کد خبر: ۲۵۵۸۲
تاریخ انتشار: ۰۲ تير ۱۴۰۰ - ۱۸:۲۲-23 June 2021
برای پی بردن به چرایی مشارکت بالا در روستاها باید از دریچه نگاه و چشم انداز آنان به کارکرد دولت و نظام سیاسی نگریست.
عصراسلام: اغلب روستاییان نگاه متفاوتی در نسبت طبقه متوسط شهری به نظام سیاسی حاکم و دولت و کارکردهای آن دارند. بسیاری از روستاییان طی این دهه ها علارغم تمام سختی‌ها و مشقات فراوان نگاه نسبتا مثبتی نسبت به نظام و دولت داشته و شرایط زندگی خود را فاجعه بار نمی بینند. 

واقعیت این است که اغلب روستاییان در روایتی که توسط رسانه‌های اپوزیسیون از ایران قبل از انقلاب می شود، غایب هستند. در سال ۱۳۵۷ بیش از ۶۵ درصد مردم ایران در روستاها زندگی می کردند. در روایتی که دوربین ها از ایران قبل از انقلاب دارند، تصویری از روستاها وجود ندارد، چرا که روستاییان اصلا دوربین فیلمبرداری و عکاسی ندارند که بخواهند واقعیت زندگی خود را ثبت نمایند. وضعیت اغلب روستاها در زمینه خدمات عمومی به ویژه بهداشت و آموزش در سالهای قبل از انقلاب اسف بار است. 

در اکثریت روستاها هنوز دسترسی به بهداشت و پزشک وجود ندارند و بسیاری از خانواده ها یکی یا چند فرزند خود را در سنین زیر سه سالگی از دست می‌دهند. بسیاری از روستایی ها با بیمارهایی مانند کچلی و مرگ مادران پا به زا دست به گریبانند. در زمینه آموزش نیز اکثر روستاها مدرسه به مفهوم مدرن دسترسی ندارند و آموزش به همان شیوه قدیمی مکتبی و یا در دهه آخر توسط سپاه دانش ارائه می شود که در عمل بسیاری از آن محرومند. 

در زمینه خدمات عمومی مانند حمل و نقل و برق و آب نیز اکثریت روستاها فاقد امکانات و خدمات اولیه هستند و هنوز دسترسی چندانی به این خدمات ندارند. (تا یک دهه پس از انقلاب هنوز برای روستاییان یک سفر مشهد در حد سفر به مکه مهم و سخت و غیرقابل دسترس بوده است و فرد «مشهدی» در حد «حاجی» جدی گرفته می شده است)

روستاییان در بسیاری موارد با وجود کار و تقلای فراوان به علت عدم دسترسی به ابزارهای نوین کشاورزی غذای کافی برای سیر کردن شکم خود در دسترس ندارند و برنج غذای اعیانی محسوب می شده است که در شب عید نوروزی، قربانی چیزی نصیبشان می شده است.

البته قصد توبیخ نظام پهلوی به خاطر این شرایط زندگی روستاییان را ندارم چرا که این عقب ماندگی ریشه تاریخی داشته است و نظام پهلوی در طی نیم قرن نمی توانسته است این عقب ماندگی تاریخی روستاهای کشور را جبران نماید، اما اغلب روستاییان امروز چنین نگاه تاریخی ندارند و واقعیت امروز خود را با گذشته نه چندان دور مقایسه می کنند. (کافیست گاهی پای صحبت پیرمردها و پیرزن های روستایی بنشینم تا از خاطرات قحطی و فقر و نبود امکانات اولیه و بهداشت و آب پاکیزه و حمام و مدرسه و راه و وسیله نقلیه و.. سخن بگویند و نسل های جدید را به کفران نعمت و قدرنشناسی متهم نمایند)

مسئله دیگر در تفاوت نگاه روستاییان و طبقه متوسط شهری به سیاست مسئله آزادی های اجتماعی و ارزش پاسپورت و بالا و پایین شدن قیمت دلار است. روستاییان عمدتا پوشش محلی خاص خود را دارند و با گشت و ارشاد و منکرات و اس ام اس حجاب و امثالهم بیگانه اند و به علت ارتباط کم با کشورهای دیگر با نگاه طلب کار و منفی خارجی ها به ایرانیان و گران شدن سفرهای خارجی و خرید برخی کالاهای لوکس میانه چندانی ندارند. 

در کل، نسل‌های قدیم روستایی، امروز روستای خود را صاحب برق (و در بسیاری موارد آب لوله کشی و گاز و تلفن و اینترنت و حتی کوچه های آسفالت و...) و راه و جاده و وسایل مدرن کشاورزی و خانه بهداشت و دسترسی آسانتر به پزشک می بینند و این خدمات را از صدقه سر دولت و نظام سیاسی می دانند و علارغم تمام مشقات و نارضایتی ها در انتخابات ها مشارکت فراوانی دارند..

پ.ن: البته مورد بدیهی دیگر نقش انتخابات شورا در روستاهاست که اغلب به خاطر قوم و خویشی و همسایگی و رقابت محلی شرکت بالایی دارند. 

فرهاد قنبری
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان