کد خبر: ۲۲۸۸۰
تاریخ انتشار: ۱۶ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۸:۳۵-04 February 2021
ادرار مایعی است که در نفرون کلیه‌ها تولید می‌شود و پس از عبور از کپسول بومن، لوله پیچیده نزدیک، قوس هنله و لوله پیچیده دور از طریق مجرای جمع کننده ادرار به لگنچه وارد شده تا برای دفع به مثانه فرستاده شود.
عصراسلام: در این مسیر طی فرآیند بازجذب و ترشح نفرون‌ها موادی جذب و اضافه می شوند تا ترکیب نهایی ادرار حاصل شود. 

ترکیبات اصلی ادرار انسان 

ادرار انسان عمدتاً از آب (۹۱ تا ۹۶ درصد) و مواد محلول آلی ای از جمله اوره، کراتینین، اسید اوریک و مقادیر اندکی آنزیم، کربوهیدرات، هورمون، اسیدهای چرب، رنگدانه و موسین، و یون های غیر آلی ای مثل سدیم، پتاسیم، کلرید، منیزیم، کلسیم، آمونیاک، سولفات و فسفات تشکیل شده. 

غلظت ترکیبات شیمیایی ادرار بر حسب گرم/ صد میلی لیتر 

آب: ۹۵ 

اوره: ۲ 

سدیم: ۰/۶ 

کلرید: ۰/۶ 

پتاسیم: ۰/۱۵ 

کراتینین: ۰/۱ 

مقادیر کمتری از دیگر انواع یون و ترکیبات شیمیایی هم در ادرار انسان وجود دارد، از جمله: هیپوریک اسید، فسفر، سیتریک اسید، اسید گلوکورونیک، آمونیاک، اسید اوریک، و بسیاری دیگر. ترکیبات مهمی که معمولاً در مقادیر قابل اندازه گیری در ادرار انسان یافت نمی شود – دست کم در مقایسه با آنچه که در پلاسمای خون وجود دارد – پروتئین و گلوکز هستند. وجود مقادیر چشمگیری پروتئین یا قند در ادرار انسان نشان دهنده‌ی مشکلات جسمی است. 

عناصر شیمیایی درون ادرار انسان 

فراوانی عناصر در ادرار انسان به رژیم غذایی، سلامت و میزان آب خوردن فرد بستگی دارد اما در مجموع ادرار انسان به طور تقریبی از این عناصر تشکیل شده: 

اکسیژن: ۸/۲۵ گرم/ لیتر 

نیتروژن: ۸/۱۲ گرم/ لیتر 

کربن: ۶/۸۷ گرم/ لیتر 

هیدروژن: ۱/۵۱ گرم/ لیتر 

مواد شیمیایی که روی رنگ ادرار انسان تأثیر می گذارند 

ادرار انسان رنگ های متفاوتی از زرد روشن تا کهربایی تیره دارد که این مسأله به میزان آب موجود در ادرار بستگی دارد. برخی داروها، مواد شیمیایی طبیعی موجود در مواد غذایی، و بیماری ها می توانند رنگ ادرار را تغییر دهند. مثلاً مصرف لبو می تواند ادرار را به رنگ قرمز یا صورتی درآورد که مسأله ی نگران کننده ای نیست و بی خطر است. وجود خون در ادرار هم می تواند آن را به رنگ قرمز درآورد. سبز بودن رنگ ادرار ممکن است به دلیل مصرف نوشیدنی های رنگی یا بر اثر عفونت در مجرای ادرار باشد. تغییر رنگ ادرار به طور قطع نشان دهنده ی تغییر در ترکیبات شیمیایی ادرار است اما همیشه نشانه‌ی بیماری نیست.

اوره ادرار: 

در بدن ما از تجزیه واحد های سازنده پروتئین ها یعنی آمینو اسیدها ماده ای سمی به نام آمونیاک حاصل می شود که در کبد با دی اکسید کربن ترکیب شده و اوره تولید می شود. 

اوره نسبت به آمونیاک سمیت کمتری دارد و طی فعالیت کلیه ها از بدن دفع می شود. 

بنابراین بیشترین ماده آلی ادرار، اوره می باشد. 

کراتنین ادرار: 

در ماهیچه های بدن ما از ماده ای به نام کراتین فسفات برای تولید انرژی استفاده می شود. 

این ماده از دو بخش فسفات و کراتین ساخته شده است. 

بخش فسفات آن در ماهیچه ها با ADP ترکیب شده و ATP را می سازد تا انرژی سلول های ماهیچه فراهم شود. در اثر این واکنش، بخش کراتین به صورت آزاد باقی می ماند که توسط کلیه ها از خون جذب شده و با ادرار دفع می شود. 

اوریک اسید ادرار: 

اوریک اسید ماده ای است که از تجزیه نوکلوئیک اسیدها به دست می آید. میزان انحلال این ماده در آب کم است و به راحتی رسوب کرده و به صورت بلور در می آید. از این رو کلیه ها به سرعت اوریک اسید را از خون جذب کرده و با ادرار دفع می کنند. 

نکته قابل توجه این است که در حالت طبیعی در ادرار یک فرد سالم اثری از قند، گلوکز و آمینواسید وجود ندارد. چرا که این مواد طی مکانیسم تولید ادرار بازجذب شده اند. از این رو وجود آن ها می تواند نشانه از بیماری در فرد و اختلال کارکرد کلیه‌ها باشد.


منابع: علم‌نما، روزیاتو

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان