکار این تبلیغات نبود. با همه اینها حرف اتحاد شوروی بی‌راه نبود. غرب بر سر برتری خود با هیچ قدرت اتمی دیگر شوخی نداشت. 

در حال حاضر اغلب صاحبنظران نطامی و تحلیل‌گرانی که مطالب آنها به طور گسترده منتشر می‌شود بر سر چند موضوع در خصوص حمله روسیه به اوکراین اتفاق نظر دارند. البته بدیهی است که محور مقاومتی‌ها و کمونیست‌های بقا بر میت و مُردگان سابقاً پر سر و صدای جزیزه ثباتی و به طور کلی عاشقان ولایت پوتین حکایت دیگری دارند که محل بحث ما نیست. 

۱- مقاومت اوکراینی‌ها بر خلاف پیش‌بینی‌های اولیه بسیار عالی بود.
۲- ترس غرب از اقدامات ایذائی روسیه از جمله بستن شیر گاز به تدریج از بین رفت و سیل سلاح روانه اوکراین شد و می‌شود.
۳- برتری تکنولوژی غربی و اشراف بسیار بالای اطلاعاتی غرب بر ارتش روسیه در هوا و زمین و دریا به وضوح خود را نشان داد. نیروی دریایی روسیه در محاصره چند پنهاد چنان تحقیر شد که نفهمید از کجا خورد. باید در نظر داشت بایراکتارهای ترکیه هم در عمل بخشی از تکنولوژی پیشرفته غربی است. 
۴- ناکارآمدی ارتش روسیه کاملاً لُو رفت. این ارتش ابداً نشان از عظمتی نداشت که به آن شهره بود. معلوم شد نسخه گنده‌تر ارتش بشار اسد است. خیلی زود کار این ارتش به ویرانی شهرها و کشتار غیرنظامیان و جنایات جنگی منتهی شد. 
۵- روسها فکر می‌کردند حداکثر ظرف دو هفته کیف را اشغال خواهند کرد. اما جنگ خیلی طولاتی‌تر از آن چیزی شد که تصور می‌شد. 

با این حساب به نظر می‌رسد روسیه دو راه بیشتر پیش رو ندارد. یا تسلیم شود و با خفت خاک اوکراین را ترک کند و یا جنگ را گسترش دهد. برای گسترش جنگ هم فقط یک اهرم در دست دارد: تهدید هسته‌ای

منطقی‌ترین راه راه‌حل اولی است. اما با وجود پوتین و دار و دسته مافیائی او این احتمال بسیار بعید به نظر می‌رسد. مگر اینکه پوتین با کودتا برکنار شود و یا بمیرد. 

و اما در مورد احتمال دوم باید گفت اساساً غرب اجازه وقوعی تصادفی این مسئله را هم نخواهد داد. غرب و یا بهتر است دقیق‌تر بگوئیم جهان سرمایه‌داری که خواهی نخواهی چین را هم شامل می‌شود، سرنوشت در هم تنیده خود را به پرتاب بمبی موکول نخواهد کرد که ماشه آن در دست دیکتاتور زخمی و وامانده یک کشور بسیار پهناور و کمابیش منزوی با ثروت سرشار نفتی و گازی است. 

در زمان اتحاد شوروی غرب روی کاغذ هم چنین تعهدی نداد. اکنون که صحبت از احتمال حمله اتمی روسیه است غربی‌ها مطلقاً دست روی دست نخواهند گذاشت تا کار به تلافی منتهی شود. چین سرمایه‌داری هم عاقل‌تر از این حرفهاست که مزاحم غرب شود. 

با اشراف بسیار گسترده اطلاعاتی که غرب بر روسیه دارد، به محض اینکه بوی آمادگی واقعی شلیک به مشام آنها برسد، زمین و آسمان تمام مراکز مهم روسیه را به آتش خواهند کشید. اجازه پرتاب یک خمپاره را هم به روسیه نخواهند داد. 

امریکا هنوز هم از ژاپن بابت استفاده از سلاح هسته‌ای عذرخواهی نکرده است. این در حالی است که بالاخره ژاپن شکست می‌خورد و جز امریکا هم کشور دیگری سلاح هسته‌ای نداشت. آاکنون به دست و پای پوتین تا بُن دندان مسلح به سلاح اتمی بیفتند که ترا خدا دست از ماشه بردار؟ هرگز! 

محمد بابایی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
آیا گشت ارشاد در اهداف خود موفق بوده است؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان