کد خبر: ۲۴۰۶۰
تاریخ انتشار: ۲۳ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۱:۱۰-12 April 2021
يادداشتی از جواد طباطبايی ديدم که به خوی و خصلت مفطورش چیزهایی خطاب به ارواند آبراهاميان نوشته بود. بخش‌هایی از عباراتش را بخوانيد و بعد خاطره‌ی يکی از ديدارهايی را که با آبراهاميان داشته‌ام نقل می‌کنم. 
جواد طباطبايی نوشته: «این آبراهامیان، هم‌وطن سابق ارمنی‌تبار، توده‌ای آمریکایی و استاد ممتاز کالجی در نیویورک آیتی در سفاهت بازمانده چپ وطنی است و با این‌که بیش از شصت سال را در انگلستان و آمریکا گذرانده، حتی یک ذره هم از این سفاهت کاسته نشده و به نوعی مصداق آن آسیب‌شناسی عامیانه از خلق توده‌ای است که آنان «بر این زاده‌اند، بر این هم بگذرند»!». 

حالا اين آقای به اصطلاح «آیت سفاهت» چطور آدمی است؟ و من چطور بايد داوری‌اش کنم؟ اگر آبراهاميان را از نزدیک نديده بودم و دور از جان از آن مریدان سينه‌چاک طباطبایی بودم لابد از اين دریدگی‌ها و لیچارپرانی باید خوشحال می‌شدم! به هر حال خاصيت مریدی چشم و گوش بسته همين است ديگر.

اما آبراهاميان. آبراهاميان را چند بار در کنفرانس‌های مختلف در کشورهای مختلف ديده‌ام. چند سال پيش (۲۸ اکتبر ۲۰۱۹) خواستيم از او دعوت کنيم در جمعی دانشجويی در لندن صحبت کند. دست بر قضا آن روزها لندن بود و هر روز می‌رفت کيو گاردن در آرشیو ملی مشغول تحقیق می‌شد. ای‌ميل که فرستادم با خوشرويی تمام جواب داد و گفت حاضر است بيايد درباره‌ی مصدق و کودتا صحبت کند. من قرار بود او را ابتدا ببينم و بعد ببرمش یو سی ال. گفتم خوب است بياید دفتر ما. پيرمرد با مهربانی قبول کرد و از غرب لندن آمد کينگزکراس و مسيری دراز را با پای پیاده آمد. بعد برش داشتم بردمش يو سی ال. با قطار. و باز هم پیاده‌روی. اتاق سخنرانی اتاقی بود در گوشه‌ای دور افتاده و تو در تو در يکی از ساختمان‌های يو سی ال که واقعا مثل گودال بود. آبراهاميان آمد. سخنرانی کرد. خيلی هم خوب و منسجم و شسته‌رفته. با حوصله‌ای مثال‌زدنی به همه‌ی سؤال‌ها جواب داد. بعد هم ساندويچی در همان جمع ملت خوردند به مثابه‌ی غذايی سرپايی. آخر کار هم آبراهاميان خودش سوار قطار شد رفت. 

اين‌ها برای من فقط يک معنا بيشتر نداشت: فروتنی و انسان‌مدار بودنی حيرت‌آور. به قدر سر سوزنی کبر و رعونت در اين آدم نديدم. نه گله‌ای و نه شکايتی. هيچ گردی هم به دامان کبريايی‌اش ننشست و سر سوزنی از خوشرويی‌اش کاسته نشد. آن وقت جواد طباطبایی که خودش اسطوره‌ای است از تکبر و دريدگی و ناسزاگويی به صغير و کبیر به آدم نازنينی مثل آبراهاميان می‌گويد «آيت سفاهت».

فروتنی شخصی افراد البته مسأله‌ای است انسانی و ارتباط مستقیمی با دانش فرد ندارد. ولی برای دانشوری آبراهاميان در مقايسه با يکی مثل جواد طباطبايی فقط کافی است نگاهی به گوگل اسکالر بیندازيد تا به طرفة‌العينی دست‌تان بياید اثرگذاری عملی يعنی چه؟ فاصله‌ی طباطبايی و آبراهاميان در آکادميا واقعاً کهکشانی است. طباطبايی تنها به يک دلیل عمده که در فضای مسموم و بی‌در و پيکر زبان فارسی مطلب نوشته است و پشت نوشته‌های‌اش هم موجود درنده و پاچه‌گیر و بددهانی نشسته نام‌آور شده است. نبودن هيچ اثر معقول و معتبری از طباطبایی به زبان انگليسی بر حسب اصول علمی و آکادميک خیلی خوب نشان می‌دهد کدام‌ يک از اين دو بيشتر موصوف به صفت «آیت سفاهت»اند.

القصه که دوستانی که به امام‌زاده‌ی سيد جواد دخيل می‌بندند کمی برای خودشان بيشتر اعتبار و احترام قايل شوند.

داریوش محمد پور 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان