کد خبر: ۲۹۵۹۵
تاریخ انتشار: ۲۳ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۴:۴۸-14 March 2022
امسال هزینه شرکت در کنگره سکته مغزی جهانی چیزی در حدود هفتصد یورو (معادل بیست‌وپنج میلیون تومان) است.
هزینه هتل و پرواز را هم که به آن اضافه کنید مبلغ هنگفتی است. هزینه شرکت در سایر کنگره‌های بین‌المللی هم در همین حدود است. پزشکان ایرانی توان پرداخت این مبالغ را ندارند. هزینه شرکت غیرحضوری هم چیزی در حدود چهارصد یورو است. اضافه بر هزینه بالا عدم وجود کارت اعتباری هم مشکلی است که پرداخت این مبالغ را غیرممکن می‌کند. 

بارها گفته‌شده است که یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های سلامت در کشور ما قطع ارتباط با بین‌الملل طب است؛ حتی یک متخصص اروپایی یا آمریکایی در سیستم سلامت ما استخدام نیست. اکثریت کسانی که برای طی یک دوره از کشور خارج می‌شوند دیگر برنمی‌گردند. 

میزبانی ایران برای مجامع بین‌المللی نزدیک صفر است و ایضاً نقش ایرانیان در جوامع پزشکی بین‌المللی. این تصور که گویا دانش طب را می‌توان از طریق مطالعه مجلات و کتاب‌ها یاد گرفت و به کاربست از ریشه خطاست. آن‌هم کتاب‌هایی که جامعه ما برای آن‌ها هزینه نمی‌کند و با سعه‌صدر نویسندگانشان آن‌ها را می‌دزدیم. همین امکان دزدی قانونی است که باعث می‌شود هزینه‌های بسیاری چیزهای دیگر هم در نظر نیایند.

پزشکی یک کار عملی است که تنها با ارتباط نزدیک و شرکت در روند کار فراگرفته می‌شود. تکثیر بی‌رویه دانشکده‌های پزشکی و افزایش بی محاسبه ظرفیت‌ها هم بیش از هر چیز ریشه در همین درک مکانیکی از آموزش پزشکی دارد، حتی درس فلسفه هم نیاز به ارتباط انسانی نزدیک بین استاد و دانشجو دارد. چه برسد به رشته‌های مختلف پزشکی و پیچیدگی‌هایشان.

 باید هشدار داد که ادامه قطع ارتباط با بین‌الملل طَب بخصوص با شتابی که پیشرفت‌های دانش پزشکی دارد مسئله خطرناکی است که ابعاد بیشتری پیدا خواهد کرد و سطح سلامت در کشور را به خطر خواهد انداخت. در گذشته‌های دور در مورد این مسئله راهکارهایی اندیشیده شده بود و پزشکانی که مقاله‌ای برای ارائه در کنگره‌های بین‌المللی داشتند کمک‌هزینه‌ای که بخشی از هزینه‌ها را پوشش می‌داد دریافت می‌کردند بعدها با فعال شدن شرکت‌های دارویی این راهکار ازنظر دور ماند و امکان شرکت پزشکان در کنگره‌های بین‌الملل دربست در اختیار شرکت‌ها قرار گرفت اگرچه درهرحال مقاصد شرکت‌ها در فروش داروهایشان در انتخاب افراد برای کنگره فاکتور مهمی بود که بدون کوچک‌ترین اظهارنظر انجمن‌ها و گروه‌های علمی در انتخاب افراد نوعی ارتباط ناسالم به شمار می‌رفت.

 اما قطع‌نظر از این مسئله واقعیت این بود که به‌هرحال تعدادی از پزشکان ایرانی با این مکانیسم در کنگره‌های بین‌المللی شرکت می‌کردند و این باعث جبران برخی عقب‌ماندگی‌ها می‌شد. حالا نه‌تنها هیچ امکان دولتی برای شرکت در مجامع علمی وجود ندارد نه‌تنها شرکت‌های بین‌المللی هم به دلیل تقلیل فعالیت‌هایشان در کشور تسهیلات سابق را ندارند بلکه بحران اقتصادی موجود در سیستم سلامت کشور با تعرفه‌هایی که از هزینه تمام‌شده خدمات هم کمتر هستند حتی ادامه کار پزشکی را در بسیاری از بخش‌ها دشوار و دشوارتر کرده است تا چه برسد به پرداخت‌هایی این‌چنانی برای شرکت در کنگره‌ها و کسب اطلاعات جدید در خدمت‌رسانی به مردم. 

از همه بدتر اینکه منابع مالی به بخش‌هایی از سیستم پزشکی تمایل پیدا کرده که کمترین ارتباط را با اولویت‌های سلامت دارند بخش‌هایی که نیازی هم بِه روزآمد شدن احساس نمی‌کنند.

آنچه در کشور در بخش‌هایی از سلامت انجام می‌شود که درآمدزایی حتی به‌اندازه هزینه‌هایشان را هم ندارند تنها به قیمت تلاش و کوشش پزشکانی بوده است که مانده‌اند و از حداقل امکانات و منافذ برای رسیدن بِه پیشرفت‌های روز دنیا که هرلحظه شتابی سرسام‌آور به خود می‌گیرد استفاده کردند، تلاش‌هایی که علیرغم برخی دستاوردها به‌هیچ‌وجه تأکید می‌کنم به‌هیچ‌وجه نمی‌توانسته کامل و جامع باشد. 

حالا که تمام منافذ در حال بسته شدن هستند و بسیاری از امکانات حداقلی هم در خدمت تأسیس دانشکده‌های سنتی درمی‌آیند تنها حاصلش کاهش سطح درمان و آموزش پزشکی، ناامیدی روزافزون و ازدحام در راه‌هایی است که به کانادا ختم می‌شوند.

یادداشتی یه قلم دکتر بابک زمانی



کانال پزشکان و قانون
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
آیا گشت ارشاد در اهداف خود موفق بوده است؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان