کد خبر: ۲۱۴۱۹
تاریخ انتشار: ۱۰ آذر ۱۳۹۹ - ۱۲:۲۸-30 November 2020
‏از پایان جنگ ایران و عراق در مرداد سال ۱۳۶۷ تا حمله عراق به کویت تقریبا دوسال فاصله شد اما طی این مدت اوضاع غرب خاورمیانه کاملا دگرگون شده بود.
عصراسلام: غرب و اعراب که در طی سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ ایران را دشمن بزرگ خود فرض می‌کردند با اعطای حدود ۸۰ میلیارد دلار کمک و ارسال انبوهی از تسلیحات و تکنولوژی عراق را مبدل به قدرت اول منطقه و ارتش پنجم جهان کردند. 

آن ها در محاسبات خود یک نکته را از یاد بردند و آن این که نیرویی‌ عظیم‌ تهاجمی پس از جنگ با ایران به چه کاری خواهد آمد؟ نیرویی مرکب از ۶۰۰ هواپیما، ۵۳۰۰تانک، ۷هزارزره پوش، ۳هزارتوپ، و ده‌ها میلیارد دلار موشک و بمب‏و ۱ میلیون سرباز با تجربه جنگ هشت ساله، چنین مسئله‌ای اصلا در محاسبات غرب و اعراب ثروتمند و کم جمعیت منطقه به حساب نیامده بود. 

اما در مرداد ۱۳۶۹ (اوت ۱۹۹۰) اوضاع کاملا دگرگون شده بود. ۴۰ لشکر عراقی که حداقل یک سوم آن زرهی و مکانیزه بودند به گونه‌ای ترس‌آور در سمت مرز غربی عراق‏ و همچنین مرز جنوب غربی متمرکز شده و مرتب در حال تهدید کویت بودند. 

در مرزهای شرقی عراق، ایران به سرعت در حال بازسازی ویرانی‌های جنگ بود و هیچ علاقه‌ای به دخالت در درگیری‌های بین برداران عرب(!) نشان نمی‌داد. 

اسرائیل نیز با ترس از ضربه متقابل صدام که اکنون دیوانگی او ثابت شده بود‏ حاضر نبود مانند سال ۶۰ دست به حمله پیشگیرانه بزند. 

۲ اوت ۱۹۹۰ چند واحد عراقی بدون آنکه به اخطارهای جهانی توجه کنند با حمله به کویت و تسخیر ۱۳ ساعته این کشور ثروتمند به جهان ثابت کرد که از نظر آن‌ها دوران دیپلماسی در خلیج فارس به سر آمده. 

هدف آن‌ها از حمله به کویت در درجه اول خروج‏ از بن بست اقتصادی و در درجه دوم جلوگیری از رکود در ارتش بزرگ عراق بود. فرار سریع مسئولان سیاسی و نظامی کویت به کشورهای همسایه نشان داد که ارتش‌های اعراب تا چه اندازه کوچک و غیرقابل اتکا هستند.

صدام ابتدا گمان می‌کرد آمریکا تن به مذاکره با وی بدهد و شوروی نیز از وی حمایت کند‏. اما گورباچوف اکنون در ماه عسل سیاسی با امریکا بود و امریکا نیز دنبال آن بود که هم زمان دو ضربه فرود آورد. اول آنکه به بهانه کویت ماشین جنگی صدام را از کار بیندازد دو آنکه با ارائه نمایشی عظیم، نظم نوین را به دنیا نشان دهد. (لجستیک عظیم) 

قسمت با ارزش جنگ خلیج فارس‏ قدرت آمریکا در ارسال تجهیزات به منطقه بود. از اوت ۱۹۹۰ تا ژانویه ۱۹۹۱ به مدت ۵ ماه صدام احمقانه ورود نیرو و تجهیزات امریکایی را نظاره کرد و اجازه داد غرب ۵۵۰ هزار سرباز خورد را در عربستان مستقر کند. 

تعلل صدام سبب شد تا در ژانویه ۱۹۹۱‏، ۵۰۰ هزار سرباز امریکایی، ۳۶ هزار سرباز انگلیسی، ۱۵۰هزار سرباز شورای همکاری خلیج فارس، ۱۹هزارسرباز فرانسوی، ۲۰هزار سرباز مصری و ۳۰ هزار سرباز از دیگر کشورها در منطقه مستقر شوند. 

سخت‌ترین قسمت لجستیک متفقین رساندن حدود ۳ هزار تانک سنگین و ۲ هزار  هواپیما به منطقه بود‏. ژنرال نورمنن شوارتسکف، سرفرمانده آمریکایی علی رغم ارتش عظیمی که در جنوب کویت و جنوب عراق مستقر کرده بود.

هنوز از درگیری با ارتش ۱.۵ میلیون نفری عراق واهمه داشت، تصمیم گرفت حمله را با موشک‌های کروز و بمباران هوایی اغاز کند‏. در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۱، ۱۸۰۰ هواپیمای متفقین دست به عظیم ترین حمله هوایی نیمه دوم قرن بیست زدند. 

فرماندهان امریکایی چون از قدرت پدافند فشرده بغداد اطلاع داشتند ابتدا با استفاده از بمب افکن‌های نامرئی استیلت اف_۱۱۷ پدافند عراق را شناسایی کرده و پس از آن راه را برای حمله اصلی بازکردند‏. 

اف-۱۸ تورنادو اف-۱۵ومیراژ ستون فقرات حمله را تشکیل می‌داد و چون قدرت عملیات در شب را داشتند حمله در نیمه شب آغاز شد. آن گونه که فرماندهان اسکادران‌های مهاجم اعلام کردند فشردگی آتش دفاعی بغداد بسیار بیش از تخمین اولیه بود. 

اما از روزهای دوم و سوم به بعد حجم آتش عراق کم شد‏. آمریکا تلفات هوایی سه روز اول خود را حدود ۱۰ هواپیما ذکر می‌کند. حال آنکه صدام این رقم را بیش از ۳۰ هواپیما می‌دانست و با نشان دادن ۷ خلبان اسیر غربی براین نکته تاکید کرد. 

صدام در ۲۲ ژانویه حمله موشکی به اسرائیل را آغاز کرد تا بلکه اعراب به سمت او بازگردند‏ اما به دستور امریکا اسرائیل از اقدام تلافی جویانه خودداری کرد و امریکا سعی کرد با موشک‌های ضد موشک پاتریوت مانع تداوم حرکت عراق شود. اگر چه پاتریوت تا حدودی موفق بود اما نتوانست توقف حملات موشکی به اسرائیل را به دنبال داشته باشد. 

در هفته دوم حملات هوایی با ۱۸۰۰ هواپیما ادامه یافت‏. هزاران سرباز عراقی در پناهگاه‌های خود کشته شده و صدها تانک نابود شد. خطوط مخابراتی جاده‌ها نیروگاه‌ها ساختمان‌های نظامی و فرودگاه‌ها تماماً نابود شدند. عملا ارتباط بین نیروهای صدام دچار مشکل شد. 

در هفته سوم نبرد بمب افکن‌های عظیم بی -۵۲ لشکر گارد ریاست جمهوری را که در اطرف ناصریه‏ موضع گرفته بودند مورد حمله قرار دادند. 

در نبردهای هوایی برتری خرد کننده تکنولوژیکی غرب و البته ضعف خلبان‌های عراقی ثابت شد و جنگنده‌های میگ ۲۳ میگ ۲۷ سوخو ۲۴میگ۲۵ و میراژ فرانسوی هیچ کدام نتوانستند از تور رهگیرها بگریزند و عراق مجبور شد تعدادی هواپیما را به خاک ایران بفرستد‏. 

بمباران ارتش عراق را مبدل به غول دست و ما بسته کرده بود که ارتباطی بین انها برقرار نبود. برآوردها از کاهش ۳۰ درصدی توان ارتش عراق بود اما بمباران‌ها تا تضعیف ۵۰ درصدی ادامه یافت. 

بی ۵۲ ها به کمک بمب‌های m.k.82 محیطی به وسعت ۱۵۰ تا ۳۰۰ متر را تخریب میکردند. پس از ۳۹ روز بمباران‏۱۳۰۰ تانک عراقی ۱۱۰۰ توپ و حداقل ۵۰ هزار سرباز عراقی از بین رفت و خطر نیرو هوایی عراق هم مرتفع شد.

البته حملات هوایی برای غرب هزینه مالی و نظامب زیادی داشت از جمله سقوط حداقل ۴۰ فروند هواپیما‏ در ۲۴ فوریه ۱۹۹۱ تورمن شوارتسکف به سپاه عظیم زمینی فرمان اماده باش کامل برای هجوم داد حمله اولیه را آمریکا و متفقین از طریق سپاه ۱۸ و سپاه ۷ از طریق جنوب و غرب کویت انجام دادند اما برای اینکه صدام کاملا غافلگیر شود نیروهای ابی خاکی امریکا عملیات فرعی را سواحل کویت ترتیب دادند‏. 

در حدود ۷۰۰ هزار سربار و ۳ هزار تانگ در پناه آتش پشتیبانی هواپیماهای امریکایی در عملیاتی کم نظیر سریع ظرف ۲۴ ساعت ابتدا ۳۰۰ هزار سرباز عراقی مستقر در کویت را دور زده و سپس ظرف ۷۲ ساعت با حمله گاز انبری وحشتناک جنوب عراق را از خاک اصلی این کشور جدا کردند. قل از آنکه ارتش عراق‏ به خود بیاید نیم میلیون سرباز عراقی در محاصره افتادند. 

هواپیما ضربتی آی ۱۰ در کنار هلیکوپتر های سوپر کبرا و اپاچی باقی مانده ادوات زرهی عراق را به راکت بستند و توپ های عراقی که هنوز بزرگترین مانع بر سر راه مهاجمان بودند توسط ماهواره شناسایی شد و منهدم شدند. ظرف  ۴۸ ساعت ارتش متفقین‏ صدها کیلومتر در خاک عراق پیشروی کرده و به حوالی ناصریه رسیده بودند. 

از کویت خبر تسلیم دسته دسته سربازهای عراقی شنیده می‌شد. لشکر گارد دیگر نتوانست موضع تهاجمی بگیرند چرا که بمباران‌ها تحرک را از انها سلب کرده بود.

کالین پاول دیگر فرمانده آمریکایی در ۲۷ فوریه رسما اعلام کرد‏ که توان رزمی عراق منهدم شده فرماندهان انگلیسی آمریکایی و عربی نیز با اعلام نبود مقاومت در جبهه دشمن کسب دستور می‌کردند اما در واشنگتن جرج بوش ظاهرا هنوز علاقه‌ای به حذف صدام نداشت. 

بنابراین دستور توقف کلیه عملیات‌ها را در پشت دجله صادر کرد‏. حال آن که برای دنیا واضح بود که بغداد در چنین شرایطی طی یک هفته فتح می‌شود با قبول شکست از سوی صدام در ۲۸ فوریه ۱۹۹۱ جنگ ۴۳ روزه خلیح فارس به پایان رسید و کویت پس از ۷ ماه آزاد شد. 

سورنام
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان