کد خبر: ۲۲۰۱۵
تاریخ انتشار: ۰۴ دی ۱۳۹۹ - ۲۱:۲۸-24 December 2020
برگی از تفسیر المیزان علامه طباطبایی
عصراسلام: علامه طباطبایی در ذیل تفسیر آیات ۳۰ تا ۴۱ سوره مبارکه صافات به موضوع «مقصود از (عباد الله المخلصین) و اینکه (رزق معلوم) دارند»  می پردازند.

و ما تجزون الا ما کنتم تعملون

یـعـنـى و در جـزایـى کـه خـواهـیـد دیـد، هـیـچ ظـلمـى وجـود نـدارد، بـراى ایـنـکـه عـیـن اعمال شما به شما برمى گردد.

الا عباد اللّه المخلصین… بیض مکنون

ایـن اسـتـثـنا، استثنایى است منقطع از ضمیر در (لذائقوا) و ممکن هم هست استثنا از ضمیر (مـا تـجـزون ) بـاشـد و هـر دو هـم صـحـیـح و داراى وجـه اسـت، بـنـابـر نـظـریـه اول مـعـنایش این مى شود: (و لیکن بندگان مخلص خدا رزقى معلوم دارند، و از چشندگان عـذاب الیـم نیستند) و بنابر نظریه دوم معنایش این مى شود: (و لیکن بندگان مخلص خـدا رزقـى مـعلوم دارند ماوراى جزاى اعمالشان ). و به زودى ان شاءاللّه به معناى آیه اشاره خواهیم کرد.

ولى آنـچـه مـسـلم اسـت ایـن اسـت کـه: نـمـى تـوان اسـتـثـنـاى مـذکـور را مـتـصـل گـرفـت، و احـتـمال اینکه استثنا متصل باشد، ضعیف بوده و خالى از تکلف و زحمت نیست.

مقصود از (عباد الله المخلصین) و اینکه (رزق معلوم) دارند و…

قـرآن کـریـم ایـن عـده را بندگان مخلص خدا نامیده، و عبودیت خداى را براى آنان اثبات کرده و معلوم است که: عبد، نه مالک اراده خودش است، و نه مالک کارى از کارهاى خودش، پس این طایفه اراده نمى کنند، مگر آنچه را که خدا اراده کرده باشد، و هیچ عملى نمى کنند مگر براى خدا.

آنگاه این معنا را براى آنان اثبات کرده که مخلص – به فتحه لام – هستند، و معنایش این اسـت کـه: خـدا آنـان را خـالص بـراى خـود کـرده، غیر از خدا کسى در آنان سهیم نیست، و ایـشـان جـز بـه خـداى تـعـالى بـه هیچ چیز دیگرى علقه و بستگى ندارند، نه به زینت زندگى دنیا و نه نعیم آخرت، و در دل ایشان غیر از خدا چیز دیگرى وجود ندارد.

و مـعـلوم اسـت کسى که این صفت را دارد، التذاذش به چیز دیگرى است غیر از آن چیرهایى کـه سـایـرین از آن لذت مى برند و ارتزاقش ‍ نیز به غیر آن چیرهایى است که سایرین بـدان ارتـزاق مـى کـنـنـد، هر چند که در ضروریات زندگى از خوردنى ها، نوشیدنیها و پوشیدنیها با سایرین شرکت دارد.

با این بیان این نظریه تأیید مى شود که: جمله (اولئک لهم رزق ) معلوم اشاره دارد بـه اینکه در بهشت رزق ایشان که بندگان مخلص ‍ خدایند غیر از رزق دیگران است و هیچ شباهتى بر رزق دیگران ندارد، اگر چه نام رزق ایشان و رزق دیگران یکى است، و لیکن رزق ایشان هیچ خلطى با رزق دیگران ندارد.

پـس مـعناى جمله (اولئک لهم رزق ) معلوم این است که: ایشان رزقى خاص و معین و ممتاز از رزق دیگران دارند. پس معلوم بودن رزق ایشان، کنایه است از ممتاز بودن آن، همچنان که در آیه (و ما منا الا له مقام ) معلوم نیز اشاره به این امتیاز شده. و اگر در آیه مورد بـحـث بـا کـلمـه (اولئک ) کـه مـخـصوص اشاره به دور است، به ایشان اشاره کرده، براى این است که دلالت کند بر علو مقام ایشان.

سایت شفقنا
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان