کد خبر: ۲۷۶۲۳
تاریخ انتشار: ۱۰ مهر ۱۴۰۰ - ۱۳:۲۷-02 October 2021
تحلیل یک قیاس مع‌الفارق
توریسم درمانی و استفاده از امکانات بهداشتی و درمانی یک کشور با تعرفه بالاتر از معمول برای مسافرانی که خصوصا به قصد امور درمانی به یک کشور می‌آیند، یکی از روش‌های درآمدزایی در بسیاری از کشورها از جمله ایران است که البته در کشور ما هنوز اقدامات زیادی برای توسعه آن نیاز است.
بیشتر بودن هزینه‌های درمانی برای مسافران خارجی بر اساس نوع خدمت ارائه‌شده متفاوت بوده و در موارد زیادی چون هزینه‌ بستری به سه برابر تعرفه‌ آزاد مصوب معمول هم می‌رسد.

از طرفی باید بدانیم که ارائه خدمات بهداشتی-درمانی برای پناهندگانی که به خاطر جنگ، مشکلات سیاسی و… به کشوری مهاجرت می‌کنند یک مقوله کاملا جدا بوده، نیاز به سازوکاری مستقل و مشخص و در خیلی از اوقات- مثل در میانه‌ یک جنگ خانمانسوز- اقدامات اورژانسی از طرف وزارت بهداشت به عنوان متولی دارد.

این دو موضوع چنان متفاوت است که امکان یک‌کاسه‌کردن و برخورد یکسان با آن ممکن است عجیب و حتی غیرقابل باور برسد. اما متاسفانه در دنیای واقعی خلط این دو مبحث باعث ایجاد مشکلات جدی و گاهی تهدیدکننده حیات گردیده است.

بسیاری از پناهندگان به‌صورت فوری-فوتی و با به‌جای گذاشتن همه‌ دارایی‌ها در کشور مبدا، اقدام به مهاجرت می‌نمایند و به همین علت وضعیت اقتصادی آسیب‌پذیری دارند. به این مشکل بزرگ باید اضطراب‌های مهاجرت را نیز افزود که تعریف ساده‌ آن برداشتن جان خود و عزیزان و کندن از همه‌ ریشه‌ها، علایق و اتصالات مالوف است.

در مبحث امور درمانی پناهندگان موارد زیادی هست که علاوه بر خدمات معمول از قضا نیاز به حمایت ویژه‌ سازمان‌های حقوق بشری و دولتی برای صیانت از سلامتی و جان انسان‌ها دارد.

بنابراین به عنوان یک نتیجه اولا دریافت هزینه‌ چندبرابری از پناهندگان هیچ توجیه عقلی و عرفی ندارد و ثانیا این مساله از اساس ربطی به درآمدزایی از طریق #توریسم_درمانی ندارد.

هر چند باید منصفانه تایید کرد که موارد شخصی و استثنایی زیادی در حمایت و پیگیری امور درمانی پناهندگان دیده می‌شود، اما این حمایت‌ها فردی و ناشی از عملکرد متفاوت و پیگیری قابل ارج یک شخص در ساختار درمانی کشور و نه یک رویه‌ی حساب و کتاب‌دار است که درواقع باید باشد.

بدون تعارف، یک سازوکار سالم نیاز به لطف و احسان کسی ندارد، چرا اینکه خودش درست کار می‌کند و مسایل را مدیریت می‌نماید و اتفاقا وقتی می‌توان به سیستمی نمره قبولی داد که نفاذ کار امور در آن به طور روتین و معمول انجام شود و نیازمند اقدامات خاص افراد-بجز در مورد به خرج دادن خلاقیت در مورد کار راه‌اندازی نباشد.

توریسم درمانی هم اگر به دنبال توسعه است باید به بهینه‌سازی خدمات و قراردادن انتخاب‌های جذاب و خاص برای مسافران درمانی اقدام کند نه اینکه فقط سر پناهندگان زرنگ و هوشیار باشد و هزینه‌های چندبرابر از آنان بستاند.
اقدامی که هم انسانی نیست و هم باعث درامدزایی خاصی نخواهد شد.

ارائه خدمات درمانی به پناهندگان-از حقوق اولیه انسانی-و خط کشی واضح بین امور درمانی پناهندگان و توریسم درمانی-چنانکه روال عقل و عرف است- وقتی به سامان می‌رسد، که قواعد و اصول آن با به خرج‌دادن تدبیر و آینده‌نگری به صورت ساختاری سیستماتیک و با ضمانت اجرایی، تبیین و تنظیم گردد.

اقدامی که مدیریت ارشد وزارت بهداشت باید در اسرع وقت - و در نظر داشتن اینکه حتی حالا هم دیر است- بدان اقدام کرده، اثر قابل‌دفاع و ماندگاری از خود در پیش چشم جهان و تاریخ به جای بگذارد.


دکتر بابک خطی، طبیب کودکان


پزشکان گیل
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان