کد خبر: ۲۶۶۵۲
تاریخ انتشار: ۲۵ مرداد ۱۴۰۰ - ۰۹:۵۴-16 August 2021
کاروان شهیدان در امتداد تاریخ شیعه در حرکت است و فرد فرد آن کاروان با رفتار و گفتارشان؛ شهامت و درک بالای قافله سالار خود را ترسیم می‌کنند‌.
در این بین سخنان شهید حضرت آیت الله بهشتی که نه تنها یکی از خون‌های جوشان این چشمه حیات و ابدیت است، بلکه "چهره‌ای" در میان این قافله بزرگ شهادت است، در خور نگاهی دوباره است چراکه نگاه او به عاشورا با نگاه مرسوم و معروف متفاوت است.

بدون مقدمه کلام آن شهید عزیز و بی بدیل را مرور کنیم:

عزاداری عزاداران را بی اعتبار ندانیم‌؛

آیااین مردم را که از صمیم قلب در این ایام "حسین حسین" می گویند، بی ارزش می دانید؟ دروغ می‌دانید؟ می‌گویم هرگز، بیشتر کسانی را که من می‌شناسم راستی "یا حسین" می گویند. من شکی در این ندارم. اما می گویم به این اکتفا نکنیم. این را حد نصاب ندانید.

"یاحسین" را با صفا وصمیمت بگو؛

تمام محبت، با تمام دلسوزی به سراغ آن گروهی که از صمیم دل یا حسین یا حسین می گویند، می رویم و می گوییم: برادر و خواهر باصفا، حسین حسینت را با صمیمت بگو.

آگاهی و هوشیاری زمینه صمیمیت با امام حسین 

"آگاهی" و کمی "هوشیاری" زمینه است تا مبادا حسین حسین گفتن در راه ضد حسین مورد استثمار و بهره کشی قرار گیرد

در تاریخ امام حسین محک قرآن است 

بیا حسین(ع) را با محک قرآن، با ملاک‌ها و ضابطه‌های قرآن مطالعه کن. ببین چگونه می تواند باشد! بعد هر جای این تاریخ که هماهنگ با قرآن بود، برایت روشنگر خواهد بود و هر جا را که دیدی پشتوانه قرآنی ندارد، از اعتبار ساقط کن.

"یاحسین" گویان آرام ندارند

امام حسین فرمود: امروز می‌بینم حق پایمال می‌شود، باطل حکومت می‌کند. با معروف مبارزه می‌شود، از منکر حمایت می‌شود، طرفداران حق پایمال می‌شوند، خودفروختگان به باطل تشویق می‌شوند، در چنین شرایطی یک انسان باایمان متعهد نمی تواند آرام بگیرد. 

این ایمان برای حسین دلخوش کن نیست؛ بلکه ایمان برایش راه زندگی است. مگر نه این است که پیغمبر(ص) فرموده است: در چنین شرایطی بیکار نشستن و دست روی دست گذاشتن گناهی بس بزرگ است

نعمت رهبر قابل اعتماد

سفری که توفیق داشتم به تربت پاک حسین(ع) و شهدای دیگر تشرف پیدا کنم، در حرم حسین(ع) ایستاده بودم، در گفتن یک جمله خیلی تکان خوردم، آن جمله این است: «یا لیتنا کُنّا معکم فَنَفُوزَ فوزاً عظیماً»؛  - ای پاک بازان راه خدا، ای کاش ما هم با شما بودیم تا به سعادت بزرگ می رسیدیم.-

می دانید چرا؟ موقع خواندن این جمله تکان می خوردم، حالا هم تکان می خورم، چون من خودم را در شرایط آن زمان می گذارم، می بینم یاران حسین(ع) از بزرگ ترین نعمت خدا برخوردار بودند.

می دانید بزرگ‌ترین نعمت برای آدمی که در دلش احساس تعهد و وظیفه کند، چیست؟ نعمت دستیابی بر "رهبر قابل اعتماد" است.

هادی سروش
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان