کد خبر: ۲۷۱۸۲
تاریخ انتشار: ۲۳ شهريور ۱۴۰۰ - ۰۷:۳۶-14 September 2021
در بیست و پنجم شهریورماه ۱۳۲۰، وقتی فروغی متن استعفای رضاشاه را در مجلس قرائت کرد، سید یعقوب انوار نیز از جمله نمایندگانی بود که سخن گفت.
او نطق خود را با استقبال از وقایع جاری و پایان کار رضا شاه آغاز کرد:

"الخیر فی ما وقع، یک پیش آمدی واقع شده است که انشاالله رحمان امیدواریم این پیش آمد برای ملت ایران، پیشامد نیکی باشد و سعادت ملت ایران در این پیشامد باشد که از تحت یک فشار خیلی ممتدی نجات پیدا کردند.....روزنامه های ما نباید مثل مرغ منقار چیده در قفس آهنین باشند، تا کی باید ملت ایران صدا نداشته باشد که بگوید آقا، ظلم خانه مرا خراب کرده است...."

حالا عزیز دانشوری می‌پرسد که چرا ما چنان که به سرنگونی مصدق با مداخله ی اجنبی واکنش نشان داده‌ایم، برکناری رضا شاه توسط متفقین را تقببح نکرده ایم و به آن نپرداخته‌ایم. 

پاسخ این پرسش در اهمیت بنیادین و غیر قابل جایگزین آزادی نهفته است. علاوه بر این، چگونه می شود از تبعید رهبر و پادشاهی متاثر شد که با تحلیل های غلط، ملت را به مصیبت اشغال دچار کرد و چون نوبت ایستادگی و مردی شد، علیرغم آن همه تبلیغات و ادعا، به اشاره ای بار سفر بست تا مردمش را با اجنبی تنها گذاشته باشد؟ این چه نسبتی دارد با مردی که تا آخرین ساعات زیر گلوله باران سنگین خانه‌اش که خانه‌ی امید ملت بود، مقاومت کرد؟ 

- تصویر پیوست بریده ای ست از روزنامه اطلاعات بیست و پنجم شهریور ۲۰


حمیدرضا عابدین
تاریخ تحلیلی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان