کد خبر: ۲۵۶۳۵
تاریخ انتشار: ۰۴ تير ۱۴۰۰ - ۱۸:۰۹-25 June 2021
به بهانه گزارشی کوتاه از برخورد یک فحاش
عصراسلام: چندی پیش از طرف «جامعه اسلامی دانشجویان شریف» به این نشست دعوت شدم. علی رغم تمایل باطنی بخاطر احترام به دعوت دانشجویانی که باید بذر امید را در دل آنها نگه داشت دعوت را قبول کردم.
عصراسلام: در ابتدای جلسه، بعد از مقدمه‌ی مجری آقای کوروش علیانی نکاتی را فرمودند که سر فصل آنها (نقل به مضمون) چنین بود:

امروز اسراییل به عنوان یک دولت تروریست مقابل ماست... هربار انتخابات شده و شخصی از بیرون آمده این بار هم ...  شورای نگهبان با عملکردش آبروی ما را خرید چون کسی برای ریاست‌جمهوری وجود نداشته... باید فعالیت اجتماعی کرد و البته نظام نمی‌تواند به یک تشکیلات یک شبه که موز دست نیازمندان می دهد و اعضای قرتی آن اعتماد کند... جامعه فرد گرا شده ... مردم غر می زنند...

با اصرار دوستان بنده به عنوان دومین نفر صحبت کرده و به گزاره‌های ایشان پاسخ دادم. شروع بحث و فهم وضعیت از اسرائیل را بی ربط و نادرسته دانستم. وضعیت فعلی را خارج از چارچوب انتخابات صورت بندی کردم. رفتار شورای نگهبان را غیر قبول دانستم. به فرض تایید اتمیزه شدن جامعه قول حضرت امام خمینی «شما را به مقام انسانیت می رسانیم» را یاد آور شدم. اشاره کردم که جمعیت امام علی بیست سال سابقه فعالیت دارد. کارش جدی بوده و چند هزار نفر فقیر، مستضعف و بی سر پناه را تحت پوشش دارد و اعضای جمعیت «قرتی» نیستند. 

اضافه کردم اینکه می گویید مردم غر می زنند اشتباه است. مردم نقد دارند و این حرف را (مردم غر می زنند) سلبریتی هایی چون خانم بهنوش بختیاری عنوان کرده و درست نیست. عنوان کردم کسانی که از وضعیت فعلی دفاع می کنند، اگر اعتقاد دارند، که نیازمند اصلاح فکر دینی هستیم و باقی افراد که اعتقاد ندارند در این وضعیت منتفع هستند و در همین سیستم «حامی-پیرو» نان می‌خورند!

در اینجا جناب کوروش علیانی به جای صبر، یا نقد سخنان بنده و بدون اینکه بنده به ایشان بی احترامی کرده باشم شروع به فحاشی شدید کردند‌ تا توانستند ناسزا و فحش و لیچار و تهمت و دشنام دادند و عباراتی بر زبان آوردند که قلم از نوشتن آن شرم و گوش از شنیدن آن پروا و ذهن از تکرار آن خجالت زده می شود.

بنده در اعتراض به این برخورد گروه را ترک کردم. چند دقیقه بعد مدعیون به بنده اطلاع دادند ایشان به دلیل فحاشی از گروه اخراج شده و در خواست ورود دوباره بنده را داشتند.

مجددا بنده وارد گروه کلاب هوس شده و ساعتی گفتگو ادامه پیدا کرد. پس از پایان گفتگو بنده از چند تن از دوستان نزدیک و اساتید دانشگاهی در مورد علت رفتار ایشان و پیشنهاد آنها در قبال این رفتار سوال پرسیدم که با تعجب فهمیدم همین اتفاق برای ایشان هم رخ داده! کار در مواردی هنگام ضبط برنامه چراغ مطالعه پس از فحاشی بسیار به درگیری فیزیکی و تماس با پلیس کشیده شده و تکرار ناسزا گویی و برخوردهای اینچنین از سوی آقای علیانی بسیار مسبوق به سابقه بوده است.

پس از پایان جلسه از مدعو محترم (جامعه اسلامی دانشجویان شریف) فایل صوتی جلسه را در خواست کردم تا آن را به دست مدیران سازمان صدا و سیما برسانم. ایشان ابتدا گفتند فایلهای صوتی تقطیع شده و باید تدوین کرده و تحویل دهند. پس از چند بار پیگیری بنده اما پیام دادند امکان ارسال فایل صوتی جلسه عمومی که در آن حضور داشتم وجود ندارد! 

وضعیت روانی آقای علیانی و علل این رفتارهای ایشان مسئله شخصی خودشان و به بنده بی ارتباط است. اما ...

در تمام این روزها موضوع را مسکوت گذاشته و نیازی به عنوان آن ندیدم. اما از سوی دیگر اساتید تذکر دادند چون این رفتار زشت و گفتار قبیح از طرف او تکرار شده و دیگران بخاطر حفظ آبرو (یا دلیلی دیگر) تمایل به رویارویی با او و عنوان رفتار او نداشته‌اند بارها و بارها اینکار را تکرار کرده است!

بنده راجع به این موضوع (آنهم در زمانی که اخبار کشته شدن خبرنگاران و سربازان کشور را افسرده کرده) سکوت می کردم (و در حد فحاشی یک راننده هنگام تصادف به حساب می آوردم) اگر آقای علیانی خود را ژورنالیست نمی دانست و مخاطبین او به این چشم به ایشان نمی نگریستند. سکوت می کردم اگر او مجری شبکه چهار سیما (شبکه فرهیختگان!) نبود. سکوت می کردم اگر این موردی استثنایی و تنها در برخورد با بنده بود. و اخلاقا قرار نیست ما عصبانیت تکانه‌ای یا کار زشت دیگران را گسترش بدهیم. سکوت می کردم اگر شخصی از جمعیت امام علی در آن جمع حضور می داشت تا از خودشان دفاع کند. سکوت می کردم اگر آقای علیانی پشت فحاشی به اسراییل و دفاع از شورای نگهبان پنهان نمی شد.

و خودش را با مواضع «خودی» نشان نمی داد! سکوت می کردم اگر فکر می کردم حضور ایشان در برنامه‌های صدا و سیما اتفاقی است و دستی حامی و سرکوب گر پشت سر او نیست! و سکوت می کردم چون شأن خودم و وقتم را بالاتر از این می دانم که در تقابل با رفتار یک فحاش یادداشتی بنویسم!

اما سکوت نکردم به احترام تمام کسانی که نمی‌خواهند «رعیت» دانسته شوند. سکوت نکردم به عزت تمام کسانی که نمی‌خواهند «پفیوز» (اشاره به ناسازای سخنگوی وزارت بهداشت) خطاب شوند. سکوت نکردم تا اگر مدیر با صلاحیت و حریتی در سازمان صدا و سیما مانده است. این درد را حداقل برای حفظ ظاهر و آبرو در قبال مخاطب خودشان چاره ای کند. (راش های برنامه چراغ مطالعه را بازبینی کنید و ببینید یک انسان سالم هنگام کات دادن صدای گربه در میاورد؟ و بخاطر معرفی کتابی که نخوانده و در گفتگو لجش گرفته با مهمان خود که استاد دانشگاه است کار را به این سطح از بی آبرویی می‌رساند؟)

و مخصوصاً سکوت نکردم بخاطر اساتید دیگر، چون نمی خواهم در برخورد با این شخصیت فحاش دچار سرخوردگی شوند!

از خدا جوییم توفیق ادب
بی ادب محروم ماند از لطف رب
بی ادب تنها نه خود را داشت بد
بلکه آتش بر همه آفاق زد!

یاسر عرب
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان