کد خبر: ۲۷۰۹۶
تاریخ انتشار: ۱۸ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۵:۱۴-09 September 2021
۱- شاید مهمترین اشتباه پزشک یا سازمان درمانگر، عوضی گرفتن مشتری واقعی باشه. هر کس که میخاد در ارائه‌ی خدمت یا محصولی که تولید میکنه موفق باشه، باید هدفش راضی کردن مشتریش باشه.
بسیاری از پزشکان‏ طی فرایند درمان گویی ذهنیتشون اینه که مبادا اتند یا نظام‌پزشکی یا بیمه و غیره ناراضی بشن. اینها طرفهای ذینفع فرعی هستند ولی ذینفع اصلی که نون شما را می‌دهد و براتون رونق و اعتبار میاره بیمار شماست.‏

۲- خجالت دادن بیمار بخاطر بیماریش

چرا مسواک نزدی دندونات خراب شد؟ الکل خوردی کبدت چرب شد؟ پرخوری کردی چاق شدی؟ ... خطا کردن طبیعی آدمیزاده. اگه سردرتون بزنید فقط درمان بیماری‌های مادرزادی احتمالا گشنه میمونین. شرمنده کردن بیمار بخاطر بیماریش ممکنه موقتا به شما برتری‏اخلاقی کاذب بده اما هم خیلی زشت و ناپسند و عوضی‌بازیه هم ممکنه بیمار رو از پیگیری درمان -دست کم با شما- منصرف کنه.‏

۳- ثبت نکردن سوابق بیمار

دیدین این مطب‌هایی که بیمار با یه کیسه دوا میره پیش دکتر؟ یا این پزشکایی که توییت میزنن بخدا ما نمیدونیم اون قرص آبیه که میگید یعنی کدوم دارو؟ قرون وسطاس؟ الان تعویض روغنی‌ها هم سیستم ثبت و بازیابی سوابق دارند. به روز بشید لطفا.

‏۴- ضبط غیرمجاز اطلاعات بیمار

میری عکس دندونت رو از دندونپزشک بگیری نمیده. لابد فکر میکنه اینطور مجبوری مشتریش بمونی. این انقدر ابتدائیه که توضیحش سخته. اطلاعاتی که با پول منه و مربوط به شخص منه مال منه، تو بدون توافق من نمیتونی نگهش داری، چه برسه به این که به خودم هم ندیش.‏

۵- خجالت دادن بیمار بخاطر مراجعه‌ی غیرضروری یا زودهنگام

ممکنه من نصف‌شبی فکر کنم این خارش موهام ممکنه فوری بکشدم و پاشم برم اورژانس. برخورد درست اینه که بهم اطمینان بدی نخیر، چیز مهمی نیست. یا اضطراری نیست و بهتره برم درمونگاه همین بغل. همین دیگه. خدا رو شکر. ماجرا و ننه من‏غریبم نداره.

۶- خجالت دادن بیمار بخاطر مراجعه‌ی دیرهنگام

چرا تا حالا مراجعه نکردی؟ پول نداشتم. افسرده بودم. برای خودم وقت نداشتم. چه اطلاعاتی به تو میده که مفید درمان باشه؟ این فقط نشون میده تو یه عوضی هستی که در همین ملاقات کوتاه نیاز به برتری سلسه‌مراتبی‏داری برای یک ارتباط ساده.

۷- نوبت‌دهی غیرواقعی و اهمیت ندادن به وقت بیمار

بله، میدونم که اینجا هنوز ساعت اختراع نشده و دقت قرارهای ما در حد امروز و فردا و صبح و عصره نه ساعت و دقیقه. انتظار نیست وقت‌هاتو با ساعت اتمی میزون کنی اما این که سر وقت برم مطب و ببینم شصت نفر جلومن یا‏سر قرار قبلی با من بشینی با دوست و آشنا و ویزیتور گپ بزنی یا بریکت رو با قرارهات میزون نکنی یعنی یا مدیریت ساده‌ی زمان رو بلد نیستی یا اهمیتی به عمر مشتریت نمیدی.

۸- تجویز داروهایی که اثربخشی نامعلوم دارند یا اصلا اثربخش نیستند

سناریو اینه: پزشک توی درمانگاهی کار میکنه که ‏داروخونه‌ش فلان داروی «خارجی» یا «سنتی» رو داره که از اتفاق مشمول بیمه هم نیستند و کنار داروهای اصلی چندتا ازینا رو هم میپیچه. 

۹- اعلام نکردن تشخیص 

بیمار حق داره بدونه آیا بیماریش رو تشخیص دادید؟ تشخیص دقیقا چیه و به زبون همه‌فهم چه معنایی داره؟ نگفتن تشخیص به بیمار‏

۱۰- اعلام نکردن طرح درمان یا ریسک‌های درمان پیشنهادی و عواقب عدم درمان

کسی از شما انتظار معجزه نباید داشته باشه. دو سه هزار سال پیش میشد با یک ورد یا معجون شفابخش خدایی کرد. الان نمیشه. ریسکش زیاده. بهتره توقع بیمار از درمان رو به واقعیت نزدیک کنید. این کار هم جز با توضیح دادن و‏و حتا گفتنش به همراهان بیمار و پنهان کردنش از بیمار نادرسته.

این تشخیص رو یه گوشه واسه خودت هم بنویسی بد نیست. بالاخره سر و کار داشتن با سلامت مردم مثل بازی با آتیشه.‏حرف زدن ممکن نیست. بخدا.

۱۱- نپذیرفتن همراه

خیلیا برای حمایت عاطفی، بیان بهتر، ثبت بهتر ملاقات یا هر دلیل دیگه ترجیح میدن با همراه مورد اعتماد به پزشک مراجعه کنند. شما حق ندارید از این محرومشون کنید. نقطه.‏

۱۲- تمسخر بیماران در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی 

هیچ چیز و هیچ کس از مسخره شدن مصون نیست. حق طبیعی ماست که رفتار یا موقعیت خنده‌دار رو نقل کنیم. منتها این ممکنه با بعضی کریر‌ها ناسازگار باشه. تجربه‌ی کمدین‌های موفق اینه که مسخره کردن خود همیشه ایمن‌ترینه.

‏۱۳- نسخه پیچیدن برای همه‌ی تشخیص‌های محتمل

خیلی وقتا با یک آزمایش یا حتا معاینه‌ی فیزیکی ساده میشه بین دو سه تشخیص محتمل یکی رو انتخاب کرد. دیدم که پزشک از سر بی‌حوصلگی برای همه‌ی این احتمالات نسخه‌ی بلند بالا نوشته. هم به ضرر جیب مریض و جامعه‌ست هم ممکنه به سلامتش آسیب برسونه.‏


تکمیلی:

گویا بیشترین مناقشه‌ی حرفه‌ای سر مالکیت سوابق پزشکی و دندانپزشکی بوده. من قواعد HIPAA و NHS رو سرسری نگاه کردم. اونجا نگهداری سوابق به عهده‌ی درمانگره و بیمار حق مطالعه، درخواست اصلاح یا داشتن کپی رو داره.
ایران چی؟

نزدیکترین چیزی که پیدا کردم «دستورالعمل سطوح دسترسی به‏اطلاعات پرونده پزشکی» معاونت درمان و.بهداشت ویرایش آذر ۹۸ با کد الف‌پ-۹۸/۹-۲ بود و باید بگم نمونه‌ی خوب مستندسازیه. روی سایت اغلب دانشکده‌های پزشکی هم هست. بنظرم این قسمتش درباره‌ی ارائه‌ی سوابق پزشکی به بیمار کاملا صریح و روشن است:

۳. در صورت درخواست کتبی بیمار با سن بالای ۱۸ سال، ارایه کپی یا تصویر کلیه فرم‌ها و اطلاعات پزشکی بیمار، تصویر نتایج آخرین اقدامات تشخیص به همراه اصل تمام کلیشه‌ها و گرافی‌ها؛ پس از کنترل و برابر اصل بودن الزامی است. در مورد بیماران زیر ۱۸ سال، محجورین یا بیمارانی که نسبت به اقدامات درمانی و شرایط خود هشیاری ندارند، اغما و وضعیت‌های یسایکوز، جنون و ...) ارایه کپی و تصویر محتوای پرونده  غیر روان بیمار به درخواست ولی یا نماینده قانونی بیمار مجاز می‌باشد. 

تبصره ۱: تحویل پرونده بیماران روان، صرفا در پاسخ به پیگیری‌های قضایی یا قانونی مجاز است.‌

تبصره ۲: در صورت فوت بیمار، نماینده قانونی و وراث به شرط داشتن گواهی انحصار وراثت مشمول این بند خواهند بود.

۴. تحویل یک نسخه خوانا از فرم خلاصه پرونده در زمان ترخیص به کلیه بیماران، حتی بیمارانی که با رضایت و مسئولیت شخصی بیمارستان را ترک می‌کنند، الزامی می‌باشد. در مورد بیماران کودک، روانی یا محجور تحویل خلاصه پرونده به ولی یا نماینده قانونی بیمار بلامانع می‌باشد.

تبصره: تحویل خلاصه پرونده به همراهان بیمار مجاز نمی‌باشد. 


پیکولو
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان