کد خبر: ۲۹۴
تاریخ انتشار: ۰۷ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۱-27 March 2017
یکی از سؤالاتی که جوانان و بعضا پیران جوان دل،از روحانیون می پرسند مسأله "صیغه و صیغه ای"است.یک حسی در بین مردم هست که انگاری روحانیت کاری جز "صیغه کردن" ندارد.
 تقریبا می شود ادعا کرد؛تمام کسانی که در این مسیر قدم می گذارند،باید "صیغه صرف کردن"را یاد بگیرند.ولی این "صیغه"که ابتلای عام طلّاب است،با آن "صیغه"که فریاد رسای مردم در گوش روحانیت شده،زمین تا اسمان تفاوت دارد.

طلاب در پایه اول طلبگی باید علم "صرف"را که در حقیقت مجموعه ضوابطی جهت آشنایی با ساختمان کلمه می باشد،یاد بگیرند.عمده مباحثی که در این علم طرح می شود،مربوط به کیفیت "صرف کردن" افعال در "صیغه های" متفاوت است.مثلا صیغه ی نهم ماضی معلوم می شود:«ضَرَبتُ».

طلاب این صیغه را نه این که بکنند،صرفش می کنند.پس مطلقا نباید تصور شود مراد از این "صیغه"آن "صیغه ای"مذکور است.

حال نمی دانم منشأ این تصور عامه نسبت به این قشر مستضعف،همین "تشابه لفظی" است یا این که واقعا جزو مقوّمات مفهوم "طلبگی"مشغولیت به چنین کارهایی است.
معمولا در دو مرحله هم این مسأله با طلاب طرح می شود.یک مرحله ی "ثبوتی" و یک مرحله ی "اثباتی".

در مرحله ی "ثبوتی"از اصل حکم و حدود آن سؤال می شود.این که چه کسانی را می توان صیغه کرد و "اذن پدر"در چه مواردی شرط است؟و...

و در مرحله ی "اثباتی" از انبان و تمبان خود روحانی سؤال می شود:«حاجاقا شما صیغه ای سراغ دارید.؟»

دایی این حقیر از کانادا بعد از سالها به ایران تشریف فرما شده بودند.اولین سؤالی که از بنده به عنوان یک طلبه ی-در ان روزها نوجوان-پرسید،همین صیغه ای و این که من خود چند فروند در دست دارم....

من در همان ساعت بین خنده ی جوانان فامیل،به صیغه ی هفتم،هشتم و نهم امر حاضر معلوم از ماده ی «وقی» بودم:"قِ-قیا-قو".

والسلام

عباس حائری
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
متون اسلامی
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان