کد خبر: ۲۲۱۳۲
تاریخ انتشار: ۰۸ دی ۱۳۹۹ - ۰۵:۱۷-28 December 2020
مرداد امسال به دلیل برخی اتفاقاتی که در روزنامه شهروند رخ داد، تصمیم به استعفا گرفتم. 
از چندی قبل از این اتفاق ها احساس کرده بودم که حرفه‌ای روزنامه‌نگاری برای من به عنوان یک روزنامه‌نگار ثابت در تهران تمام شده است. دلایلش بماند برای بعد. از سال هشتاد و دو تنها دلیل ماندن در تهران کارم بود و تمرکز این حرفه‌ در تهران. 

اما بعد از استعفای اخیر و برخی اتفافاتی که در زندگی شخصی‌ام افتاد اولین چیزی که به سراغم آمد تنهایی بود. تجربه شخصی من از تنهایی می‌گوید وقتی تنها می‌شوی لزوما از آرامش خبری نیست. تنهایی آغاز جستجو است. انگار در درون خود به دنبال چیزی هستی. چیزی که قبل از تنها شدن حس‌اش نمی‌کردی اما حالا که تنها شدی و کمی در محضر سکوت قرار گرفتی، حضور آن حس را بهتر می‌فهمی. نشانه‌هایش، رنگ‌اش را، زمزمه‌اش‌را و حتی بویش را. بنابراین برای یافتن آن حس تهران را ترک کردم. دیگری کاری آنجا نداشتم. البته هنوز برای دو یا سه نشریه محترم چیزهایی می‌نویسم. پروژه‌های خودم را دارم. حداقل سه پروژه که هنوز نمی‌دانم کدام‌شان باید در اولویت باشند. البته مسئولیت‌هایی هم دارم که باید به آنها فکر کنم و حتما برایشان برنامه داشته باشم. و مهم‌تر همه چیز، اینجا بهتر جستجو می‌کنم. و خیلی خیلی مهم‌تر از همه اینکه طبیعت را دارم. آرامش هدف نخست جست‌وجوی من نیست. باید چیزی . 
 فراتر از آن هم وجود داشته باشد. بنابراین شانزده سال کار روزنامه‌نگاری متعارف را کنار گذاشتم تا کمی به خودم برسم.

آرمین منتظری 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان