کد خبر: ۲۷۴۲۲
تاریخ انتشار: ۰۲ مهر ۱۴۰۰ - ۰۷:۲۵-24 September 2021
این روزها و سال‌ها، بسیار بیشتر از دهه‌ها و سده‌های قبل، مردم می‌نویسند. نوشته‌هایی بیشتر با لمس صفحات گوشی و تبلت و کیبورد. آدم‌هایی که به واسطه‌ی حضور در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها و ... مجبور شده‌اند که بنویسند؛ آدم‌هایی که اگر چند دهه‌ی پیش زندگی می‌کردند، چه بسا جز نامه‌های اداری و خانوادگی و شکواییه‌ و ... با نوشتن سر و کار پیدا نمی‌کردند.
خوب، حالا دست‌کم در بین فارسی‌زبانان این جبر نگارشی به بهبود سواد و مهارت نگارشی هم ختم شده؟ یعنی آدم‌ها از بس نوشته‌اند، ماهرانه و درست‌تر هم می‌نویسند؟ خیر! هیچ رابطه‌ی مستقیمی بین این دو برقرار نیست. برای فهم نبض بازار باید به سراغ نویسندگان چیره‌دست، سخن‌گویان فصیح، مترجمان زبان‌آشنا، ادیبان و ویراستاران رفت. داد بیشتر آنها بلند است! از فقر سواد نگارشی و وفور غلط‌های مرسوم.

به بهانه‌ی تذکری به دوستی قدیمی درباره‌ی متن استوری اینستاگرامش، بد ندیدم درباره‌ی یکی از کلیشه‌های مخرب نگارش امروز که بارها اینجا و آنجا درباره‌اش خوانده و نوشته‌ام، دوباره چیزکی بنویسم و پیشنهاد خواندن دهم.

درباره‌ی واژه پُربسامدِ زشتِ بدقواره‌ی مبهمِ گیج و گنگِ «توسط».

توسط را این‌قدر شنیده‌اید که نیازی نیست «توسط»! من هم چیزی اضافه شود! ها؟ دیدید؟ توسط را می‌شود هر جا قلم ناتوان شد و زبان به تته‌پته افتاد، در جمله چپاند و از کنایه و طعن عیب‌جویان گریخت. هراسی از ابهامش هم نیست، از فرط استفاده، ابهام آن برطرف و عادی و ناپیدا شده است. 

حال شمای «توسط»گو و توسط‌نویس که لابد پیش خودتان می‌گویید مگر توسط چه‌اش است، اگر می‌خواهید یادداشت آموزنده‌ای در این موضوع بخوانید و بعدش مصرف توسطتان را کاهش دهید،

هامش/ علی سلطانی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان