کد خبر: ۲۹۵۱۷
تاریخ انتشار: ۱۷ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۳:۰۷-08 March 2022
مصاحبه شب گذشته خانم کاترین پرز شگدم با حسن ظن عجیبی در میان بخشی از اصولگرایان مواجه شده.
شگدم که قبلا با فریب برخی افراد غالبا متنفذ توانسته بود به یک چهره مورد وثوق جریان موسوم به انقلابی و تحلیلگر نزدیک به آنها تبدیل شود، در مصاحبه با بی‌بی‌سی فارسی بر چند نکته تاکید داشت؛ اول اینکه قصدی برای جاسوسی نداشته و این کار را نکرده، دوم اینکه به هیچ اطلاعاتی در ایران دسترسی نداشته و سوم هم اینکه هیچ ارتباطی با دول خارجی نداشته. 

طرح این مسایل از سوی او هیچ جای تعجبی نداشت، موضوع تعجب‌آور پذیرش بی قید و شرط این اظهارات توسط جریانی است که تا قبل از این هم بی‌بی‌سی فارسی را یک منبع فریبکار و غیرموثق می‌دانست و هم حساسیت فوق‌العاده ویژه‌ای به کوچکترین ارتباطات شائبه برانگیز افراد برای قرار گرفتن در معرض سوء‌ظن جاسوسی داشت. سوال این است که چرا آن همه حساسیت‌های پرسابقه به یکباره در موضوع خانم شگدم جای خود را به یک حسن‌ظن و اعتماد تمام عیار می‌دهد و این جریان سر تا ذیل صحت سخنان او و برنامه بی‌بی‌سی فارسی را می‌پذیرید؟

شخصا به عنوان وکیلی که در پرونده‌هایی متعدد از نزدیک از عناوین اتهامی فعالین مدنی، رسانه‌ای و سیاسی مطلع بوده و هستم از این تناقض بین نگاه به پدیده شگدم و مواجهه با فعالان داخلی متعجب و متاسف می‌شوم. این نمونه را بارها دیده‌ام که افرادی خیرخواه، شریف و نیک اندیش به واسطه یک چت ساده مجازی، یک گفت‌و‌گوی تلفنی و یا حتی کمتر از آن ماه‌ها در معرض اتهام سنگین امنیتی و جاسوسی بوده و از این جهت متحمل فشارهای تاسف‌باری شده‌اند. 

ما در این کشور پرونده‌ای مانند پرونده فعالان محیط زیستی را داریم که حتی نهاد تخصصی حوزه مقابله با جاسوسی یعنی وزارت اطلاعات آنها را جاسوس نمی‌دانست اما سرنوشت‌شان به جایی کشیده شد که همه می‌دانند. یا نمونه دیگر پرونده متهمان ترور شهدای هسته‌ای که به دلیل فشارهای غیرقانونی متحمل آن اعترافات ساختگی تاسفبار شدند. این موضوع غیرقابل کتمان است که به طور عمومی به اکثر فعالیت‌های مدنی و سیاسی داخل ایران به دیده شک و سوء ظن نگریسته می‌شود و جریانی که امروز منادی تبرئه خانم شگدم شده، از مشوقان تشدید شک و سوء ظن به فعالان داخلی است. 

این سوال جدی است که چنین تناقضی چگونه توجیه می‌شود؟ چطور می‌توان به سخنان و ادعاهای فردی که خود معترف به فریب دیگران برای ورود به ایران و حتی تلقین مطالب سیاسی به رسانه‌های مهم کشور شده، اینقدر ساده اطمینان کرد؟ خانم شگدم گفته برای کنجکاوی و شناخت بیشتر ایران دست به این کار زده؛ آیا واقعا منطقی است که یک نفر برای کنجکاوی به مدت بیش از ٣ سال چهره‌های مشهور و متنفذی در حاکمیت را فریب بدهد و برای همه نقش بازی کند و حتی تا سطح سایت عالی‌ترین مقام کشور هم مطالب او منتشر شود و باور کنیم هیچ قصد دیگری پشت ماجرا نبوده؟ چه کسی تضمین می‌کند او که ٣ سال مشغول فریب بوده الان در حال فریب و دروغگویی نیست؟ کاش اگر تبرئه افراد چنین ساده و سریع است، از این پس همین روش در قبال فعالان شریف و خیرخواه داخل کشور هم به کار گرفته شود و مدام افراد منتقد به بهانه‌های واهی و عموما بدون سند و مدرک متهم به جاسوسی نشوند.


علی مجتهدزاده

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
آیا گشت ارشاد در اهداف خود موفق بوده است؟
بله
خیر
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان