کد خبر: ۲۷۱۵۰
تاریخ انتشار: ۲۱ شهريور ۱۴۰۰ - ۲۳:۴۱-12 September 2021
تمام رسانه‌های دنیای «آزاد» اروپایی-امریکایی، از هر جناح سیاسی که باشند، این روزها تصاویر، فیلم‌ها و تحلیل‌های مختلفی را درباره‌ی سقوط افغانستان به دست طالبان بر سر ما می‌ریزند.
 همه‌ی ما از افغان‌هایی که نمی‌خواهند تحت حاکمیت قوانین  طالبان زندگی کنند و می‌خواهند به کشورهای دیگر بروند حمایت می‌کنیم. همه‌ی ما با افرادی که از این موقعیت می‌گریزند احساس هم‌دلی داریم. 


اما، متأسفانه، رسانه‌ها برای مخاطبان خود اطلاعات جدی فراهم نمی‌کنند. آن‌ها چیزهایی را می‌گویند و می‌نویسند که مخاطبان‌شان می‌خواهند بشنوند و بخوانند. تمام! 


رسانه‌ها سعی نمی‌کنند موضوع اصلی را توضیح بدهند: چرا طالبان افغانستان را اشغال کرد؟ . . . چرا افغانستان که از گروه‌ها و قدرت‌های محلی مختلف تشکیل شده، حتا در کابل، در برابر طالبان تقریبن هیچ مقاومتی نکرد؟ 

من فکر می‌کنم در این بیست سال امریکا و تمام کشورهای غربی که به افغانستان رفته بودند به نیروهای ارتش آموزش دادند و ارتش را با مدرن‌ترین فناوری‌ها مجهز کردند، به طور خلاصه، نیروی نظامی را ایجاد کردند که اگر می‌خواست می‌توانست در مقابل طالبان بایستد و شکست‌اش بدهد. اما چرا ارتشی که نیروهای‌اش از سربازان ساده شروع می‌شود نباید بخواهد مقابل طالبان بایستد؟

من معتقدم، با در نظر گرفتن همه‌ی مسایل، آنان طالبان را به غربی‌ها ترجیح می‌دهند.  

انبوه جمعیت حوالی فرودگاه کابل که می‌خواهند از افغانستان بگریزند نباید ما را فریب بدهد: آنان که دارند از این شرایط می‌گریزند اقلیت‌اند.


به خاطر دارم که روبرت موزیل در روزهای آنشلوس در سال ١٩٣٨، یعنی زمانی که اتریش توسط آلمان نازی اشغال شد و آزادی خود را از دست داد، نوشته است. موزیل می‌گوید در آن موقع، زنان، مردم عادی و توده‌ی مردم راجع به موضوعات دیگر حرف می‌زدند، راجع به کارهای روزمره‌ی معمولی. به نظر آنان آنشلوس یک موضوع سیاسی بود و راجع به آن دغدغه‌ای نداشتند. موزیل می‌گوید توده‌ها نمی‌دانند با آزادی چه کار کنند. معدودی از مردم جان خود را می‌دهند تا به «همه‌ی مردم» آزادی بدهند، اما این «همه‌ی مردم» آزادی را نمی‌خواهند.


 اغلب انسان‌ها نمی‌خواهند آزاد باشند. . . . این موضوع ترسناکی است که هابز آن را گفته است، قبل از او هم آریستوکرات جوانی مثل اِتین دو لا بوئسی آن را گفته بود، و بعد از او هم افراد زیاد دیگری، از جمله فروید، گفتند. امسال مقارن با صدمین سال انتشار کتاب فروید، «روان‌شناسی توده و تحلیل «من» (ایگو)»، است. اکنون فرصت خوبی است که آن را بخوانیم. . . .

توده‌ نه تنها می‌خواهد تحت سلطه باشد، بل‌که به دیگران هم اجازه نمی‌دهد که از تحت سلطه بودن بگریزند. . . . توده نه تنها ترجیح می‌دهد خودش تحت سلطه باشد، بل‌که می‌خواهد همه تحت سلطه باشند. 


همه‌ی هم‌دردی‌مان با آن زنان و مردان افغان است که ترجیح دادند جان‌شان را در هواپیما به خطر بیاندازند تا این که بخواهند تحت سیطره‌ی قوانین طالبان باشند. . . .  اما همیشه باید به خاطر داشته باشیم که این مردمی که نارواداری را روا نمی‌دارند [و تحمل نمی‌کنند] در اقلیت‌اند و در اقلیت خواهند بود.

سرجیو بنونوتو
(روان‌کاو ایتالیایی)

(خلاصه‌سازی و ترجمه سامان توکلی)

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان