کد خبر: ۲۶۸۵۳
تاریخ انتشار: ۰۵ شهريور ۱۴۰۰ - ۰۰:۵۰-27 August 2021
یادداشت استاد سیدمهدی شجاعی برای فرزندش سیدعلی شجاعی در آیین رونمایی از رمان《به بلندای آن ردا》سال ۱۳۹۴:
برآستان جانان، گر سر توان نهادن
گلبانگ سربلندی برآسمان توان زد

نمی‌دانم چگونه این نعمت عظیم و لطف بیکران حضرت کریم را شکر بگزارم که قلم ارجمند فرزندم سیدعلی شجاعی، سر بر آستان ولی نعمتمان، حضرت ثامن الحجج، امام رأفت، علی بن موسی الرضا (علیه آلاف التحیه و الثناء) نهاده و در این آستان ملک-پاسبان به بلوغ و اثربخشی و ماندگاری رسیده.

این هر سه خصیصه، یعنی بلوغ و اثربخشی و ماندگاری، زمانی نصیب یک قلم می شوند که از زمین کنده شده باشد و با آسمان پیمان و پیوندی برقرار کرده باشد.

قصد ندارم که تلاش و مجاهدت های سیدعلی را برای رسیدن به این قله، انکار کنم یا ندیده بگیرم؛

نماز در خم آن ابروان محرابی
کسی کند که به خون جگر طهارت کرد

اما همت بلند، عزم راسخ، ولع خواندن، عطش فهمیدن و تلاش خستگی ناپذیر برای رسیدن، اگر دست به دست هم بدهند، تازه به تعریفی از کوشش عاشقانه می رسند و انسان را به بلندای این حقیقت می رسانند که:

تا که از جانب معشوق نباشد کششی
کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد

هرکه در این آستان، عرض سلام و ادب و ارادتی دارد، به یقین در می یابد که سلامش نه سلامی ابتدا به ساکن، که پاسخ سلام حضرت مولا بوده است. که خود فرموده اند:
سلام منا دائما علیکم

شاید این گفتار، بر اهل ادب این روزگار گران بیاید؛ اما اعتراف می کنم با افتخار که این قلم اگر بر بام بلندترین جوایز ادبی جهان می نشست، به این اندازه شادمان نمی شدم که به توفیق خلق این اثر- به بلندای آن ردا- نائل آمده است. چرا که ارزش آن اعتباری است و ارزش این ذاتی.

مقام اصلی ما گوشه خرابات است
خداش خیر دهاد هرکه این عمارت کرد

چرا که از آن، هیچ کار برنمی آید و از این، همه کار بر می آید.

مگر به روی دلارای یار ما ورنی
به هیچ وجه دگر، کار بر نمی آید

چراکه خوشحالی و افتخار آن، محدود و منحصر است به ایام این جهان فانی و این متعلق به جهان جاودانی.
و هرکه در این آستان، قصد خدمتی دارد، با دل و جان به این باور می رسد که هیچ چیز ندارد که آن آستان را بشاید مگر که چیزی از خودشان بستاند و با زیوری از جنس ذوق و ادب و خیال بیاراید و تقدیم حضور خودشان کند. و البته آن کریمان، از سر سجیت ذاتی، همین هدیه مان را هم قدر می دانند و ارج می نهند و باران الطافشان را بر سر و رویمان می بارند.

«فصل شیدایی لیلاها» را که از دست کرامتشان می گیری و به پای ارادتشان می ریزی، ره توشه ای از جنس «حاء. سین. نون» به دامانت می ریزند و «حا. سین. نون» که تزئین و تقدیم می کنی، قبایی به بلندای آن ردا برایت می دوزند و...
خوشا به سعادت آن کس که همه عمر، سر از این آستان برندارد و این خاندان کرام در تعامل جاودان بماند.
ما عندکم ینفد و ما عندالله باق

چرا که آن هیچ کمالی بر کمالات انسان نمی افزاید اما این، از آغاز نیت و بدو حرکت، رشد و کمال و تعالی را با خود می آورد.
چرا که به جای آن، حتی مغازه های این جهان چیزی نمی دهند ولی به بهای این، ملائک هفت آسمان، پر و بال می افشانند و سر و جان می دهند.

چرا که قدر آن به گذشت زمان، کاسته می شود و قدر این، لحظه به لحظه و آن به آن، افزون؛
اصلها ثابت و فرعها فی السماء تؤتی اکلها کل حین باذن ربها.
الهی که این قلم در هر دو جهان بپاید و خداوند منان، پیوسته بر توفیقاتش بیفزاید و تشکر و قدردانی از این نعمتش را نصیبمان فرماید.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان