کد خبر: ۲۲۴۶۳
تاریخ انتشار: ۲۱ دی ۱۳۹۹ - ۱۳:۵۵-10 January 2021
"خطیب جمعه در رسانه ملی در رثای آیت الله مصباح قصه سرائی جدیدی از پیشگویی مرگ و چشم گشودن پس از مرگ گفت که بسیار تاسف بار است!"
عصراسلام: سرقت منحصر به سرقت اموال نیست، "سرقت علم" هم داریم‌ و از سرقت علم ناجوانمردانه‌تر، سرقت "ایمان" آدمیان است با ابزار تظاهر به اخلاق وارائه عرفان کاذب انجام می‌شود.

رهزنان وادیِ عرفان

مسیرعرفان وارتباط با غیب ، مسیری است که رهزن زیاد دارد. استاد ما علامه حسن‌زاده بارها می‌فرمودند: "مراقب رهزن‌های این مسیر باشید". سارقان ایمان؛ سارقانِ ماهری هستند که با "عرفان نمایی"،یعنی؛ با گریه های دروغین وبا قصه سرایی های عرفانی و غیبی، از اعتماد انسان های صاف و ساده سوء استفاده کرده و آنان را به سمت آمال و منافع خوشان جذب می کنند.

آنان با شگردهای عرفان گرایانه آنچنان  "مریدبازی" به راه می اندازند که باور دروغ درباره آنها آسان نخواهد بود. آنان برای خود و یا اصحاب قدرت و ثروت ، با "حرام گویی" آنچنان بازارگرمی میکنند که چیزی از اعتقاد و ایمان را، سالم نمی گذارند.

قصه سرایی‌های عرفانی برای اموات

بیشترین دامنه این قصه سرایی ها و عرفان بازی ها در رابطه با جایی است که امکان تحقیق و اثبات وجود ندارد و آن در مورد اموات است. خوب روشن است چرا دست به دامن اموات میشوندو برای آنها کرامت پشت کرامت می‌گویند و می‌نویسند ، این بندگان خدااز دنیا رفته اند و کسی نمی‌تواند آنان را در مورد آن قصه سرایی‌ها، مورد پرسش قرار دهد.

اینجاست که از طرفی؛ شأن اخلاق و عرفان سقوط می‌کند و از طرفی ایمان افراد به سرقت میرود.

راه تشخیص عارف نمایان دروغگو

امام صادق(ع) بیان مهم وکاربردی در تبیین نشانه‌های انسان‌های رهزن و دروغگو در مسیر اخلاق و عرفان دارند. یعنی همان هایی که اخبار غیبی می‌دهند و یا کرامت‌هایی نقل می‌کنند و یا خارق عاداتی را می‌گویند که هیچ ریشه و اساسی ندارد.

امام (ع) می‌فرماید: "نشانه این رهزن‌ها و دروغگویان در مورد اخبار غیبی این است که وقتی حلال و حرام خدا مطرح باشد به حرام و حلال خدا پای بند نیستند." (اصول کافی/۵۰۷)

به عنوان مثال؛ به راحتی دست در بیت المال می‌برند و یا رفیق اختلاس گرانند ویاکنار زمین‌خوارانی هستند که با سندسازی دزدی قانونی می‌کنند و یا به راحتی در تریبونی اتهام می‌زنند و تخریب می‌کنند و در عین حال قیافه عرفانی بخود می‌گیرند!

یک نمونه از این روایات را ملاحظه کنید تا بدانیم این موضوع را باید بادقت "رصد"کرد تا گولِ ادعای عرفان و قصه سرایی ها را نخوریم:

امام صادق(ع) می‌فرماید: "کسی که گوشه کلمه‌ای علیه مؤمنی بگوید، روز قیامت در حالی محشور می‌شود که در پیشانی او نوشته از رحمت خداوند دور است."

مگرمی‌شود ما ادعای اخلاق ومهم‌تر، ادعای معرفت وکرامت را بشنویم اما رفتار و نوعِ گویش و قضاوت شان درباره یک مومن را ندید بگیریم؟!

سیره ائمه و کرامت گرائی

مهم‌ترین و اولین کتاب مدون حدیثی شیعه، کتاب کافی است.این کتاب در هشت جلد است و دو جلدش اخلاق و یک جلدش عقاید و پنج جلدش احکام است اما برخی‌ جوری از اسلام حرف می‌زنند که همه‌ هشت جلدکافی کرامت‌گویی است! به قول علامه حسن‌زاده، ائمه(ع) پدر جد کرامت‌ها بودند، اما چرا این کرامت‌ها برای اهل بیت(ع) به این وفور دیده نمی‌شود؟!

پس؛ حرف دین جای دیگر یعنی احکام خدا و عقاید و اخلاق و حقوق است.

عارفان حقیقی و کتمان کرامات

معیاردوم برای تشخیص عارف از سارقان عرفان؛سخن کارشناسان این دانش است. مهم‌ترین کتاب عرفانی، کتاب "فصوص الحکم" ازمحی الدین عربی است که متن بسیار سنگینی دارد و همیشه کسانی که می‌توانستند این کتاب را تدریس کنند، تعداد معدودی بودند.

ابن عربی درفص لوطیه این کتاب می‌گوید:

"آنهایی که معرفت پیدا کردند و درجهان معرفت ستاره‌ای شدند، همتشان را برای تصرف ونشان دادن معجزات و خوارق عادات وکرامات خرج نمی‌کنند. وعارفانی که جرعه‌ای ازمعرفت نوشیدند، درغایت عجز در برابر پیشگاه خداوند هستند و از اینکه بخواهند کرامتی از خود نشان دهند پرهیز می‌کنند."
این سخن بالاترین کارشناس عرفان است.

روش امام خمینی در برابر ادعاهای غیبی

هرکسی به امام(ره) قصه کرامتی و یاخبر غیبی می‌داد، می‌فرمود: "من کور باطنم و بد باورم."
در برابر هر کرامتی که می‌شنوییم این جمله امام رایادمان باشد.

علائم حیاتی پس مرگ!

به ضرس قاطع منکر علائم حیاتی پس از مرگ قطعی هستیم. درمیان معصومین،کدام معصوم پس از مرگ، علائم حیاتی برای غسال وغیره نشان داده؟!

خاتم انبیا(ص)به امام علی(ع) فرمود وقتی من را غسل دادی، من را بنشان (نفرمود می‌نشینم) و از من سؤال کن تا پاسخ شنوی.
این فقط از پیامبر(ص)نقل شده است و این شنیدن فقط مقدور گوش پاک علی است و دیگران که در آن محضر حضور داشتند، اصلا ندیدند و نشندند. 

درکرامت بافی، فقط "ایمان" به تاراج میرود! "لاتَغلُوا فِی دِینکُم غیرالحق"مائده/۷۷

قرآن دو درس دارد:

اول؛ مبادا با شنیدن اخبارغیبی قطعی تعجب نموده وچه بسا انکار نماید.(بقره/۴ وکهف/۲)
دوم؛ ما را از خیال بافی وقبول خیال پردازی دیگران نهی نموده (حدید/۱۴ و ۲۳)

سوال اول:
درمورد در آغوش گرفتن حضرت زهرا دو فرزندش پس از شهادت توضیح دهید؟

پاسخ:
درمورد نشانه حیات پس از مرگ در مورد معصومین (ع) نکات مهمی مطرح است؛
اولا؛ در نهج البلاغه فرمود: 
"لایقاس بنا احد"، ما اجازه مقایسه احدی را با اهلبیت نداریم.
اما دربیرون آمدن دست ودرآغوش گرفتن دوفرزندحضرت فاطمه(س) ، بدانید روایتش بسیار ضعیف است و علامه مجلسی در جلد ۴۳ بحارالانوار تصریح میکند؛ "این روایت که حکایت از حرکت دستان فاطمه دارد در کتاب قابل اعتمادی من ندیده‌ام" .
و اصلا در متن آن روایت هم سوالاتی مطرح است که چگونه حضرت فاطمه(س) امام حسن وامام حسین(ع) را در آغوش گرفت و دو دختر کوچکترخود را چنین نکرد؟!

استاد ما آیت الله جوادی در ذکر مصیبتی که اشاره به جریان داشت ،فقط اینکه امام علی(ع) ندای ملکوتی شنید که فرزندان را از مادر جداکن فرشتگان طاقت دیدن ندارند را، ذکر نمودند. و نیز سالها در فاطمیه استاد ما آیت الله وحیدخراسانی ذکر مصیبت می‌نمودند، یادندارم به این جریان اشاره ای داشته بودند!

و در مرحله سوم؛ مهم این است بخش مهمی ازکرامت های اهلبیت(ع) را کسی غیر خودشان نمیدیده همانطوریکه همین سخن فرشته با حضرت امیر را غیراوکسی نشنیده و خود امام بعدا بازگو فرمودند.

سوال دوم:
آیا مکاشفات و کرامات عرفانی میتواند بر هرکسی اتفاق افتد و یا برای افراد خاص و مشروط به شرائط خاص است؟

پاسخ: 
همانطوری که رسیدن به دانش و هر گونه مهارتی،راهکار اختصاصی دارد، دست پیدا کردن به مکاشفات و کرامات راه خاص وبسیار سخت و پیچیده ای دارد که نقطه اول آغاز آن ؛ "ترک جمیع معاصی" است. بدون ترک حرام خدا و انجام واجب خدا،ادعای کرامت,صددرصد باطل است ومکاشفاتش هم جملگی شیطانی است وتوهمی بیش نیست.

مرحوم شیخ الرئیس ابن سینا-در نمط نُهم کتاب الاشارات-اول عارف را معرفی میکند که "عارف" کسی  است که "سلیم ازهمه شواغل و تجریدیافته از جلابیب" باشد. همه شواغل شامل همه درگیری های دنیوی وسرگرمی ها و تعصبات است و "جلابیب" هر چیزی است میتواندبرای آدمی حجاب شود وحقیقت را نبیند.

پس عارف بایدچنان در "مقام توحید" قوی باشدکه از همه معاصی وحجاب ها رها باشد.
درمرحله دوم می‌گوید: عارف، باید درتمام نیت ها؛خدائی محض باشد.وحتی اگر توجه به عرفان خود هم داشته باشد، عارف نیست؛ "من آثرالعرفان للعرفان فقد قال بالثانی". 
بعد در مرحله سوم بحث کرامت را پیش می‌کشد و می‌گوید؛ این چنین عارفی که توصیف نموده می‌تواند صاحب کرامت باشد؛ "اذا بلغک ان عارفا....."

سوال سوم:
اساسا مرز بین کرامت بافی با نقل کرامات واقعی چیست؟

پاسخ:
برای پاسخ باید ما بین "تحقق" یک واقعه و "تمثل" آن و "توهم" وقوع آن تفاوت گزاریم. 
در "تحقق" ؛ چیزی موجود میشود و همه به راحتی مشاهده میکنند.در "تمثّل" چیزی به نشان در می آید اما نه برای همه ، بلکه برای افراد مشخص با شرائط بسیار سختی که دارد محقق میشودمانند مشاهدات شب عاشورا و اصحاب امام حسین که با عنایت خود امام حسین متمثل شد. ودر"توهم" هم قصه روشن است. 

درمورد افرادی که تمثلاتی درستی داشته اند، بدانیم؛ اولاآنان کتمان میکردند و پس از مرگ گفته شده مانندحکایات درموردبحرالعلوم و سیدبن طاوس.
وچون دروغ زیاد است و کمتر کسی جرات میکند که تمثلات خودرابگوید مگر درضرورت، وآن هم برای شاگردان خصوصی وآن هم بشرط اینکه تازنده اند به کسی بازگو نکنند.


سوال چهارم:
اگر امام راحل وقتی درمعرض نقل کراماتی قرار می‌گرفتند می‌فرمودند «کورباطنم و دیر باور» اما در وصیتی به فرزندشان دارند: «به تو وصیت می‌کنم که انکار مقامات اهل معرفت نکنی»
چگونه بین این دو نقل حضرت امام جمع می‌کنید؟

بله اما سخن امام "مقامات اولیاء" است نه کرامتهای ادعایی!

اول باید "مقام" را شناخت وبعدباید "اولیاء" را شناخت تا هرکرامت و مکاشفه ای که کسی ادعا میکند تصورنکنیم ازجنس"مقامات اولیاء"است. در "مقام" نورانیت نهفته است وکسیکه ازاو ظلمت و تاریکی گناه و تفرقه و تهمت و... منتشرشودبه مقام نرسیده تاچه برسدکه به اولیاء رسیده باشد.
قصه‌های ساختگی زیاداست، سخنران مشهوری گفت؛آیه الله بروجردی دروقت تلقین وقتی به اوگفتند؛ "افهم"اوگفت: میفهمم!

من از استادم آیت الله فاضل لنکرانی که پدرش از نزدیکان آقای بروجردی بوده ودرتشییع حضورداشته پرسیدم وفرمودند:"دروغ است".

هادی سروش
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان