کد خبر: ۲۹۵۰۴
تاریخ انتشار: ۱۶ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۴:۰۶-07 March 2022
انزال زودرس(premature ejaculation) یا زودانزالی به وضعیتی گفته می‌شود که در آن فرد در حین فعالیت جنسی، به طور سریع و خارج از کنترل، به ارگاسم و انزال می‌رسد، که ممکن است در حین پیش‌نوازش، مقاربت یا سایر انواع فعالیت‌ جنسی اتفاق بیفتد.
در حدود ۴ تا ۳۹ درصد از مردان، انزال زودرس را زمانی در طول زندگی خود تجربه می‌کنند و یکی از اختلالات جنسی بسیار شایع است. با این وجود اتفاق افتادن مکرر و تداخل آن با لذت فرد یا شریک عاطفی او، میتواند تبدیل به یک مشکل روانشناختی جدی شود. 

یکی از تعاریف انزال زودرس، رسیدن به ارگاسم همراه با انزال، قبل از دخول یا کمتر از یک دقیقه بعد از شروع آن است. در سال ۱۹۷۰ اولین تعریف طبی برای انزال زودرس به صورت "ناتوانی از تعویق انزال تا زمان به ارگاسم رسیدن طرف مقابل در ۵۰ درصد مقاربت‌ها" ارائه شد. در سال‌های دهه ۱۹۸۰، زودانزالی به صورت ناتوانی از کنترل انزال، و در طی سالهای اخیر، با آمیزه ای از این تعاریف شناخته میشود. 

انزال زودرس را میتوان به دو نوع اولیه و ثانویه یا اکتسابی، تقسیم کرد. در حالت اولیه، فرد در تقریبا تمام فعالیت‌های  جنسی خود، زودانزالی را تجربه می‌کند، در حالی که در نوع ثانویه، فردی که سابقا این مشکل را نداشته، به آن دچار میشود. کنترل ناکافی بر روی انزال، ترس از فعالیت جنسی به دلیل زودانزالی، و احساس خجالت، گناه، ناکامی و سردرگمی در ارتباط با فعالیت جنسی، از جمله علائم این اختلال هستند. 

علت ایجاد زودانزالی می‌تواند روانشناختی یا جسمانی باشد. در برخی افراد مسائل روانی عامل ایجاد نوع اکتسابی این اختلال هستند. استرس و افسردگی، هم به عنوان علت و هم پیامدی از زودانزالی شناخته می‌شوند. اضطراب با فعال کردن سیستم عصبی سمپاتیک  میتواند منجر به زودانزالی شود. ضربه‌های روانشناختی، دانش جنسی و اعتماد به نفس پایین، و تعارضات ارتباطی هم با بالا بردن سطح اضطراب، در ایجاد انزال زودرس نقش دارند. 

سطح پایین تستوسترون، عفونت‌ها و پرکاری تیروئید، از جمله علل طبی زمینه ساز زودانزالی هستند. مطالعات نشان می‌دهند که بسیاری از افراد مبتلا به اختلالات تیروئید، از یک کژکاری جنسی رنج می‌برند و پس از دریافت درمان تنظیم‌کننده‌ی هورمونهای تیروئید، مشکل جنسی به طور قابل توجهی بهبود می یابد. 

انزال زودرس همواره یک مشکل درازمدت نیست و ممکن است در طی چند هفته تا چند ماه خود به خود بهبود پیدا کند. دریافت حمایت روانشناختی در قالب رواندرمانی یا درمان دارویی، در کاهش اضطراب، بهبود اعتماد به نفس و حل مشکلات ارتباطی زمینه ساز اضطراب و زودانزالی، کمک کننده است.

از جمله روش‌های درمانی انزال زودرس، تکنیک‌های رفتاری مانند تکنیک فشار و تکنیک شروع و توقف است. در تکنیک اول، با فشار دادن انتهای آلت تناسلی برای حدود بیست ثانیه و تا برطرف شدن احساس انزال، ادامه فعالیت جنسی پس از آن، و تکرار این کار تا زمان مطلوب برای انزال، و در تکنیک دوم، از متوقف کردن فعالیت جنسی و دخول پیش از رسیدن به ارگاسم، ایجاد یک وقفه و سپس شروع مجدد فعالیت جنسی، برای به تاخیر انداختن انزال و ایجاد احساس کنترل بر آن استفاده می‌شود.

در صورت تجویز پزشک، استفاده از داروهایی مانند مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین، ضمن کاهش اضطراب، در به تاخیر انداختن انزال موثر است.

تداخل انزال زودرس با تجربه‌ی لذت بردن و احساس اعتماد به نفس در حین فعالیت جنسی، نشانه‌ی نیاز به دریافت کمک حرفه ای است. در نظر گرفتن زودانزالی به عنوان یک مشکل شایع و قابل درمان، باعث کاهش احساس شرم و تسهیل گفتگو با طرف مقابل و درمانگر، تا یافتن راه حلی برای بهبود رابطه جنسی می‌شود.



S. Nicole Lane

ترجمه توسط کانال:
@alipsychiatrist

https://www.verywellhealth.com/what-is-premature-ejaculation-5084991
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
در جنگ روسیه علیه اوکراین کدام پیروز خواهد شد؟
روسیه
اوکراین
آخرین اخبار
چشم انداز
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان