کد خبر: ۲۲۱۲
تاریخ انتشار: ۲۶ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۶:۳۶-16 June 2018
پس از آن كه در دسامبر 1941 ارتش سرخ پیشروى آلمان‏ها را در 35 كیلومترى مسكو متوقف كرد استالین بلافاصله از انگلیس و آمریكا كه تازه وارد جنگ با آلمان شده بود درخواست گشودن جبهه دوم را كرد.
اما در اوت 1942 چرچیل و روزولت با شكست عملیات «دیپ» دریافتند توان دفاعى آلمان‏ها بالاتر از آن است كه به آن‏ها اجازه ورود به غرب اروپا را بدهد.

در این عملیات، از 7 هزار چترباز و نیروى كماندویى 60 درصدشان در ساحل این شهر فرانسوى جان خود را از دست دادند. آن‏ها حتا نتوانستند چند ساعت هم بندر مذكور تحت اشغال خود نگاه دارند.
در سرتاسر سال 1943 و نیمه‏ى اول سال 1944 على‏رغم درخواست‏هاى استالین، متفقین از ورود به غرب اروپا خوددارى كردند چرا كه این كار را اقدامى پرتلفات مى‏دانستند. اما سرانجام هنگامى كه پى بردند آلمان دیگر توان مقاومت در برابر ارتش سرخ را ندارد و ممكن است ارتش سرخ اروپاى غربى را در نبود متفقین انگلوساكسون ببلعد تصمیم گرفتند تا در غرب فرانسه نیرو پیاده كنند. حال آن كه دراین مدت آلمان‏ها با به كارگیرى 13 میلیون متر معكب بتون، 2 / 1 میلیون تن فولاد و 175 هزار كارگر عظیم‏ترین دژ اروپا بعد از ماژینورا در سواحل مانش (جنوب انگلیس و شمال غرب فرانسه) ایجاد كرده‏اند.

همه چیز به 24 ساعت اول بستگى دارد

در اصول اولیه‏ى نظامى‏براى گذر از رود یا فرود در ساحل یك چیز بیش‏ترین اهمیت را دارد یا مى‏توان گفت در واقع تنها یك چیز اهمیت دارد: سرپل:

اگر سرپل در ساحل و یا ساحل مقابل رودخانه تسخیر شود و مهاجمان بتوانند در برابر پاتك‏هاى دشمن آن را نگاه دارند نیروهاى تقویتى قادرند در ساحل پیاده شوند در غیر این صورت امكان ندارد بتوان از رود و یا ساحلى گذشت.

در 6 ژوئن 1944 آیزنهاور، فرمانده كل قواى متفقین در اروپا، احتیاج به 100 تا 150 هزار سرباز داشت كه از جان خود گذشته باشند. این مردان باید با حمله به دژهاى آلمانى در ساحل آن‏ها را تسخیر كرده و در برابر حملات متعدد آن‏ها مقاومت مى‏كردند. آغاز بزرگ‏ترین عملیات آبى – خاكى جهان

در 6 ژوئن ساعت 630 صبح 57 هزار تفنگدار و چترباز آمریكایى متعلق به لشكرهاى معروف یكم، 82 و 101 و 75 هزار انگلیسى متعلق به سپاه مونتگمرى و لشكر ششم در حالى كه بزرگ‏ترین پشتیبانى تاریخ را در اختیار داشتند باگلایدر، كشتى‏هاى نفربر و قایق در نرماندى پیاده شدند در حالى كه 14 هزار و 600 هواپیما، 6700 كشتى آن‏ها را همراهى مى‏كرد در برابر این نیروى جهنمى، آلمان تنها 40 كشتى، 34 زیردریایى و 350 هواپیما در اختیار داشت.
نبردى بسیار بى‏رحمانه آغاز شد، كشتى‏ها و هواپیماهاى متفقین ساحل را زیر آتش شدید گرفتند و بسیارى از واحدهاى آلمانى را درجا منهدم كردند حال آن كه از مدافعان نیز كارى ساخته نبود. هیچ كس تاكنون این تعداد ابزار جنگى را به صورت تجمعى ندیده بود اما آلمان‏ها ضربه‏ى خود را هنگام پیاده شدن نیروهاى آبى – خاكى فرود آوردند. بسیارى از سربازان آمریكایى حتا فرصت رسیدن به ساحل را نیافتند چرا كه مسلسل‏هاى آلمانى و تك تیراندازان آن‏ها را بر روى قایق‏هاى آبى – خاكى مى‏زدند.
هنگامى كه پل‏ها گشوده شد و سربازان متفقین پا بر روى ساحل اوماها گذاشتند تازه پى بردند سرسخت‏ترین مردان ارتش آلمان كه به تازگى از جبهه روسیه به غرب اعزام شده بودند در مقاومت چه اندازه جدى هستند. در همان ابتداى كار قواى آمریكایى در نوار ساحلى زمینگیر شد اما قواى كانادایى – انگلیسى با سرسختى توانست زمین تصرف شده را نگاه دارد و عقب نرود. در این عملیات كه با نام روز دى یا D – Day معرف شد. آلمان‏ها عقب‏نشینى نمى‏كردند یا كشته مى‏شدند و یا آن كه سد راه متفقین مى‏شدند. هر جا كه مقاومت آن‏ها شدید بود، متفقین با دستگاه «پرتاب شعله» آن‏ها را در سنگرها مى‏سوزاندند. متفقین فرصتى نداشتند. اگر آن‏ها ظرف 24 ساعت به سرپلى مهم دست نمى‏یافتند و ترتیب ورود 86 لشكرى را كه در دریا منتظر نتیجه‏ى عملیات آن‏ها بودند را نمى‏دادند لشكرهاى زرهى ژنرال رومل (كه اكنون فرمانده دفاع شمال غرب فرانسه بود) آن‏ها را به دریا مى‏ریختند و زیردریایى‏هاى آلمانى نیز كه اكنون مشغول گرفتن قربانى از بین كشتى‏هاى عظیم نفربر و تانك‏بر بودند ضربات خود را افزایش مى‏دادند.
سرسختى طرفین به دلیل اهمال هیتلر در اعزام نیرو به سوى واحدهاى مدافع در نهایت به زیان آلمان‏ها تمام شد و آن‏ها با تحمل حدود 9 هزار كشته عقب نشستند در حالى كه آمریكایى‏ها كانادایى‏ها و انگلیسى‏ها نیز متحمل 15 هزار كشته شده بودند.

در پایان روز جنگ اول حمله، متفقین نوار ساحلى به طول 30 كیلومتر و عمق 10 كیلومتر را تصرف كرده بودند. در واقع آلمان‏ها هنوز خیال مى‏كردند كه حمله‏ى اصلى متفقین در چند كیلومتر جنوبى‏تر خواهد بود. همین اشتباه آن‏ها باعث شد تا كمك‏هاى ضرورى به مدافعان هرگز نرسد و لشكرهاى زرهى آلمانى زمانى وارد نبرد شوند كه متفقین ظرف 10 روز 95 هزار تانك و زرهپوش (ارقام صحیح است!) را در ساحل پیاده كنند. رهبران انگلیس و فرانسه اكنون 619 هزار سرباز را به فرمان ایزنهاور و مونتگمرى در آورده بودند و از آن‏ها تنها یك چیز را مى‏خواستند: آزادسازى فرانسه.

اگر چه آلمان‏ها به صورت پراكنده مقاومت‏هاى دلاورانه‏اى از خود نشان مى‏دادند اما بمباران‏هاى عظیم هوایى در كنار حملات جبهه‏ى مقاومت فرانسه سبب شد تا كمك با سه هفته تأخیر به آن‏ها رسید. نتیجه نبرد

نبرد نرماندى در نهایت براى آمریكا و انگلیس بیش از 50 هزار كشته در برداشت اما مقدمه‏اى شد براى ورود 2 میلیون سرباز، 500 هزار تانك و زرهپوش و نفربر و 3 میلیون تن ‏ساز و برگ نظامى. اكنون دیگر مسلم بود كه آلمان هرگز قادر به پیروزى در جنگ نیست چرا كه در جبهه شرق نیز 10 میلیون سرباز روس با سرعت در حال عقب راندن آلمان‏ها بودند.
در عملیات نرماندى باز هم دخالت‏هاى بى‏مورد هیتلر موجب شد تا آلمان‏ها چند روز حیاتى را از دست بدهند و نتوانند مانع رخنه متفقین شوند. كم‏تر از یك ماه بعد یعنى در اوت 1944 پاریس سقوط كرد و 9 ماه بعد آلمان كاملا تسلیم شد.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان