کد خبر: ۲۲۱۳۷
تاریخ انتشار: ۰۸ دی ۱۳۹۹ - ۰۵:۴۵-28 December 2020
در کل دوران سلطنت دو سلسله‌ی ترک‌تبار صفویه و قاجاریه، حتی یک برگ سندِ رسمیِ دولتی به ترکیِ آذری نداریم.
 در دوره‌ی قاجار، در بین مکاتبات بین پادشاه تهران‌نشین و ولیعهد تبریزنشین نیز، باز یک مورد هم نداریم که به ترکیِ آذری باشد. در هیچ مکتبخانه‌ای، در کل آذربایجان، آخوندی نبوده است که به ترکی آموزش دهد. اساس گلستان و بوستان سعدی، و زبان فارسی بود.

 بعدها هم که میرزا حسن رشدیه‌ی تبریزی پایه‌ی مدارس جدید را گذاشت، زبان معیار باز هم فارسی بود. جالب اینکه، وقتی درخواست انتشار مجله‌ی فکاهیِ ملانصرالدین به زبان ترکیِ آذری در دوره‌ی احمدشاه قاجار داده شد، رئیس‌الوزرای وقت (که اسمش یادم رفته) با آن مخالفت می‌کند، و پس از کش و قوس‌های فراوان، تنها به این شرط موافقت می‌کند که سرمقاله باید به فارسی باشد. پهلویِ اول، در تثبیت زبان فارسی به‌عنوان زبان آموزش، در واقع، وارث همین سنت بود و چیزی از خود جعل نکرد. به‌جز این، هیچ‌چیز دیگری هم متصور نبود و آفت پلشت‌ترین شکل ناسیونالیسم، یعنی ناسیونالیسم تورکی نیز، به‌رغم آغاز آن از دستکم سه دهه قبل‌تر در خاک ناسیونالیسم‌پرور عثمانی، هنوز آن‌چنان شیوعی نیافته بود. در بین صدراعظم‌های فرهیخته و کاردان قاجار، از سپهسالار تا امین‌الدوله، هر کدام اگر موفق به شکستِ مخالفتِ گجستکانِ وقت با تاسیسِ مدارسِ جدید می‌شدند و نظام آموزشیِ مدرن را تاسیس می‌کردند، زبان معیار در آن باز هم فارسی می‌بود. 



فرهاد سلیمان نژاد 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان