کد خبر: ۲۴۶۹
تاریخ انتشار: ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ - ۰۸:۳۱-08 August 2018
طرح اشکال در این خصوص، ناشی از جهل به زبان عربی که مورد بحث ماست، و بلکه جهل به دیگر زبان‌های دنیاست! از ضروریات خطاب و تفهيم آن است که از هر کسی به چیزی تعبیر شود که مشخص بوده و جنسیت آن هم تعیین کردند و این در زبان‌های بشری، چیز جدیدی نیست!
"اما چیزهایی وجود دارند که جنسیت حقیقی ندارند؛ جماداتی مانند سنگ و کوه، و معانی مانند عدالت و بزرگواری و...! پس این چیزها به معنای حقیقی «مذکر» یا «مؤنث» نیستند و ظاهراً از این‌جا بوده که بعضی از زبان‌ها، اسم‌ها را به سه دسته تقسیم کرده‌اند: مذکر، مؤنث و دسته‌ی سوم که در زبان‌های هند و اروپایی، «خنثی» یا Neuter نامیده می‌شود، یعنی چیزهایی که نه مذکر و نه مؤنث هستند! البته تمامی زبان‌های بشری این مرحله را به این شیوه طی نکرده‌اند؛ مثلاً زبان‌های سامی، نوع سوم که اسامی خنثی هستند را بر دو نوع دیگر تقسیم کرده‌اند، چنان‌که اسامی در آن به مذکر و مؤنث تبدیل شده‌اند، و مانند این در زبان فرانسوی هم رخ داده است و در اسم‌های‌شان جز مذکر و مؤنث ندارند."

بنگرید به: مقدمه‌ی دکتر رمضان عبد التواب (رحمه الله) برای کتاب «البلغة في المذکر والمؤنث»، اثر ابن الأنباری (ص/39-37)

اکنون فهمیدیم که تقسیم اسامی به مذکر و مؤنث (اگرچه حقیقتاً به جنسیت موصوف نباشند) از خصوصیت‌های غالب زبان‌های دنیاست و تنها از ویژگی‌های زبان عربی نیست، پس از آن باید بدانیم که هر چیزی وقتی در حقیقت امر مذکر یا مؤنث نباشد و بین آن دو قرار گیرد، از نظر لغوی به صورت مذکر از آن یاد می‌کنند؛ زیرا اصل بر همین بوده و خفیف‌تر است و محتاج علامت نیست، اما مؤنث با علامتی که دال بر تأنیث باشد، فرع آن است.

سیبویه که پیشوای اهل نحو است، می‌فرماید: "«بدان که مذکر از مؤنث خفیف‌تر است، زیرا اول می‌آید و تأنیث، خود از تذکر خارج شده است؛ آیا نمی‌بینی که "شیء" بر هر چیزی که از آن خبر داده شود، اطلاق می‌گردد، پیش از آن‌که مذکر یا مؤنث‌بودنش دانسته شود..."
بنگرید به: كتاب سيبويه (22/1) و نیز به (241/3)

و این چیزی فطری بوده و هرکس چه عالم یا جاهل، و چه اهل توحید و یا مشرک باشد، این‌گونه از خداوند خبر می‌دهد، و از همه‌ی این‌ها مهم‌تر کلام خداوند است که فرموده است:
{وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَيَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ} [الأنعام: 73]

و فرموده است: {وَهُوَ الَّذِي يَبْدأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ} [الروم: 27]
و آیات فراوان دیگری که بر این امر دلالت دارند...

جای تذکر دارد که خداوند به جنسیت وصف نمی‌شود و این‌که با ضمیر مذکر از او خبر داده شده، از لوازم خطاب در زبان است، و خداوند خود خالق دو جنس «مذکر» و «مؤنث» می‌باشد: {َأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى} [النجم: 45]

یعنی: «و اوست كه دو زوج نر و ماده را آفرید.»
بلکه از فرزند یا همسر منزه است، همان‌طور که خود خبر داده است: {بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَلَمْ تَكُنْ لَهُ صَاحِبَةٌ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ} [الأنعام: 101]
یعنی: «[او] پدید آورنده آسمان ها و زمین است، چگونه او را فرزندی باشد؟! در صورتی که برای او همسری نبوده، و همه چیز را او آفریده؛ و او به همه چیز داناست.»

نویسنده: «موقع الإسلام، سؤال وجواب»
ترجمه و تلخیص: «رد شبهات ملحدین»
 @no_atheism
 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان