کد خبر: ۲۸۸۴۳
تاریخ انتشار: ۱۳ دی ۱۴۰۰ - ۰۹:۰۳-03 January 2022
"انصاری شیرازی" یک نام تنها نیست ، بلکه مرحوم استاد آیت الله آقای انصاری شیرازی (ره) یک "کوه راسخ"در شرح صدر بود، یک "آسمان" معنویت بود.
یک توده بزرگ از "ابرهای پیوسته" برای بارش فیض الهی بر تشنگان معارف الهیه بود، یک "دریای مواج" در دانش و علوم اهل بیت(ع) بود، و خلاصه یک "استاد بی نظیر" برای مثل منِ طلبه بود.

استاد عزیزمان، فقه و اصول را در نزد امام خمینی فرا گرفته بود. و اسفار و شفاءو تمهیدالقواعد را در نزد علامه طباطبایی آموخته بود . و متن سنگینِ عرفانی کتاب شرح فصوص الحکم را با راهنمایی علامه در محضر آیت الله سیدمحمدحسن طباطبائی (اخوی علامه طباطبائی) درک کرده بود.

آن استاد عزیز ؛ مُدرس متون سنگین فلسفی وعرفانی بود. تدریس شرح تجرید [علامه حلی] ، و چندین دوره کامل شرح منظومه [حکیم سبزواری]، و شرح اشارات [خواجه طوسی] ، و یک دوره کامل اسفار [نُه جلدی  صدرالمتالهین] ، و تمهیدالقواعد [ابن ترکه اصفهانی] ، و شرح فصوص الحکم [قیصری] ، و مصباح الانس [ابن فناری] از برکات وجودی او در حوزه علمیه قم است .

در جمع شاگردانش ، در دهه ۷۰ همیشه منتظر ساعت ۴ عصر بودیم تا روانه مسجد سلماسی - همانجا که محل تدریس امام راحل بود - روانه شده و به ملاقات استاد عزیز بار یابیم. از او در این محفل ؛ اسفار ملاصدرا که در الهیات بمنعی الاخص است را تعلیم می‌نمود. او با اینکه منبری یک پله و کوچک کنارش بود، ولی روی زمین می نشست و تکیه به ستون می داد و از "خدا" برای مان می‌گفت.

اما شوق دیدارش در ساعت ۱۱ مضاعف می شد که در آن ساعت محفل خصوصی در منزل محقر و با روحش برای عده ای انگشت شمار برقرار بود که روایات مربوط به معاد -کتاب بحارالانوار علامه مجلسی- را تدریس می‌نمود. درسش، واقعا درس بود ...

مسلط بر متون بود و حافظه بسیار قوی داشت و از ادبیات عربی و فارسی در حد بالائی بهرمند بود ، لذا دانش آموزی وسیعی داشت. گاه ذکر خاطرات مهمی از گذشته حوزه داشت ، و در بُعد معنویت؛ معارف بلند الهی را با اشک چشم وهمراه با آیات قرآن و اشعار حافظ و مولوی ارائه میفرمود.

به گمنامی عشق می ورزید تا جائیکه حاضر به جلوس در ردیف علماء در مراسم های مربوط به حوزه و حرم نمیشد. او صاحب مقام "نُکران الذات" بود ، یعنی ؛ بالاترین سطح تواضع و "ندیدن خویشتن" ، در این منزلگاه معنوی منزل کرده بود و برای خود "تعیّن و تشخّص" قائل نبود.

از آن استاد عزیز یک دوره کامل فلسفه ملاصدرا که درسهای "کتاب شرح منظومه حکیم سبزواری" است چاپ شده ، اما او اصلا برای نشر کتابش قدمی برنداشت و این مهم با تاکید و اقدام شیخناالعلامه آیت الله حسن زاده (ره) به انجام رسید.

و از همه مهمتر؛ درسش؛ بیشترین تعظیم و عرض ارادت به ائمه (ع) خصوصا نسبت به مقام امیرالمومنین(ع) داشت، خدا میداند با چه عشقی نام مولا را می برد و شمع وجودش ؛ "نور می‌گرفت و نور میداد و آب می شد ...".

بله؛
 
او در عین اینکه یک حکیم عقل گرا و فیلسوف برهان نشین بود ، اما در مورد حضرت امیر(ع) ، "قنبر" وار و "صعصعه" گون و "مالک" مرام؛ فانی محض در علی (ع) بود.

او "عاشق امام خمینی" بود و با امضاء بر تایید مرجعیت امام در سال ۴۲ ، آماده زندان و تبعید و حتی شهادت شد. و البته از آن سوی هم ، مورد عنایت خاص حضرت امام بود ، نه تنها به فرزندش "احمد" سفارش کرده بود زانوی شاگردی در محضر ایشان زند ، بلکه بعد از پیروزی انقلاب ، برای دیدارش نماینده ویژه بصورت مرتّب اعزام می‌نمود.

در موعظه و تربیت اخلاقی شاگردان جدا شگفت آور بود. من، عاشق قطعه ای از استاد عزیزمان هستم که در سن ۸۷ سالگی در شرائط بیماری شدید ایراد شده که میفرماید:

جوان های عزیز و محترم؛ حالا وقت این است که، دقت بفرمایید؛
"به مقام آرامش برسید، آرامش الی الله"
فَفِرُّوا إِلَی اللَّهِ إِنِّی لَکُمْ مِنْهُ نَذِیرٌ مُبِینٌ (ذاریات/۵۰)
از حوادث زندگی به سوی خدا فرار کنید؛
أَلَا إِلَی اللَّهِ تَصِیرُ الْأُمُورُ (شورا /۵۳)
إِلَیْهِ یُرْجَعُ الْأَمْرُ کُلُّه (هود/۱۲۳)
هیچ کنجی بی‌ دد و بی‌ دام نیست
جز به خلوت گاه حق آرام نیست.

همانطوریکه حیات آیت الله شیرازی همه اش درسِ حکمت و عرفان و اخلاق بود ، رحلتش هم درسی دیگر شد ؛ آنجا که وصیت کرد به تابوت من بنویسید :
"نوکر امام حسین (ع) مُرد" .

استاد عزیز ما در ۱۴ دی۱۳۹۳ به جوار رحمت الهیه سفر کرد و شاگردان و مریدانش را در غم پایان ناپذیری تنها گذاشت.

هادی سروش

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
در جنگ روسیه علیه اوکراین کدام پیروز خواهد شد؟
روسیه
اوکراین
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان