کد خبر: ۲۶۷۰۶
تاریخ انتشار: ۲۷ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۱:۲۱-18 August 2021
در اواخر جنگ جهانی دوم حضور در یک زیردریایی آلمانی بسیار پر خطر شده بود.
متفقین با توجه به پیشرفت‌های فنی مانند رادار‌های قوی‌تر و برخورداری از سلاح‌های جدید در غرق کردن زیردریایی‌های آلمانی عملکرد موفق‌تری ارائه می‌کردند. زیردریایی یو-۱۲۰۶ زمانی که در مارس ۱۹۴۴ وارد خدمت شد، مایه افتخار نیروی دریایی آلمان بود. این زیردریایی ۵۰ نفر خدمه داشت.

با این وجود، زندگی روزمره در زیردریایی‌های جنگی کار آسانی نبود، زیرا آن‌ها برای نبرد و نه راحتی و استراحت ساخته شده بودند. خدمه زیردریایی برای مدتی طولانی با ماشین آلات و سلاح سر و کار داشتند. غذای نامناسب و هوای آلوده و این که خدمه گاهی مجبور بودند مدت زمانی طولانی را بدون دوش گرفتن سپری کنند، شرایط ناخوشایندی را در زیردریایی‌های جنگی ایجاد می‌کرد.

استفاده از توالت نیز یکی دیگر از موارد چالش برانگیز بود. زیردریایی‌های آلمانی به طور معمول دارای ۲ توالت بودند. این در شرایطی بود که زیردریایی یو-۱۲۰۶ برخلاف بیشتر زیردریایی‌های دیگر که دارای مخزنی برای جمع آوری فضولات انسانی بودند، از توالت‌هایی پیشرفته سود می‌برد که حتی هنگام حضور در اعماق آب امکان دفع مواد زائد به خارج از زیردریایی را می‌دادند.

زمانی که ۵۰ نفر مجبور به استفاده از یک سرویس بهداشتی باشند، تخلیه تمام فضولات انسانی تا حد امکان به خارج از زیردریایی اهمیت می‌یابد. اما این توالت‌ها مکانیزم بسیار پیچیده‌ای داشتند و بر همین اساس فردی ماهر که به نام "متخصص" شناخته می‌شد، پس از هر بار استفاده از توالت وظیفه تخلیه فضولات انسانی به خارج از زیردریایی را بر عهده داشت.

همه چیز در این زمینه تا تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۴۵ خوب پیش رفت. زیردریایی یو-۱۲۰۶، ۸ روز قبل نروژ را ترک کرده و در نزدیکی سواحل اسکاتلند حضور داشت که دچار مشکل شد. کارل آدولف اشلیت، کاپیتان این زیردریایی برای نخستین بار بود که فرماندهی یک یو-بوت آلمانی را بر عهده گرفته بود.

گزارش رسمی کاپیتان به بروز نشت در سیستم فشار آب توالت زیردریایی اشاره داشت، اما خدمه داستان متفاوتی را بیان می‌کردند. در شرایطی که برای تخلیه فضولات انسانی باید توسط "متخصص" صورت می‌گرفت، اما کاپیتان اشلیت فکر می‌کرد که برای انجام این کار از دانش کافی برخوردار است و خود می‌تواند عملیات تخلیه را انجام دهد. اما این گونه نبود.

پس از استفاده از فلاش توالت، آب اقیانوس همراه با فاضلاب به داخل زیردریایی نفوذ کرده و خیلی سریع در زیردریایی گسترش می‌یابد. تلاش خدمه راه به جایی نمی‌برد و در نهایت آب به باتری‌های زیردریایی می‌رسد. ترکیب آب شور و اسید باتری موجب تولید گاز خطرناک کلر می‌شود.

گاز‌ها و بخارات سمی خیلی سریع فضای داخلی زیردریایی را پر کرده و کاپیتان اشلیت چاره‌ای جز ارائه دستور رفتن به سطح آب و باز کردن دریچه‌ها را ندارد. این خطرناک‌ترین کاری است که یک زیردریایی در زمان جنگ می‌تواند انجام دهد.

نیرو‌های بریتانیایی خیلی زود متوجه زیردریایی شده و حمله به آن آغاز می‌شود. یک خدمه زیردریایی کشته شده و خود زیردریایی به شدت آسیب می‌بیند، به گونه‌ای که امکان بازگشت آن به اعماق آب دیگر وجود ندارد. بر همین اساس، کاپیتان اشلیت دستور ترک و متلاشی کردن زیردریایی را می‌دهد.

۳ خدمه دیگر هنگام تخلیه زیردریایی غرق شده و کشتی‌های انگلیسی که در آن نزدیکی حضور داشتند ۳۶ نفر دیگر را از آب می‌گیرند. ۱۰ نفر باقیمانده که خود را با یک قایق نجات به ساحل رسانده بودند نیز به سرعت اسیر می‌شوند.

از بین رفتن زیردریایی یو-۱۲۰۶ به نوعی استعاره مناسبی از وضعیت رو به زوال آلمان نازی بود. این زیردریایی در ۱۴ آوریل ۱۹۴۵ غرق شد. هیتلر، در ۳۰ آوریل خودکشی کرد و آلمان در تاریخ ۸ می‌ تسلیم شد.

از سرنوشت کاپیتان اشلیت پس از پایان جنگ خبری در دست نیست و به نظر می‌رسد با شرمندگی به خانه بازگشت و در تاریخ محو شد. زیردریایی یو-۱۲۰۶ اکنون در کف دریا آرمیده و به تنها زیردریایی تبدیل شد که دلیل غرق شدنش استفاده نادرست از توالت آن بود.



تاریخ جنگ جهانی دوم
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان