کد خبر: ۲۷۱۰۲
تاریخ انتشار: ۱۸ شهريور ۱۴۰۰ - ۲۱:۴۸-09 September 2021
هر روز موقع عبور از کوچه می‌بینمش که پشت در مسجد به انتظار بازشدنش نشسته است.
عینک ذره‌بینی بزرگی بر چشم دارد و ‏گاهی یکی دو موی سفید از زیر مقنعه‌اش هویداست. تنها زندگی می‌کند و هرگز ازدواج نکرده است. سال‌هاست ارتباطش را با ‏خواهر و برادرش هم قطع کرده. کلا آدم به جوشی نیست. دیده‌ام که بقال محله با مردان دیگر درباره‌اش شوخی می‌کند. یک بار که ‏زن از رفتار یکی از همسایه‌ها عصبانی بود بقال که خود مردی مجرد نزدیک به چهل سال است به کاسب دیگری گفت: «اگر ‏گرفته بودیش اینقدر داد و بیداد نمی‌کرد». خدا نکند زن کمی با مرد مسنی حرف بزند تا نیش برخی از کاسب‌ها باز شود. ‏

می‌بینم که بسیاری از افراد در جامعه ما به زن مجرد پا به سن گذاشته بسان موجودی مفلوک نگاه می‌کنند. گویا زن مجرد تلخکام ‏و قابل ترحم است. کمتر پیش آمده ببینم زن مجردی که یک عمر روی پای خود ایستاده دست مریزادی از اطرافیانش بشنود. همه ‏به چشم پیردختری معیوب که کامی از زندگی نستانده به او می‌نگرند. ‏

در محله‌ای که کار می‌کردم زن زیبای مسنی بود یک پارچه شیطنت و تلاش و زندگی. زندگی‌اش را وقف مراقبت از مادر ‏مریضش کرده بود و بعد هم با خواهرش در یک خانه زندگی می‌کردند. آن موقع خانه‌شان فرسوده بود. من در دفتر نوسازی بافت ‏فرسوده کار می‌کردم زن مدت‌ها طول کشید تا متقاعد شد خانه‌اش را با همسایه دیگری تجمیع و نوسازی کنند. 

بین رفت وآمدهایش به ‏دفتر ما از جوانی‌اش برای من می‌گفت. از موهای بلندی که به کمرش می‌رسیده و این که چگونه مقاومت کرده تا زن مرد پولداری ‏که دوستش نداشته نشود. بعد هم دیگر مادرش مریض می‌شود و هر دو خواهر ترجیح می‌دهند با هم از او مراقبت کنند. خودش ‏گاهی برای خودش دل می‌سوزاند از اینکه مرد دلخواهی نیافته است. یادم می‌آید از او پرسیدم بعد از فوت مادرتان چرا ازدواج ‏نکردید؟ گفت:« دیگه باید می‌شدم مریض دار یک نفر دیگه». 

از نظر من که زندگی‌اش را از بیرون می‌دیدم زن شادی بود با ‏آن که گاه حسرتی سایه می‌افکند بر دلش. هنوز هم زیبا بود و پر از شور زندگی. تقریبا نزدیک ۶۵ سال داشت که نوسازی منزل را ‏بعد از سال‌ها بالا و پایین کردن پذیرفت و بعد هم ملک فرسوده دیگری را خرید و با سازنده‌ای برای ساختش شریک شد. در ‏جوانی‌اش در بیمارستان کار می‌کرده است. سواد نداشت اما آشپزی و مربا درست کردن را خوب بلد بود و توی مسجد با باقی ‏زن‌ها ترشی و مربا درست می‌کردند و می‌فروختند. ‏

این دو زن نمونه‌ای از زنان مجرد هستند که نه درمانده‌اند نه افسرده. زنان مجرد مسن خواه نجوش، خواه برون‌گرا شبیه زنان ‏متاهل مسن درون‌گرا و برون‌گرا هستند. شاید در لحظاتی از زندگی حسرت نداشتن آغوشی گرم، یا مثلا مادر بودن را احساس کنند، اما ‏این زنان قطعا نیاز به قیم و دل سوزاندن ندارند. زنان متاهل هم قطعاً ناکامی‌های زیادی دارند اگر خوب نگاه کنند. این که زنان ‏متاهل برای زنی مجرد دل می‌سوازنند از باوری می‌آید که زن را اگر همسر و مادر نباشد ناقص می‌انگارد.‏

از دیگر سو نگاه جامعه به زنان و مردان مسن و مجرد یکی نیست. نگاهی که مرد مجرد بقال سر کوچه ما را وا‌می‌دارد در ‏زندگی زنی مسن‌تر از خودش ( که می‌توانست مادرش باشد) سرک بکشد نگاهی مردسالار است که همه مردان را قیم زنان ‏می‌داند. به مردان مجرد مسن هم نگاه خوشایندی ممکن است نباشد، اما دیگر وقتی مرد مجرد مسن عصبانی می‌شود کسی نمی‌گوید «اگر گرفته بودیش الان فریاد نمی‌کشید.» ‏


مریم رحمانی، عضو گروه مطالعات زنان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان