کد خبر: ۲۸۳۳۷
تاریخ انتشار: ۰۴ آذر ۱۴۰۰ - ۱۲:۱۱-25 November 2021
رودخانه زاینده‌رود از صدها هزار سال قبل به سوی دشت مرکزی ایران روان بوده و بر همین اساس زندگی یکجانشینی و شهرنشینی در اصفهان را از قرن‌ها پیش شکل داده است.
برای مثال شیخ بهایی در ۴۰۰ سال پیش شهر نجف‌آباد را برای توسعه کشاورزی پایتخت صفویه (اصفهان) طراحی کرد. جمعیت نجف‌آباد که امروز تقریبا به اصفهان چسبیده است در سرشماری سال ۱۳۳۵ بیش از ۳۰ هزار نفر و در سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۲۳۰ هزار نفر بوده است. 

اما شهرکرد مرکز استان چهارمحال بختیاری است؛ که طبق تقسیمات کشوری ۸۶ سال قبل یعنی در سال ۱۳۱۴ به شهر تبدیل شد. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۳۵ حدود ۱۵ هزار نفر و در سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۱۹۰ هزار نفر بوده است.

حال ببینیم معنای واقعی «بردن آب محاله» چیست و چه‌کسانی بردن آب زاینده‌رود را شروع کردند؟ 

کسانی آب را می‌برند که در مسیر هزار ساله رودخانه تغییر ایجاد می‌کنند؛ یعنی همان کسانی که آب را در لوله کرده و با پمپ کردن، آن را به مسیر دیگری می‌کشانند. بردن آب زاینده‌رود با لوله‌گذاری خط یک و دو انتقال آب زاینده‌رود به یزد در دوران خاتمی شروع شد و با طرح احداث کانال انتقال آب زاینده‌رود به بِن و بروجن و پمپ‌آژ آب برای کشت در زمین‌هایی که قبلا جزو منابع طبیعی بود، ادامه یافت. 

اکثر مناطق استان چهار‌محال که امروز شعار «بردن آب محاله» را سر می‌دهند، دقت نمی‌کنند که خودشان اولین کسانی هستند که با تغییر مسیر آب رودخانه اقدام به بردن آب کرده‌اند.

تا صد سال پیش مصرف آب کشاورزی و صنعتی از رودخانه زاینده‌رود در مناطقی که امروزه در استان چهارمحال واقع شده‌اند نزدیک به صفر بوده و اصلا زندگی یکجانشینی در این مناطق وجود نداشت. این درحالی است که بر اساس اسناد تاریخی از قرن‌ها قبل کانال‌ها و روستاهای دشت اصفهان براساس آب رودخانه زاینده‌رود شکل گرفته است.

اینکه عده‌ای در مناطق بالا‌دستِ یک رودخانه ساکن شوند دلیل نمی‌شود که در مسیر طبیعی آب رودخانه تغییراتی ایجاد کنند؛ به‌ویژه که این تغییرات در نهایت برخلاف مصالح ملی باشد.
 
هر عقل سلیم و فرد میهن‌دوستی که بفکر مردم و کشورش باشد تایید می‌کند که آب آشامیدنی مردم در اولویت است. نه حق‌آبه کشاورز اصفهانی؛ نه بیکاری جوان چهارمحالی، نه کارخانه فولاد و سرامیک و‌ کاشی یزدی و نه حتی پا برجا ماندن آثار تاریخی؛ بر تشنه ماندن لب هم‌وطنی در چهارگوشه این سرزمین اولویت ندارد. 

اما اگر قرار است به بهانه بالا بودن نرخ بیکاری در چهارمحال و یا با پارتی‌بازی رئیس جمهور و وزیر نیروی یزدی، حق‌آبه کشاورز اصفهانی خورده شود، شهر اصفهان فرونشست کند و آثار تاریخی کشور و خانه مردم خراب شود؛ صد البته کسی که منافع ملی (نه قومی) برایش در اولویت باشد به چنین خیانتی راضی نمی‌شود. 

هموطنان بختیاری می‌دانند امروزه درصد بزرگی از بازنشستگان و شاغلین ذوب آهن و‌ فولاد مبارکه اصلیت بختیاری دارند و بسیاری از بختیاری‌ها به‌ویژه در مناطق غربی شهر اصفهان از گلدشت نجف‌آباد تا منطقه آتشگاه و باغ‌دریاچه اصفهان ساکن شده‌اند. بنابر این شعارهای قومی قبیله‌ای و تفرقه افکنانه دردی را درمان نمی‌کند و همه باید منافع ملی را در اولویت قرار دهند. 

یزدی، اصفهانی، کرمانی، بختیاری، کرد و ترک و سنی و بلوچ و ارمنی و... لطفا برای یک لحظه فراموش کنید کجای کشور به دنیا آمده‌ و زندگی می‌کنید، کارتان چیست و چه زبان و مذهبی دارید. حالا به پرسش‌های زیر براساس عقل و‌ وجدانتان پاسخ دهید:

۱. بردن آب برای آشامیدن و زنده ماندن مهمتر است، یا برای صنعت و کشاورزی و حفظ آثار تاریخی؟

۲. بردن آب برای کشاورزی از مناطقی که در آنجا قرن‌ها تجربه کشاورزی وجود دارد؛ زمین‌ها تسطیح و کانال‌کشی شده به مناطقی که سابقه کشاورزی ندارد؛ آن هم به قیمت از بین رفتن کشاورزی در منطقه نخست، چقدر عقلانی است؟

۳. مشکل فقر و بیکاری در همه‌جای این کشور موج می‌زند؛ آیا به این بهانه می‌توانیم فقط به فکر رفاه خود باشیم و فقر و بیکاری را به گوشه‌ای دیگر از کشورمان پرتاب کنیم؟

۴. اگر کسی بگوید بردن آب محاله و دقیقا خودش آب را ببرد آیا به دیگران یاد نمی‌دهد که آن‌ها هم بگویند بردن گاز و نفت و سنگ آهن و تیرآهن و برق و خدمات آموزشی و پزشکی و امنیتی و....هم محاله است؟ 
آیا چنین کشوری جای بهتری برای زندگی کردن خواهد بود؟؟؟

زاینده‌رود زنده باد / ایرانی پاینده باد

دکتر نظام بهرامی کمیل

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان